Maniwa Nen-ryu
馬庭念流Japońska szkoła z 1591 roku utrzymywana przez jedną wieś od pokoleń; ćwiczyła w ochraniaczach na długo przed kendo.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Maniwa Nen-ryu
O sztuce walki Maniwa Nen-ryu
Maniwa nen-ryu to jedna z najstarszych zachowanych japońskich tradycji pola bitwy. Założył ją w 1591 roku Higuchi Matashichiro Sadatsugu we wsi Maniwa w prowincji Kozuke, na terenie dzisiejszej prefektury Gunma. Nawiązuje do starszego nen-ryu, które wywodzi się od mnicha Nen Ami Jiona; mylenie obu szkół jest częstym błędem, ponieważ Nen Ami Jion działał dwa stulecia wcześniej i nie ma bezpośredniego związku z założeniem linii z Maniwy. Osobliwością szkoły jest sposób, w jaki przetrwała: przekazywała ją nie drużyna książęca ani miejskie dojo, lecz wiejska wspólnota, która trzyma ją w jednym miejscu od pokoleń. Program obejmuje długi miecz, naginatę, włócznię oraz tak zwane yadomejutsu, czyli odbijanie lecących strzał. Trening jest ważny również dla dziejów szermierki: w Maniwie już wcześnie ćwiczono w sprzęcie ochronnym, w pikowanych rękawicach i ochraniaczu głowy oraz z miękkim bambusowym mieczem fukuro shinai, co umożliwiało bezpieczną wolną walkę. Praktyka ta należy do linii, z której później wyrosły zbroja i bambusowy miecz nowoczesnego kendo. Szkołę do dziś prowadzi rodzina Higuchi, obecnie w dwudziestym piątym pokoleniu, a jej doroczny publiczny pokaz należy do najstarszych tego rodzaju w Japonii.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
