Słownik pojęć — Gracie Jiu-Jitsu
Gracie Jiu-Jitsu: 49 udokumentowanych pojęć. Z tego: koncepcja / zasada (40), ubiór (5), sprzęt (2). Wśród nich Guard, Ashi, Gi.
Kluczowa dźwignia na staw łokciowy przez przeprost ramienia na biodrach, w BJJ, judo i MMA.
JaponiaNoga albo stopa w terminologii japońskiej.
Najkorzystniejsza pozycja w BJJ i MMA, w której zawodnik kontroluje przeciwnika zza pleców hakami nóg.
BrazyliaOdwrócona, akrobatyczna technika w BJJ z de la riva guard, prowadząca do natychmiastowego zdobycia pleców.
Różnica między czystym duszeniem naczyniowym tętnic szyjnych a bolesnym wykręcaniem kręgosłupa szyjnego.
Stany ZjednoczoneSiedząca pozycja guardu w BJJ ze stopami zaczepionymi jak haki od wewnątrz pod udami przeciwnika.
Otwarty guard w BJJ, w którym dolny ćwiczący zaczepia zewnętrzną nogę za udo stojącego przeciwnika i trzyma jego piętę.
Technika duszenia z użyciem własnego rękawa albo przedramienia, zakładana z różnych pozycji.
Tradycyjny strój treningowy używany w japońskich sztukach walki.
Technika duszenia w BJJ i judo z wykorzystaniem kołnierza i klap kimona treningowego.
Podstawowa pozycja w BJJ na plecach, w której ćwiczący kontroluje przeciwnika nogami.
Manewr w BJJ, w którym górny zawodnik pokonuje nogi przeciwnika i zdobywa kontrolę boczną.
Taktyczne przejście z postawy stojącej do parteru przez wciągnięcie przeciwnika do guardu.
Duszenie przednie ramieniem obejmującym szyję przeciwnika, często zakładane przy nieudanym obaleniu.
Pozycja pośrednia w parterze, w której dolny zawodnik obejmuje obiema nogami tylko jedną nogę przeciwnika.
Dynamiczny rzut w judo, łączący kontakt bioder z niszczącym zamiataniem uda od zewnątrz.
Kategoria technik dźwigni i przeprostu stawów (łokieć, bark, nadgarstek) w budō.
Kategoria technik kontroli w parterze, obejmująca trzymania (osaekomi), dźwignie (kansetsu) i duszenia (shime).
Niszcząca dźwignia na staw barkowy, wykorzystująca chwyt nadgarstka w kształt czwórki.
Walka o dominujący chwyt kimona w judo, kluczowa dla rozpoczęcia rzutu.
Technika przechodzenia guardu w BJJ, w której atakujący chwyta i przeciąga nogę przeciwnika w poprzek własnego ciała, usuwając przeszkodę i otwierając drogę do kontroli bocznej.
Element chwytu, w którym podkłada się rękę pod szyję przeciwnika niczym „poduszkę”, wzmacniając dźwignię lub trzymanie.
Otarcie skóry powstałe od tarcia podbiciem stopy lub kolanami o matę podczas walki w parterze.
Małe rękawice bez palców (4 oz) z otwartą dłonią, umożliwiające zarówno uderzenia, jak i chwyty w MMA.
Wysoce dominująca pozycja w parterze, w której górny zawodnik siedzi okrakiem na klatce lub brzuchu przeciwnika.
Pas spinający bluzę treningową i oznaczający stopień techniczny ćwiczącego.
Dźwignia na staw barkowy w BJJ, w której zawodnik oplata nogą ramię przeciwnika i siada obok niego.
Kategoria technik unieruchamiających w judo (kesa-gatame, shiho-gatame), dających zwycięstwo przy utrzymaniu przeciwnika.
Wszechobecne wyrażenie oznaczające szacunek, determinację i zrozumienie.
Przylegająca elastyczna koszulka funkcyjna do BJJ no-gi, MMA i grapplingu.
Najskuteczniejsze duszenie zza pleców bez użycia kimona, w BJJ i MMA.
Chaotyczna i dynamiczna faza walki w parterze, gdy obaj zawodnicy walczą o pozycję dominującą.
Słynny rzut ramieniem w judo, w którym przeciwnika przeciąga się przez bark atakującego.
Kategoria technik duszenia uciskających tętnice szyjne albo tchawicę, w judo i BJJ.
Dominująca pozycja w parterze, w której górny ćwiczący unieruchamia klatkę przeciwnika z boku.
Otwarty guard w BJJ wykorzystujący chwyty za rękawy kimona i stopy oparte o bicepsy przeciwnika.
Zakończenie walki dźwignią lub duszeniem, gdy przegrywający poddaje się klepnięciem (tapout).
Kategoria rzutów w judo, w których atakujący poświęca własną równowagę i pada na podłoże.
Technika przewrócenia przeciwnika z pozycji dolnej (z guardu) do górnej pozycji dominującej.
Technika zapaśnicza przenosząca walkę z postawy stojącej do parteru przez atak na nogi przeciwnika.
Fizyczny albo słowny sygnał, którym zawodnik oznajmia poddanie przy dźwigni czy duszeniu.
Tradycyjna i współczesna mata amortyzująca tworząca podłogę dojo.
Ikoniczny rzut z poświęceniem (sutemi-waza), w którym atakujący pada na plecy i stopą opartą o brzuch przerzuca przeciwnika przez siebie.
Duszenie naczyniowe nogami złączonymi w trójkąt wokół szyi i jednego ramienia przeciwnika.
Pozycja obronna w BJJ i judo, w której zawodnik zwija się na kolanach i łokciach niczym w skorupie.
Najczęściej zwycięski rzut w judo olimpijskim, wymagający wyrzucenia nogi między uda przeciwnika.
Sztuka bezpiecznych upadków i przewrotów chroniąca ciało przed urazem przy rzutach.
Górna część (bluza) tradycyjnego stroju treningowego gi.
Spodnie stanowiące dolną część stroju treningowego gi.