Shindo Muso-ryu Jojutsu
神道夢想流杖術Dawna japońska szkoła walki kijem jo, założona przez Muso Gonnosuke. Z jej kata wywodzi się dzisiejsze jodo Zen Nihon Kendo Renmei.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Shindo Muso-ryu Jojutsu
O sztuce walki Shindo Muso-ryu Jojutsu
Shindo Muso-ryu, zapisywana też Shinto Muso-ryu, to dawna japońska szkoła jojutsu, walki krótkim kijem jo. Za jej założyciela Nihon Kobudo Kyokai, encyklopedia Nipponica i przewodnik koryu.com jednogłośnie uznają Muso Gonnosuke Katsuyoshi. Lat jego życia słownik Jinmei daijiten nie podaje, a koryu.com datuje powstanie szkoły na początek okresu Edo, około roku 1610.
Czytaj dalej
Według podania Gonnosuke po przegranej z Miyamoto Musashi modlił się w świątyni na górze Homan w prowincji Chikuzen i we śnie otrzymał wyrocznię, na której podstawie stworzył kij i jego technikę. Wayne Muromoto zwraca na koryu.com uwagę, że o założycielu jest więcej legend niż możliwych do sprawdzenia faktów. Szkoła służyła potem według Nihon Kobudo Kyokai rodowi Kuroda w Fukuoce i nie wolno jej było rozpowszechniać poza jego domeną. Kij jest według Nihon Kobudo Kyokai dębowy, długi na cztery shaku, dwa sun i jeden bu, czyli według encyklopedii Nipponica około 128 centymetrów. Techniki tworzą pchnięcia, zamiatania i uderzenia, z równorzędnym użyciem lewej i prawej strony. Nipponica podaje łącznie 64 kata. Do szkoły należy też dwanaście kata z mieczem, które angielska Wikipedia nazywa Shinto-ryu kenjutsu, w organizacji Kaminoda Tsunemori także Kasumi Shinto-ryu, oraz szkoły stowarzyszone, wśród nich kusarigama Isshin-ryu. W XX wieku według Muromoto szkoły uczył w Tokio Shimizu Takaji, między innymi tamtejszą policję. Według Zen Nihon Kendo Renmei kij Shinto Muso-ryu jest źródłem jodo, które dołączyło do federacji w 1956 roku. Nihon Kobudo Kyokai prowadzi szkołę jako członka numer 055, a Nihon Kobudo Shinkokai ma na swojej liście cztery osobne pozycje.
Historia
Nihon Kobudo Kyokai podaje, że założyciel Muso Gonnosuke Katsuyoshi wstąpił do szkoły Tenshin Shoden Katori Shinto-ryu, gdzie uzyskał licencję, i otrzymał także najwyższą naukę szkoły Kashima. Wayne Muromoto podaje, że według dokumentów był dalekim potomkiem Kiso Kanja no Taiyu Kakumei, wasala Kiso Yoshinaka, a encyklopedia Nipponica określa go jako rodaka z Kiso. Lat jego urodzenia i śmierci słownik Jinmei daijiten nie podaje.
Czytaj dalej
Rdzeniem podania o założycielu jest starcie z Miyamoto Musashi. Według Muromoto pierwsze starcie odbyło się według tradycji w roku 1605 w Akashi, a Dave Lowry na koryu.com umieszcza je według innego źródła około roku 1610 przy Edo. Meik Skoss pisze, że nie był to pojedynek na śmierć i życie, lecz walka drewnianą bronią. Według Nihon Kobudo Kyokai Gonnosuke po wędrówce modlił się w świątyni Kamado na górze Homan koło Dazaifu i ukazało mu się dziecko z wyrocznią o okrągłym drewnie i punkcie suigetsu. Słownik Jinmei daijiten i Muromoto umieszczają modlitwę dopiero po przegranej z Musashi, Nipponica pisze, że wyrocznię otrzymał we śnie. Długość modlitwy podaje Muromoto na 37 dni, rocznik uniwersytetu Kokushikan według starych zwojów na trzy tygodnie. To, że Gonnosuke pokonał Musashi w drugim starciu, jest według Nihon Kobudo Kyokai ustnym podaniem szkoły. Gonnosuke wstąpił potem, jak podaje Nipponica, do służby rodu Kuroda, a szkoła przekazywana była tam aż do końca okresu Edo jako tajna sztuka domeny. Według Muromoto trzeci przedstawiciel Matsuzaki Kinueumon Tsunekatsu dodał do programu sztukę wiązania sznurem i jitte, a później doszły także miecz Shinto-ryu i kusarigama Isshin-ryu. Według Muromoto Shimizu Takaji został w roku 1931 instruktorem specjalnej jednostki tokijskiej policji i otworzył w Tokio własne dojo. Encyklopedia Nipponica podaje, że w roku 1940 jojutsu przemianowano na jodo. Shimizu Takaji zmarł według Muromoto 22 czerwca 1978 roku.
