Menzura
Rytualna szermierka niemieckich i austriackich korporacji studenckich, uprawiana od XVI wieku. Nie ma punktów ani zwycięzcy — to próba charakteru, nie zawody.
Podstawowe informacje
NiemcyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Menzura
O sztuce walki Menzura
Mensura nie jest ani sportem walki, ani samoobroną — to rytualna szermierka niemieckich i austriackich korporacji studenckich, uprawiana od XVI wieku bez celu zwyciężenia. To właśnie jej cecha definiująca: mensury się nie wygrywa. Nie ma punktów, nie ma rozstrzygnięcia, nie ma zwycięzcy. Walczy się ostrą klingą (Korbschläger lub Glockenschläger) na ustalonym dystansie, z którego nie wolno się cofnąć. Skórzana kamizelka, maska okularowa i chusta chronią ciało, oczy i gardło; głowa i twarz pozostają odsłonięte. Nie wolno unikać ani się wycofywać — chodzi o to, by pozostać w miejscu i nie okazać strachu. Cięcie na twarzy zszywa się bez znieczulenia, a blizna (Schmiss) była historycznie znakiem społecznym. Cel jest wychowawczy, nie zawodniczy: korporacje pojmują mensurę jako próbę panowania nad sobą i zdolności wytrzymania bezpośredniego zagrożenia fizycznego. Kto drgnie, łamie regułę, nawet gdy nie odniesie rany. Status prawny bywał w Niemczech wielokrotnie sporny, a mensura w różnych okresach zakazana; dziś traktuje się ją jako rytuał za zgodą uczestników, nie jako pojedynek. Uprawia się ją w zamkniętych korporacjach (Burschenschaften, Corps) i nie jest dostępna publicznie. Ryzyko zdrowotne jest realne i dotyczy głównie twarzy i oczu. Do encyklopedii należy jako udokumentowane zjawisko europejskiej kultury szermierczej, nie jako dyscyplina, na którą chodzi się trenować.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.