Randori

Podstawowe informacje

Budowa słowa

Definicja

Randori (乱取り) składa się ze znaków 乱, nieporządek, zamęt, i 取り, brać, chwytać. Tłumaczy się je jako swobodne ćwiczenie. W odróżnieniu od kata, gdzie przebieg jest z góry ustalony, w randori nikt z góry nie wie, co zrobi partner. W judo i jujutsu jest to walka treningowa jeden na jednego, w której partnerzy starają się rzucić i obronić przed rzutem. Twórca judo, Kano Jigoro, opisał je w 1932 roku w Los Angeles jako ćwiczenie w warunkach prawdziwej walki, z rzutami, duszeniami i chwytami przytrzymującymi, ale tak, by partnerzy się nie zranili. W aikido w wydaniu Aikikai randori oznacza, że jeden ćwiczący broni się przed kilkoma napastnikami naraz, którzy atakują szybko jeden po drugim w nieznanej kolejności. Niektóre szkoły karate tak nazywają walkę swobodną, w której po udanej technice akcji się nie przerywa.

Różnice między sztukami i stylami

Judo i jujutsu: walka jeden na jednego, w staniu (tachi-waza randori) lub w parterze (ne-waza randori). Najłagodniejszą formą jest yakusoku geiko, ćwiczenie uzgodnione, w którym partner nie broni się przed rzutem. Aikido (Aikikai): obrona przed kilkoma napastnikami naraz, bez znajomości kolejności i sposobu ataku. Karate: w niektórych szkołach walka swobodna, w której po udanej technice się nie przerywa. Tym różni się od kumite, w którym sędzia po punktowanej technice zatrzymuje walkę.

Częste błędy i pomyłki

Randori to nie shiai. Shiai to mecz zawodniczy z sędzią i zwycięzcą, a randori to ćwiczenie, w którym celem jest próbowanie technik i uczenie się na własnych błędach. Wynik w randori się nie liczy.

Powiązania z innymi pojęciami

Powiązane sztuki walki