Szermierka George'a Silvera (English backsword)
Angielska nauka walki według pism George'a Silvera z około 1600 roku. Przeciwstawia krótki miecz rapierowi i rozróżnia prawdziwe i fałszywe czasy.
Podstawowe informacje
Wielka BrytaniaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Szermierka George'a Silvera (English backsword)
O sztuce walki Szermierka George'a Silvera (English backsword)
Szermierka George'a Silvera to angielska nauka walki, którą George Silver opisał w dziele Paradoxes of Defence, wydrukowanym w Londynie w 1599 roku, oraz w rękopisie Bref Instructions. Na karcie tytułowej Silver określa się jako gentleman. Tytuł książki głosi, że prawdziwe podstawy walki leżą w krótkich dawnych broniach i że krótki miecz ma przewagę nad długim mieczem lub długim rapierem. Dzieło jest wymierzone przeciw włoskim nauczycielom rapiera, którzy według Silvera uczyli na dworze, w Londynie i na wsi przez siedem lub osiem lat. Dictionary of National Biography podaje, że Silver uważał krótki miecz za narodową broń Anglików. Silver i jego brat Toby wyzwali według relacji Silvera włoskich mistrzów na pojedynek w wielu rodzajach broni, a ci się nie stawili. Silver rozróżnia cztery prawdziwe i cztery fałszywe czasy, a w Bref Instructions opisuje cztery podstawy i czterech gubernatorów walki. Rękopis został wydrukowany dopiero w 1898 roku, w wydaniu przygotowanym przez Cyrila G. R. Mattheya. Angielska Wikipedia podaje kilka nowoczesnych wydań pism Silvera z lat 1972 do 2008.
Historia
Traktat Paradoxes of Defence ukazał się w 1599 roku w Londynie, a na karcie tytułowej widnieje London, Printed for Edward Blount. 1599. Pełny tytuł głosi, że prawdziwe podstawy walki leżą w krótkich dawnych broniach i że krótki miecz ma przewagę nad długim mieczem lub długim rapierem, oraz obiecuje ukazać słabość i niedoskonałość walki rapierem. Dedykacja jest skierowana do hrabiego Essex (Robert Devereux, drugi hrabia Essex), który według Dictionary of National Biography był patronem włoskiego mistrza, jakim był Vincentio Saviolo. Wydawca Cyril G. R. Matthey opisał książkę jako mały tom w formacie kwarto z trzema drzeworytami.
Czytaj dalej
Silver pisze, że Włosi Vincentio i Ieronimo uczyli walki rapierem na dworze, w Londynie i na wsi przez około siedem lub osiem lat. Według jego relacji on i jego brat Toby Silver wyzwali ich na pojedynek w wielu rodzajach broni na rusztowaniu przy Bell Sauage, rozwiesili od Southwark do Westminsteru od stu do stu dwudziestu wyzwań, a Włosi nie przybyli na miejsce. Spośród broni wymienia między innymi pojedynczy rapier, rapier z puginałem, miecz z puklerzem, miecz oburęczny, kij, topór bitewny i pikę. Wspomina także Włocha, którego nazywa Signior Rocco i który uczył w swoim domu w Blackfriars. DNB podaje, że Silver uważał krótki miecz za narodową broń Anglików i gardził popularnością książki Practice (1595), którą napisał Vincentio Saviolo. DNB o jego życiu podaje, że działał około 1599 roku, i cytuje zapis o ślubie George'a Silvera, gentlemana, z Mary Heydon w kościele St. Clement Danes 24 marca 1580 roku (według ówczesnego liczenia roku 1579). Drugie pismo, Bref Instructions vpo my Pradoxes of Defence, zachowało się w rękopisie Sloane MS. 376 w Muzeum Brytyjskim i za życia Silvera nie zostało wydrukowane. Rękopis według Mattheya odkrył około 1890 roku pan W. London, a odpis, który sporządził, przejął później kapitan Alfred Hutton. Drukiem ukazał się po raz pierwszy w 1898 roku w książce The Works of George Silver. Matthey datował go na 1599 rok w nawiasie kwadratowym. Tekst zwraca się do zawsze zwycięskiego narodu Wielkiej Brytanii, a angielska Wikipedia wnioskuje z tego, że powstał najwcześniej pod koniec 1604 roku.
Technika
Silver wyróżnia osiem czasów, cztery prawdziwe i cztery fałszywe. Prawdziwe to czas ręki, czas ręki i ciała, czas ręki, ciała i nogi oraz czas ręki, ciała i nóg. Fałszywe zaczynają się od nogi: czas nogi, czas nogi i ciała, czas nogi, ciała i ręki oraz czas nóg, ciała i ręki. W Bref Instructions wymienia cztery podstawy prawdziwej walki we wszystkich rodzajach broni, które nazywa grounds: Judgment, Distance, Tyme i Place. Według niego osądem utrzymuje się dystans, dystansem zdobywa się czas, a czasem bezpiecznie zdobywa się miejsce przeciwnika. Gubernatorami nazywa Judgment, Measure oraz jako trzeci i czwarty twyfold mynd, czyli umysł, który przy natarciu na przeciwnika liczy się zarazem z odwrotem. Według tytułu rękopisu w Paradoxes gubernatorów brakuje i bez ich znajomości nikt nie może walczyć bezpiecznie.
