Jogo do pau (portugalska walka kijem)
Portugalska sztuka walki długim kijem z północy kraju; jej znakiem szczególnym jest walka jednego przeciw kilku.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Jogo do pau (portugalska walka kijem)
Jogo do pau, dosłownie gra kijem, to portugalska sztuka walki długim drewnianym kijem trzymanym oburącz. Jej domem jest górzysta północ kraju, regiony Minho, Alto Douro i Trás-os-Montes, a pokrewna praktyka istniała w sąsiedniej Galicji. Kij przez stulecia był zwykłym narzędziem pasterza i wędrowca, więc w naturalny sposób stał się bronią dostępną każdemu; służył do samoobrony i do załatwiania spraw honorowych między pojedynczymi ludźmi, rodzinami i całymi wsiami. Sztukę wspomina się już w związku z piechotą w bitwie pod Aljubarrotą w 1385 roku, gdy prości wojownicy nie mieli pod ręką porządnej broni. Przełom nastąpił w latach trzydziestych XIX wieku: liberałowie, którym zabroniono noszenia szpady, sięgnęli po kij, a wraz z nimi sztuka rozeszła się po wszystkich warstwach społecznych, podczas gdy mistrzowie z północy przenieśli ją do Lizbony. Pod względem technicznym jogo do pau wyróżnia walka jednego przeciw kilku: ćwiczący nieustannie porusza się po okręgu, trzyma przeciwników na odległość końca kija i zadaje szybkie cięcia w głowę i ręce, zmieniając rękę prowadzącą. W XX wieku sztuka podupadła wskutek migracji do miast i upowszechnienia broni palnej; odrodzenie zaczęło się w latach siedemdziesiątych od zapisania zachowanych wariantów północnych, a dziś uprawia się ją jako sport i dziedzictwo w dwóch federacjach.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
