Hélio Gracie
Brazylijski mistrz (1913–2009), współtwórca brazylijskiego jiu-jitsu, który zmodyfikował techniki jiu-jitsu tak, aby decydowała dźwignia i pozycja zamiast siły.
Podstawowe informacje
BrazyliaBiografia
Hélio Gracie był współtwórcą brazylijskiego jiu-jitsu (BJJ), które stworzył z braćmi Carlosem, Oswaldem, Gastão jr. i Georgem. Urodził się 1 października 1913 roku w Belém i zmarł 29 stycznia 2009 roku w Petrópolis w stanie Rio de Janeiro w wieku 95 lat.
Jako dziecko był fizycznie słaby i jiu-jitsu uczył się, obserwując treningi starszego brata Carlosa. Według syna Roriona uczył po raz pierwszy w wieku szesnastu lat, gdy zastąpił Carlosa w Gracie Academy w Rio de Janeiro, sam Hélio jednak w wywiadzie z 2000 roku stwierdził, że zajęcia Carlosa zaczął obserwować dopiero w wieku dwudziestu lat. Techniki, które Carlos przejął z kręgu Mitsuyo Maedy, zmodyfikował metodą prób i błędów tak, aby decydowała dźwignia i pozycja zamiast siły, a mniejszy zawodnik mógł pokonać większego.
Wikipedia podaje bilans 9 zwycięstw, 2 porażek i 8 remisów, ale jej własna tabela podaje też inne liczby. 23 października 1951 roku (niektóre źródła podają 22 października) przegrał w drugiej rundzie z Masahiko Kimurą dźwignią gyaku-ude-garami, zwaną Kimura lock. 24 maja 1955 roku przegrał z Valdemarem Santaną po walce trwającej 3 godziny 40 do 45 minut. Jego stopień w judo jest sporny: według Kimury miał w 1951 roku 6. dan, według Kodokanu tylko 3. dan. Wśród jego uczniów byli synowie Rorion, Relson, Rickson, Royler i Royce Gracie.
Podaje się, że posiadał 10. stopień czerwonego pasa w BJJ, daty nadania jednak nie znaleźliśmy. Czasopismo Black Belt ogłosiło go według Wikipedii w 1997 roku Człowiekiem Roku, a w 2001 roku został wprowadzony do galerii sław Martial Arts History Museum. Był członkiem brazylijskiego ruchu integralistów. Według Wikipedii w 1932 roku wraz z braćmi Carlosem i Georgem uczestniczył w napaści na Manoela Rufino dos Santosa, został skazany na 2,5 roku, ale dzięki powiązaniom z prezydentem Getúlio Vargasem dostał ułaskawienie. Trenował jeszcze 10 dni przed śmiercią.
Młodość
Hélio Gracie urodził się 1 października 1913 roku w Belém w stanie Pará jako najmłodszy z synów Gastão Gracie. Po bankructwie rodzina przeprowadziła się według BJJ Heroes w 1921 roku do Rio de Janeiro. Jako dziecko cierpiał według artykułu akademickiego Oliveiry i Pontesa z 2013 roku na częste omdlenia, a lekarz zakazał mu wysiłku fizycznego, dlatego jiu-jitsu uczył się głównie, obserwując lekcje brata Carlosa. Mierzył około 175 centymetrów i ważył około sześćdziesięciu kilogramów.
Kiedy zaczął uczyć, w źródłach jest różnie. Syn Rorion opowiada, że w wieku szesnastu lat zastąpił nieobecnego Carlosa, a uczeń, bankier Mario Brant, chciał potem kontynuować u niego. Sam Hélio w wywiadzie z kwietnia 2000 roku powiedział, że lekcje Carlosa zaczął obserwować w wieku dwudziestu lat, a teorię znał po około osiemnastu miesiącach.
Szkolenie i nauczyciele
Hélio nie był uczniem Mitsuyo Maedy. Jego brat Carlos od 1917 roku uczył się jiu-jitsu w Belém, według tradycji rodzinnej u Maedy, według badacza Sonny'ego Browna u ucznia Maedy Jacyntho Ferro, a potem uczył go krewnych. Hélio został z powodu słabej konstytucji wyłączony z wolnego sparingu, studiował technikę z boku i według BJJ Heroes potajemnie sparował z braćmi, dopóki Carlos nie włączył go do regularnych zajęć. Według Wikipedii uczył się też zapasów catch u Orlanda Dudú da Silvy, którego pokonał w lutym 1935 roku.
Stopnie są sporne. W judo Kimura uważał go za 6. dan, Kodokan według Roberta Hilla ewidencjonował 3. dan, a według czasopisma Graciemag japońska delegacja nadała mu później 4. dan. W BJJ podaje się 10. stopień czerwonego pasa, ale daty nadania nie podaje żadne źródło.
