Shiai
試合
Walka zawodnicza w japońskich sztukach walki, dosłownie „wzajemne sprawdzanie”. W przeciwieństwie do randori ma sędziego, zasady i zwycięzcę.
Podstawowe informacje
Budowa słowa
Definicja
Shiai (試合) składa się ze znaków 試, próbować, i 合, spotkać się, połączyć. Oznacza walkę, w której przeciwnicy mierzą się ze sobą. W judo, kendo, karate i innych japońskich sztukach oznacza więc walkę zawodniczą z sędziami, zasadami i zwycięzcą, w przeciwieństwie do randori, swobodnego treningu, w którym wynik nie rozstrzyga. W judo shiai wygrywa ten, kto zdobędzie ippon, dwa waza-ari lub wyższą ocenę po upływie czasu. W kendo shiai zwykle toczy się do trzech punktów, sanbon shobu. Po japońsku słowo to używa się także poza sztukami walki, na przykład do meczów baseballu.
Powiązania z innymi pojęciami
Zobacz też
Najwyższa ocena w zawodach japońskich sztuk walki, „jeden pełny punkt”. W judo kończy walkę, w kendo jest podstawową jednostką punktacji.
Matte待ったKomenda sędziego w judo, dosłownie „czekajcie”. Zatrzymuje walkę i czas, zawodnicy wracają na swoje znaczniki, a walka trwa dalej po komendzie hajime.