Czym się różni
Ze szkoły wywodzi się jodo Zen Nihon Kendo Renmei. Federacja sama podaje jako źródło jodo kij Shinto Muso-ryu z początku XVII wieku. Według Zen Nihon Kendo Renmei i encyklopedii Nipponica jodo dołączyło do federacji w roku 1956, a w roku 1968 federacja ustaliła dwanaście podstaw i dwanaście kata. Angielska Wikipedia podaje, że dziesięć z nich zaczerpnięto z kata Shinto Muso-ryu. Nishioka Tsuneo według Muromoto mówi, że jodo federacji jest silnie zależne od kendo, natomiast jodo ćwiczone na Kyushu zachowuje więcej dawnego charakteru. Meik Skoss zauważa, że szkołę dziś określa się jako styl jo, lecz pierwotnie nazywała się bojutsu. Długość kija Nipponica podaje u Shinto Muso-ryu jako stałą, podczas gdy w innych szkołach według niej zależała od wzrostu ciała lub długości miecza.
Technika
Kij jest według Nihon Kobudo Kyokai okrągłym dębowym pniem o długości czterech shaku, dwóch sun i jednego bu i średnicy ośmiu bu. Encyklopedia Nipponica i Zen Nihon Kendo Renmei przeliczają to na 128 centymetrów i 2,4 centymetra, a rocznik uniwersytetu Kokushikan podaje średnicę 2,6 centymetra. Długość jest według Nihon Kobudo Kyokai wywiedziona z miecza, a kij łączy elementy włóczni, naginaty i miecza.
Czytaj dalej
Techniki tworzą według Nihon Kobudo Kyokai pchnięcia, zamiatania i uderzenia, a główną cechą jest równorzędne użycie lewej i prawej strony. Wayne Muromoto pisze, że kijem uderza się jak mieczem, zamiata jak naginatą i pcha jak włócznią, można użyć obu końców, a odległość zmienia się według chwytu. Technika suigetsu, którą podobno Gonnosuke pokonał Musashi, należy według Meik Skoss do dziś do zaawansowanych technik okuden. Do szkoły należy dwanaście kata z mieczem, osiem z długim i cztery z krótkim, które według Skoss stanowią część okuden. Starszą nazwą jest według angielskiej Wikipedii Shinto-ryu kenjutsu, a nazwa Kasumi Shinto-ryu pochodzi z badań Kaminoda Tsunemori i jest używana tylko w jego organizacji. Stowarzyszona szkoła Isshin-ryu uczy kusarigamy. Przewodnik koryu.com podaje, że Isshin-ryu naucza się w ramach Shinto Muso-ryu i zazwyczaj nie ćwiczy się jej osobno. Nihon Kobudo Shinkokai prowadzi ją jako szkołę stowarzyszoną przy jednej z linii, razem z Ikkaku-ryu, sztuką jitte.
