Bō
Inne nazwy: rokushakubō
Okinawski drewniany kij długi około 1,8 m, trzymany w jednej trzeciej długości; w niektórych szkołach uderzenia przypominają techniki włóczni lub naginaty.
Podstawowe informacje
JaponiaO broni
Bō to długi drewniany kij okinawskiego kobudō i japońskiego bōjutsu. Według części źródeł powstał z tenbinu, drążka do noszenia, na którym równoważono wiadra lub koszyki. Na Okinawie obowiązywały dwa zakazy broni: pierwszy ogłosił król Shō Shin w roku 1477, drugi nastąpił po zdobyciu wyspy przez klan Shimazu w roku 1609. Nie udało nam się ustalić, kiedy dokładnie drążek do noszenia stał się bronią. Standardowy rokushakubō ma około 1,8 metra, dziewięciostopowy kyū-shaku-bō nawet 2,7 metra. Kij bywa gruby na około 3 cm i czasem zwęża się od środka (chūkon-bu) do końców (kontei) do 2 cm. Starsze bō miały przekrój okrągły (maru-bō), kwadratowy (kaku-bō), sześciokątny (rokkaku-bō) lub ośmiokątny (hakkaku-bō). Wykonywano je z elastycznego drewna, na przykład z czerwonego lub białego dębu, także z bambusa lub sosny, najczęściej z rattanu; niektóre wzmacniano obręczami z żelaza. Bō trzyma się zwykle w jednej trzeciej długości, przy czym dłonie są skierowane w przeciwne strony. W szkołach Yamanni-ryū i Kenshin-ryū wiele uderzeń odpowiada technikom włóczni (yari) lub naginaty. Bō jest jedną z dziewięciu standardowych broni Ryūkyū Kobudō Hozon Shinkōkai, stowarzyszenia założonego po drugiej wojnie światowej przez Tairę Shinkena. W kobudō Matayoshi ćwiczy się z nim katy Shushi no Kun, Chōun no Kun, Sakugawa no Kun, Tsuken no Kun i Shishi no Kun.
Części broni
- Tok — kontei