Brazylijskie jiu-jitsu
Jiu-Jitsu BrasileiroBrazylijska sztuka walki w parterze oparta na dźwigniach i duszeniach; pozwala kontrolować silniejszego przeciwnika techniką.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Brazylijskie jiu-jitsu
O sztuce walki Brazylijskie jiu-jitsu
Brazylijskie jiu-jitsu powstało w Brazylii w latach dwudziestych XX wieku, gdy rodzina Gracie przepracowała judo i jujutsu przywiezione do kraju przez japońskiego mistrza Mitsuyo Maedę. Decydująca zmiana dotyczyła nie technik, lecz akcentu: Gracie zbudowali system wokół walki w parterze i wokół tego, by mniejszy i słabszy człowiek mógł kontrolować większego. Logika jest prosta. W parterze siła i zasięg tracą część przewagi, bo decyduje pozycja. BJJ uczy więc hierarchii pozycji — od gardy przez półgardę, kontrolę boczną, plecy, po dosiad — a dopiero z pozycji dominującej przychodzą wykończenia: duszenia i dźwignie na łokieć, bark i kolano. Trenuje się w kimonie (gi) i bez niego (no-gi); chwyty za materiał zmieniają grę na tyle, że obie odmiany ćwiczy się osobno. Rdzeniem zajęć jest sparing na pełnym oporze ("rolowanie"), bezpieczny właśnie dlatego, że partner może w każdej chwili odklepać. To największa praktyczna zaleta BJJ: prawdziwy opór bez powtarzanych ciosów w głowę. Pasy to biały, niebieski, purpurowy, brązowy i czarny, z belkami pośrednimi; postęp jest powolny, a czarny pas oznacza zwykle dziesięć lat lub więcej. Scena zawodnicza jest szeroka (IBJJF i inne), a BJJ jest zarazem jednym z trzech filarów współczesnego MMA.
Style i odmiany
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
