Jōdō
杖道Japońska sztuka krótkiego kija przeciw mieczowi. Nowoczesne seitei jodo ma dwanaście kata, ułożonych przez Shimizu Takajiego dla ZNKR w 1968 roku.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Jōdō
O sztuce walki Jōdō
Jodo to japońska sztuka walki krótkim kijem zwanym jo przeciw mieczowi. Korzenie ma u Muso Gonnosuke, który według tradycji na początku XVII wieku przegrał z Miyamoto Musashim, usunął się, zmienił długość kija i w rewanżu się obronił; z jego nauki powstała szkoła Shinto Muso-ryu. **Dzisiejsze jodo jest jednak rzeczą młodszą i lepiej tych dwóch płaszczyzn nie mieszać.** Nowoczesną postać, tak zwane seitei jodo, ułożył Shimizu Takaji i w 1968 roku przedstawił ją Wszechjapońskiej Federacji Kendo. Zawiera dwanaście kata i dwanaście technik podstawowych kihon; dziesięć kata przejęto ze Shinto Muso-ryu z drobnymi zmianami, dwie utworzono na nowo. Federacja przepisuje także broń: jo ma 128 cm długości i 2,4 cm średnicy, a wykonuje się je z dębu białego lub czerwonego. Ćwiczy się wyłącznie w parach i zawsze przeciw drewnianemu mieczowi — kij jest krótszy od miecza i nie sięga tak daleko, więc technika opiera się na wyczuciu czasu, pracy nóg i na tym, że jo prowadzi się obydwoma końcami, zmieniając chwyt. Nie ma wolnego sparingu; ocenia się wykonanie kata.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.