ImpakuImpaku

Taira-ha Ryukyu Kobudo

平派琉球古武道

Linia okinawskiego kobudo, którą stworzył Taira Shinken (1897–1970). Według Greena zbierał i tworzył kata, a w 1955 roku założył Ryukyu Kobudo Hozon Shinko Kai.

Podstawowe informacje

Założyciel
Kraj pochodzeniaJaponia
RegionAzja
Główny naciskBroń
System stopniCertyfikaty

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

SparingTylko ćwiczenia z partnerem

Organizacja i zawody

StopnieTak (certyfikaty)
Status olimpijskiNieolimpijska

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiNie występuje
KopnięciaNie występuje
Rzuty i obaleniaNie występuje
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaNie występuje
BrońKluczowe

Katalogi i bazy dla Taira-ha Ryukyu Kobudo

📜 Tradycyjne katy i formy9 pozycji
→
⚔️ Tradycyjna broń2 pozycji
→
👊 Baza technik15 pozycji
→
👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji
→

O sztuce walki Taira-ha Ryukyu Kobudo

Taira-ha Ryukyu kobudo to linia okinawskiej walki z bronią, którą stworzył Taira Shinken (1897–1970). Według Greena (Martial Arts of the World, 2001) w 1922 roku spotkał w Japonii mistrza Funakoshi Gichin, od 1929 roku studiował kobudo u mistrza Yabiku Moden, a w 1933 roku otrzymał od niego osobiste świadectwo nauczycielskie shihan menkyo. W 1955 roku założył towarzystwo Ryukyu Kobudo Hozon Shinko Kai, aby zjednoczyć, zachować i rozpowszechniać okinawskie kobudo. Profil gałęzi kontynentalnej na witrynie Nihon Kobudo Kyokai podaje, że Taira szukał znikających kata i ułożył ponad czterdzieści kata z ośmioma rodzajami broni. Ron Mottern w encyklopedii Greena uważa za jego największy wkład, obok zachowania kata, stworzenie jednolitego programu i metodyki nauczania. Po śmierci Tairy towarzystwem na Okinawie kierował jego najstarszy uczeń Akamine Eisuke. Gałąź kontynentalna Ryukyu Kobujutsu Hozon Shinkokai według swojego profilu na witrynie Nihon Kobudo Kyokai jest kontynuowana przez jego ucznia Inoue Motokatsu.

Historia

Taira Shinken urodził się według japońskiej Wikipedii 12 czerwca 1897 roku we wsi Nakazato na wyspie Kume. Został adoptowany do rodziny matki i urzędowo nosił nazwisko Maezato, ale nadal używał nazwiska Taira. Angielska Wikipedia natomiast podaje, że urodził się jako Maezato Shinken. Green pisze, że zaczął studiować sztuki walki w 1922 roku, gdy w Japonii spotkał mistrza Funakoshi Gichin, i ćwiczył u niego do 1929 roku. Japońska Wikipedia podaje, że we wrześniu 1922 roku wstąpił do szkoły Funakoshiego Meiseijuku w Tokio.

Czytaj dalej

W 1929 roku zaczął według Greena studiować ryukyuskie kobudo u mistrza Yabiku Moden (1882–1945), czołowego autorytetu w dziedzinie okinawskiej broni w Japonii. W 1932 roku otworzył pierwsze dojo w Ikaho w prefekturze Gunma, a w 1934 roku zaczął studiować u mistrza Mabuni Kenwa, założyciela Shito-ryu. W 1940 roku wrócił na Okinawę, aby dalej badać i nauczać kobudo. Japońska Wikipedia podaje, że w październiku 1940 roku otworzył dojo w Naha. Daty mistrza Yabiku Moden są różne: Green podaje lata 1882 do 1945, okinawskie towarzystwo na swojej witrynie 1878 do 1941. W 1955 roku założył Taira według Greena Ryukyu Kobudo Hozon Shinko Kai, japońska Wikipedia w innym artykule podaje rok 1940. Ruch w Japonii wspierali między innymi Mabuni Kenei, Sakagami Ryusho i Kuniba Shogo, a na Okinawie Chibana Choshin, Nagamine Shoshin, Chinen Masami i inni. W sierpniu 1964 roku według japońskiej Wikipedii wydał książkę Ryukyu Kobudo Taikan, którą CiNii notuje w nowym rozszerzonym wydaniu z 1997 roku. Zmarł 1 września 1970 roku w swoim domu w Naha. Po jego śmierci przejął według Greena kierownictwo towarzystwa jego najstarszy uczeń Akamine Eisuke. Inoue Motokatsu według profilu gałęzi kontynentalnej otrzymał jako najwyższy bezpośredni uczeń Tairy pełne przekazanie wszystkich kata i stworzył dla każdej broni system podstawowych technik i kumite. CiNii notuje tomy jego Ryukyu Kobudo z lat 1972 i 1974, trzeci tom z 1975 roku podaje japońska Wikipedia. CiNii notuje także szereg książek o poszczególnych rodzajach broni z lat 1977 do 1986.

