Yabusame
流鏑馬Japońskie łucznictwo konne: trzy tarcze z galopującego konia. Minamoto no Yoritomo nadał mu ceremonialną postać w Kamakurze w roku 1187.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Yabusame
O sztuce walki Yabusame
Yabusame to japońskie łucznictwo konne. Jeździec pokonuje galopem prostą bieżnię o długości około 250 metrów i strzela do trzech tarcz ustawionych po jego lewej stronie. Między trafieniami ma zaledwie kilka sekund, by puścić wodze, wyjąć nową strzałę, nałożyć ją na cięciwę i wypuścić — koń biegnie cały dystans bez prowadzenia. Krąży twierdzenie, że dyscyplinę założył cesarz Kammu w roku 530. Nie może się ono utrzymać: Kammu panował w latach 781–806. Udokumentowany przebieg jest inny. Strzelanie z konia uprawiano na dworze jako rozrywkę, a w IX wieku na polecenie cesarza Udy szkołę założył Minamoto no Yoshiari — korzeń późniejszej linii Takeda. Ceremonialną postać, którą znamy dzisiaj, nadał yabusame Minamoto no Yoritomo: w roku 1187 poświęcił je świątyni Tsurugaoka Hachimangu w Kamakurze i powierzył Ogasawarze Nagakiyo (1162–1242) szkolenie swoich samurajów w łucznictwie. Linia Ogasawara przekazuje technikę do dziś. Wraz z odejściem życia wojennego praktyka podupadła; w okresie Edo przywrócił ją Ogasawara Heibei Tsuneharu (1666–1747) na rozkaz sioguna Tokugawy Yoshimune. Yabusame nie jest sportem punktowanym, lecz obrzędem sintoistycznym: łucznik nosi strój myśliwski z okresu Kamakura, trafienia są ogłaszane na głos, a roztrzaskana tarcza uchodzi za wróżbę dobrych plonów i pokoju. Kto chce strzelać, musi najpierw opanować etykietę; obecna głowa szkoły Ogasawara ujmuje to tak, że właściwa postawa rodzi się z uprzejmości, a nie z techniki.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.