Wkład i innowacje
Według syna Roriona Hélio nie wymyślił technik, ale zmodyfikował japońskie jiu-jitsu metodą prób i błędów tak, aby poradzili sobie z nim także słabsi ludzie. Po jego włączeniu się do nauczania Carlos przestał uczyć i zajął się dietą oraz prowadzeniem braci. Bracia wyzywali przeciwników w gazetach i na plakatach i zdobywali tak zawodników oraz uczniów dla akademii przy Avenida Rio Branco, która miała według artykułu akademickiego około sześciuset uczniów.
W 1950 roku zorganizował z pomocą Carlosa pierwsze Campeonato Carioca, mistrzostwa stanu Rio de Janeiro, które wygrał Carlson Gracie. W połowie lat osiemdziesiątych powstała z Ricksonem akademia Gracie Humaitá. Według Wikipedii w 2006 roku ukazała się książka Gracie Jiu-Jitsu: The Master Text, którą napisał z Thomasem De Soto.
Filozofia i zasady
Hélio twierdził według wywiadu z kwietnia 2000 roku, że jego jiu-jitsu nie jest przeznaczone do zawodów, lecz do osobistego bezpieczeństwa, i krytykował limity czasowe oraz punktację w przepisach. Syn Rorion wspomina, że Hélio przed śmiercią podkreślał, aby uczeń najpierw nauczył się nie dać zaskoczyć na ulicy, a dopiero potem przygotowywał się do turniejów. Graciemag cytuje jego uwagę o zwycięskich celebracjach zawodników UFC na siatce, czy aby nie spodziewali się przegranej.
Legendy i udokumentowane fakty
Rozpowszechnione wyobrażenie, że brazylijskie jiu-jitsu wynalazł Hélio sam, nie odpowiada źródłom. Podstawę przyniósł do rodziny Carlos z kręgu Mitsuyo Maedy, a Hélio był według własnego syna Roriona tym, kto techniki doprowadził do końca, a nie je wymyślił.
O walce z Kimurą z 23 października 1951 roku krążą dwie wersje. Kimura w autobiografii pisze, że złamał Héliowi rękę, Graciemag, czasopismo związane z rodziną Gracie, temu zaprzecza, powołując się na ówczesne doniesienia. Walka zakończyła się w drugiej rundzie dźwignią gyaku-ude-garami, gdy Carlos rzucił ręcznik, a Hélio sam się nie poddał. Walka z byłym uczniem Valdemarem Santaną 24 maja 1955 roku trwała według różnych źródeł 3 godziny 40 do 45 minut.
Bilans 9 zwycięstw, 2 porażek i 8 remisów, który często się podaje, jest niepewny, ponieważ także Wikipedia w tym samym artykule podaje inne liczby. Walka z Fredem Ebertem z 1932 roku bywa określana jako vale tudo, według Wikipedii był to jednak pojedynek w grapplingu, który policja zatrzymała po godzinie i czterdziestu minutach.
Dziedzictwo
Po 1955 roku poświęcił się nauczaniu swoich synów i bratanków, wśród nich Roriona, Relsona, Ricksona, Roylera i Royce, a także synów Carlosa: Carlsona, Rollsa i Carlinhosa. Rorion przeniósł Gracie jiu-jitsu do Stanów Zjednoczonych, a Royce uczynił je widocznym dzięki zwycięstwom w UFC. Gracie Humaitá działa do dziś w Rio, od 2010 roku pod kierownictwem Rolkera Gracie.
Hélio zmarł 29 stycznia 2009 roku w Itaipavie koło Petrópolis w wieku 95 lat i według Wikipedii uczył jeszcze dziesięć dni wcześniej. Czasopismo Black Belt mianowało go według Wikipedii w 1997 roku Człowiekiem Roku, a w 2001 roku został wprowadzony do galerii sław Martial Arts History Museum.
Nauczyciele, uczniowie i rodzina
Powiązane sztuki walki
Brazylijska sztuka walki w parterze oparta na dźwigniach i duszeniach; pozwala kontrolować silniejszego przeciwnika techniką.
Gracie Jiu-JitsuZałożyciel→Rodzinna gałąź brazylijskiego jiu-jitsu prowadzona przez rodzinę Gracie. Kładzie nacisk na samoobronę i przetrwanie z dołu, nie tylko na walkę sportową.
Stopnie i tytuły
- 10. pasRed belt · Brazylijskie jiu-jitsu
Osiągnięcia i wyróżnienia
- Black Belt Man of the YearTytuł zawodowy · 1997
- Martial Arts History Museum Hall of FameGaleria sław · 2001
Cytaty
Czyżby myślał, że przegra?
Did he think he was gonna lose?
Przypisywany
Filmografia
Rola w filmie nie oznacza, że dana osoba naprawdę ćwiczy tę sztukę — to jest wskazane wyżej.