Czym się różni

Dwie główne organizacje linii Tairy mają podobną nazwę. Okinawskie Ryukyu Kobudo Hozon Shinkokai prowadził po Tairze Akamine Eisuke, kontynentalne Ryukyu Kobujutsu Hozon Shinkokai według swojego profilu rozwijał Inoue Motokatsu. Źródła przypisują im różną liczbę rodzajów broni: profil gałęzi kontynentalnej osiem, japońska Wikipedia przy okinawskim towarzystwie dziewięć.

Technika

Green podaje, że Taira stworzył kata z kijem Kungo no kun, dwa kata z nunchaku, kata z sansetsukon, Maezato no tekko, oparte na formach gołych rąk Funakoshiego, oraz kata Jigen no manjisai. Profil gałęzi kontynentalnej podaje, że szkoła zachowuje ponad czterdzieści kata z ośmioma rodzajami broni wraz z podstawowymi ruchami ciała i kumite kata w parach, a za najlepsze z przekazanych kata uważa bojutsu. Drugi soke gałęzi kontynentalnej napisał według japońskiej Wikipedii w przedmowie do nowego wydania książki Ryukyu Kobudo Taikan, że Taira zebrał 42 kata dla ośmiu rodzajów broni. Okinawskie Ryukyu Kobudo Hozon Shinkokai zachowuje według tego samego źródła dziewięć rodzajów broni: bo, sai, tonfa, nunchaku, kama, tekko, tinbe, surujin i tecchu.

Trening

Ron Mottern uważa za największy wkład Tairy, obok zachowania kata, stworzenie jednolitego programu i metodyki nauczania kobudo. Profil gałęzi kontynentalnej podaje, że Inoue Motokatsu stworzył dla każdej broni system podstawowych technik i kumite oraz że szkoła ćwiczy kumite kata w parach.

Stopnie i postępy

Taira otrzymał według Greena w 1933 roku od mistrza Yabiku Moden osobiste świadectwo nauczycielskie shihan menkyo. Japońska Wikipedia podaje, że 1 lipca 1964 roku przewodniczący Zen Nihon Kobudo Renmei nadał mu tytuł hanshi. Profil gałęzi kontynentalnej wspomina o pełnym przekazaniu wszystkich kata (kaiden), które otrzymał Inoue Motokatsu.

Dziś

Podczas pokazu z okazji Dnia Karate 2023 w Okinawa Karate Kaikan posiadacz prefekturalnego niematerialnego dobra kultury w dziedzinie kobudo wykonał według gazety Ryukyu Shimpo kata Maezato no nunchaku, które angielska Wikipedia przypisuje Tairze. Japońska Wikipedia podaje jako okinawskich kontynuatorów linii Tairy poprzez Akamine Eisuke grupy Ryukyu Kobudo Shinbukan, Ryukyu Kobudo Kenryu-ryu-kai i Ryukyu Kobudo Tesshinkan, a na kontynencie Ryukyu Kobujutsu Hozon Shinkokai i Kongo-ryu. Gałąź kontynentalna jest według swojego profilu członkiem Nihon Kobudo Kyokai i ma siedzibę w Tokio.

Często zadawane pytania

Kim był Taira Shinken?

Okinawski mistrz kobudo (1897–1970), uczeń mistrzów Funakoshi Gichin, Yabiku Moden i Mabuni Kenwa. Według Greena w 1955 roku założył Ryukyu Kobudo Hozon Shinko Kai, aby zachować i rozpowszechniać okinawskie kobudo.

Ile kata zebrał Taira?

Profil gałęzi kontynentalnej na witrynie Nihon Kobudo Kyokai podaje ponad czterdzieści kata z ośmioma rodzajami broni, przedmowa do nowego wydania jego książki według japońskiej Wikipedii dokładnie 42.

Jakie organizacje prowadzą linię Tairy?

Na Okinawie Ryukyu Kobudo Hozon Shinkokai, którą po śmierci Tairy kierował jego najstarszy uczeń Akamine Eisuke. Na kontynencie Ryukyu Kobujutsu Hozon Shinkokai, którą według swojego profilu rozwijał Inoue Motokatsu. Japońska Wikipedia podaje także inne grupy.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

KendoIaidōKyudo (Japońskie łucznictwo)Niten Ichi-ryuYabusame (Łucznictwo konne do trzech tarcz)Jodo (Kij przeciw mieczowi)