Czytaj dalej
Wobec rapiera Silver twierdzi, że nie ma w nim pewnej obrony i że krótki miecz ma wielką przewagę nad długim rapierem dowolnej długości. Nauczyciele rapiera według niego nigdy nie ustalili właściwej długości broni. Zbyt długiego rapiera nie można na czas uwolnić z wiązania inaczej niż cofnięciem się, a krok jest zawsze wolniejszy niż czas ręki. Każdy ma mieć broń odpowiednią do swojej postury. Właściwą długością miecza oburęcznego jest według niego klinga tak długa jak klinga miecza jednoręcznego. Tzouriadis i Deacon (Acta Periodica Duellatorum, 2020) cytują zdanie Silvera, że prawdziwej obrony trzeba szukać w krótkich mieczach, krótkich kijach, półpikach, partyzanach, glewiach i podobnej broni. Dodają, że Silver wolał broń drzewcową, taką jak topór, halabarda i bill, od miecza oburęcznego, miecza z puklerzem, miecza z tarczą, miecza ze sztyletem i rapiera ze sztyletem. Bref Instructions mają osobny rozdział o walce backswordem, do którego odsyła rozdział o mieczu ze sztyletem. Matthey w 1898 roku sądził, że jest to prawdopodobnie najstarsze dzieło, przynajmniej po angielsku, które uczy zasłony i odpowiedzi, i że Silver jako pierwszy przywiązywał wagę do ofensywnego użycia rękojeści. Angielska Wikipedia podaje, że Silver nie zalecał wypadu, lecz krok w dystans z natychmiastowym odskokiem, i że chciał zarówno cięcia, jak i pchnięcia. Angielski zakaz pchnięć nazwał według niej złym porządkiem lub zwyczajem.
Stopnie i postępy
Silver w swoich pismach nie opisuje żadnych stopni, a angielska Wikipedia określa go jako gentlemana, a nie zawodowego nauczyciela szermierki. Green (Martial Arts of the World, 2001) podaje, że angielskie cechy szermiercze miały cztery stopnie, scholar, free-scholar, provost i master. Uczniowie awansowali według niego przez publiczne walki egzaminacyjne tępą bronią, zwane Playing the Prize, zwykle z długim mieczem, backsword, kijem i mieczem z puklerzem. Według Greena Silver i jego brat Toby jak wielu mistrzów obrony swojej epoki uczyli też zapasów, rozbrajania, walki sztyletem, miecza oburęcznego, kija i broni drzewcowej.
Dziś
Green podaje, że żadna prawdziwa szkoła mistrzów obrony się nie zachowała i że nie istnieje bezpośrednia linia do historycznego nauczania. Entuzjaści, którzy studiują pisma mistrzów i ćwiczą z replikami broni, powoli jednak według niego odnawiają to dziedzictwo. Matthey wydał Bref Instructions w 1898 roku wyraźnie jako praktyczną radę dla szermierzy i oficerów piechoty i sądził, że można ich używać prawie bez zmian z ówczesnym nowoczesnym mieczem. Angielska Wikipedia podaje nowoczesne wydania, między nimi Three Elizabethan Fencing Manuals (James Louis Jackson, 1972), English Swordsmanship: The True Fight of George Silver (Stephen Hand, 2006) i Master of Defence: The Works of George Silver (Paul Wagner, 2008).
Ciekawostki
Kapitan Alfred Hutton według Mattheya oparł na Bref Instructions artykuł Sword Fighting and Sword Play w czasopiśmie The Indian Fencing Review ze stycznia 1897 roku, a 25 września 1897 roku zaprezentował chwyty Silvera w klubie Whitton Park. DNB podaje, że rękopis Silvera został w 1870 roku sprzedany na aukcji kolekcji, której właścicielem był Sir Samuel Rush Meyrick. Rękopis Paradoxes, prawdopodobnie egzemplarz dedykacyjny dla hrabiego Essex, kupiło Muzeum Brytyjskie w 1892 roku na aukcji rękopisów, które należały do Edwina H. Laurence'a.
Często zadawane pytania
Kim był George Silver?
Angielski autor pism o szermierce, który na karcie tytułowej książki Paradoxes of Defence (1599) nazywa siebie gentlemanem. Dictionary of National Biography podaje, że działał około 1599 roku i uważał krótki miecz za narodową broń Anglików.
Czym są prawdziwe i fałszywe czasy Silvera?
Silver wyróżnia cztery czasy prawdziwe i cztery fałszywe. Prawdziwe zaczynają się od ręki: czas ręki, ręki i ciała, ręki, ciała i nogi oraz ręki, ciała i nóg. Fałszywe zaczynają się od nogi.
Dlaczego Silver odrzucał rapier?
Według Paradoxes of Defence w rapierze nie ma pewnej obrony. Zbyt długiego rapiera nie można według Silvera na czas uwolnić z wiązania inaczej niż cofnięciem się, a krok jest zawsze wolniejszy niż czas ręki. Prawdziwej obrony szukał w krótkich mieczach, krótkich kijach i broni drzewcowej.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.