Trening
Trening opiera się na kata w parach. Według Wayne Muromoto uczniowie zaczynają od samodzielnego ćwiczenia dwunastu podstaw kihon, a potem ćwiczą w parach, gdzie jeden gra szermierza. Nishioka Tsuneo pisze w książce Sword and Spirit, że ćwiczy się obie role, i nie uważa za cel szkoły nauki pokonywania miecza kijem. Meik Skoss podaje, że kijem nie ćwiczy się walk swobodnych w ochraniaczach, lecz wyłącznie kata. Muromoto rozpisuje program na dwanaście kihon i serie omote, chudan, ran-ai, kage, samidare, gohon no midare i okuden, a encyklopedia Nipponica podaje łącznie 64 kata. Rocznik uniwersytetu Kokushikan według starych zwojów porządkuje naukę w stopnie omote, chudan, kage, samidare, okuden i na końcu pięć tajnych kata z kijem. Według angielskiej Wikipedii kusarigamy Isshin-ryu uczą się tylko zaawansowani ćwiczący, a zamiast łańcucha używa się liny.
Stopnie i postępy
Nihon Kobudo Kyokai podaje jako zachowane zwoje oku-iri, sho-mokuroku, go-mokuroku i menkyo. Według Meik Skoss najwyższą naukę pokazuje się tylko temu, kto uzyska menkyo kaiden. Angielska i japońska Wikipedia opisują kolejność tak samo i podają, że menkyo nadaje się po opanowaniu jednego z pięciu tajnych kata, a pełne przekazanie po opanowaniu wszystkich pięciu. Rodowód w Nihon Kobudo Kyokai wymienia założyciela, drugiego i trzeciego przedstawiciela, a potem czterech przedstawicieli od 23. pokolenia. Wśród nich są Shiraishi Hanjiro Shigeaki, który według Muromoto zmarł w roku 1927, Shimizu Takaji i Otofuji Ichizo.
Dziś
Nihon Kobudo Kyokai prowadzi szkołę jako członka numer 055 z dwoma przedstawicielami i podaje ponad dziesięciu nauczycieli z licencją, którzy uczą od Kyushu po Hokkaido, także za granicą. Główne dojo jest w Fukuoce, filie w Tokio, Osace, na Hokkaido i w Nagoi, a za granicą w Australii i Wielkiej Brytanii. Statusu zabytku kultury szkoła według stowarzyszenia nie ma. Nihon Kobudo Shinkokai ma cztery osobne pozycje szkoły z różnymi przedstawicielami. Przewodnik koryu.com podaje, że żaden jeden przedstawiciel nie jest uznawany, a kilku nauczycieli z menkyo kaiden prowadzi osobne grupy. Meik Skoss podaje, że techniki policyjnego kija przejęła japońska policja ze Shinto Muso-ryu.
Ciekawostki
Odczytanie nazwy szkoły różni się nawet w obrębie jednej listy. Nihon Kobudo Shinkokai czyta te same znaki przy trzech pozycjach jako Shinto, a przy czwartej jako Shindo. Japońska Wikipedia podaje, że w okresie Edo szkoła nosiła też nazwy ze słowem bojutsu. Nishioka Tsuneo według Muromoto sądzi, że o założycielu da się sprawdzić tylko to, że żył, medytował na górze Homan, starł się z Musashi i zmarł, a reszta to prawdopodobnie domysł. Muromoto podaje, że pod koniec lat sześćdziesiątych Shimizu Takaji uczestniczył w budowie świątyni poświęconej Gonnosuke na górze Homan.
Style i odmiany
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między Shinto Muso-ryu a jodo?
Shinto Muso-ryu to dawna szkoła z około 64 kata. Jodo Zen Nihon Kendo Renmei to nowoczesna forma, którą federacja ustaliła w roku 1968 jako dwanaście podstaw i dwanaście kata. Dziesięć z tych kata zaczerpnięto według angielskiej Wikipedii ze Shinto Muso-ryu.
Jak długi jest kij jo?
Według Nihon Kobudo Kyokai ma cztery shaku, dwa sun i jeden bu, co encyklopedia Nipponica i Zen Nihon Kendo Renmei przeliczają na 128 centymetrów. Średnica wynosi osiem bu, według Nipponica około 2,4 centymetra, według rocznika uniwersytetu Kokushikan 2,6 centymetra.
Czy Muso Gonnosuke pokonał Miyamoto Musashi?
Według ustnego podania szkoły, które podaje Nihon Kobudo Kyokai, tak, w drugim starciu. Wayne Muromoto zwraca na koryu.com uwagę, że o założycielu jest więcej legend niż możliwych do sprawdzenia faktów.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.