Słownik pojęć — Kung Fu
Kung Fu: 59 udokumentowanych pojęć. Z tego: koncepcja / zasada (35), tytuł (8), etykieta (7). Wśród nich Kuzushi, Hara, Sifu.
Uderzenia w wrażliwe punkty anatomiczne, służące rozproszeniu przeciwnika przed rzutem lub dźwignią.
JaponiaTradycyjny drewniany miecz w kształcie katany, do bezpiecznej nauki technik w kenjutsu, aikido i iaido.
Zbiorcze określenie japońskich sztuk walki nastawionych na rozwój duchowy i osobowy.
Unikalny dryl w wing chun rozwijający czucie dotykowe, reakcję i przekierowanie siły ramion.
ChinyStopień mistrzowski w azjatyckich sztukach walki, oznaczony czarnym pasem.
Wewnętrzne centrum energetyczne i środek ciężkości w podbrzuszu według medycyny chińskiej i kung-fu.
Technika natychmiastowego uwolnienia wybuchowej siły wewnętrznej w chińskich sztukach walki.
Stan niewzruszonego i niezłomnego umysłu, który pozostaje spokojny nawet w największym zagrożeniu.
Złożenie dłoni przed klatką piersiową wyrażające szacunek i wdzięczność, często połączone z ukłonem.
Nowoczesne japońskie sztuki walki rozwinięte po reformach Meiji (po 1868 r.), nastawione na wychowanie i sport.
Podbrzusze oraz fizyczny i energetyczny środek ciężkości ciała w sztukach azjatyckich.
Japońska liczba „jeden” (1) używana przy liczeniu powtórzeń w dojo.
Podstawowa zasada ruchu w aikido, polegająca na wejściu wprost w przestrzeń napastnika zamiast uniku.
Średniej długości drewniany kij (około 128 cm) używany w jōdō i aikido.
Gotowość, postawa gardy oraz osłona fizyczna i mentalna w sztukach walki.
Miejsce honorowe albo ściana frontowa dojo poświęcona założycielom i mistrzom.
Tytuł prezesa albo najwyższego przedstawiciela organizacji lub dojo centralnego.
Kategoria technik dźwigni i przeprostu stawów (łokieć, bark, nadgarstek) w budō.
Nadgarstek lub przedramię, także nazwa ochraniacza dłoni w kendo.
Pierwsza i najważniejsza faza każdego rzutu w judo lub aikido – wytrącenie przeciwnika z równowagi.
Tradycyjna sala treningowa i szkoła chińskich sztuk walki (kung-fu / wushu).
Stopień uczniowski poprzedzający stopnie mistrzowskie dan.
Witalne i wrażliwe punkty anatomiczne ciała, wykorzystywane przy uderzeniach i dźwigniach.
Dynamiczny dystans bojowy i odstęp czasowy między dwoma przeciwnikami.
Krótka medytacja z zamkniętymi oczami wykonywana w klęku przed treningiem i po nim.
Tradycyjny chiński drewniany manekin treningowy używany w wing chun i innych stylach kung-fu.
Nastawienie „umysłu bez umysłu”, stan spontanicznej i czystej reakcji bez wahania.
Kategoria wszystkich technik obalających i rzutowych w judo, aikido i jujutsu.
Podział chińskich sztuk walki na style wewnętrzne (neijia) i zewnętrzne (waijia).
Japońska liczba „dwa” (2) używana przy liczeniu w dojo.
Tradycyjny sposób wiązania pasa obi z równym, symetrycznym węzłem w środku ciężkości ciała.
Pojęcie energii życiowej i oddechu wewnętrznego w chińskich i japońskich sztukach walki.
Chińska sztuka chwytów, dźwigni na stawy i punktów nacisku w kung-fu.
Swobodna walka ćwiczebna bez ustalonego scenariusza w judo, aikido albo karate.
Zbiór zasad uprzejmości, etykiety i właściwego zachowania w japońskim dojo.
Zbiór zasad etykiety, szacunku i zachowania w japońskich sztukach walki.
Japońska liczba „trzy” (3) używana przy liczeniu w dojo.
Oficjalna pełnokontaktowa chińska walka sportowa łącząca uderzenia, kopnięcia, podcięcia i obalenia.
Tradycyjny japoński klęk na piętach z wyprostowanym kręgosłupem.
Trafienie przeciwnika dokładnie w chwili, gdy rozpoczyna on swój atak.
Honorowy tytuł nadawany wysokim mistrzom i głównym instruktorom organizacji.
Triada wartości (umysł, technika, ciało) opisująca pełny rozwój ćwiczącego sztuki walki.
Naturalna, rozluźniona postawa na szerokość bioder ze stopami równoległymi.
Pierwszy stopień mistrzowski (1. dan) oznaczony czarnym pasem w azjatyckich sztukach walki.
Zenowe pojęcie „umysłu początkującego” – stan otwartości i pokory bez uprzedzeń, niezależnie od zaawansowania.
Składowa chińskich sztuk walki nastawiona na obalanie, rzuty i podcięcia przeciwnika.
Tradycyjna chińska sztuka zapaśnicza nastawiona na szybkie rzuty, podcięcia i obalenia w krótkiej kurtce.
Intensywny, twardy i ascetyczny trening nastawiony na hartowanie ducha i ciała.
Tytuł mistrza lub nauczyciela w chińskich sztukach walki.