ImpakuImpaku

Sun Bin Quan

孫臏拳

Styl szantuński, pięść długich rękawów, ręce kryją się w rękawach przy uderzeniu. Na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa Chin od 2011 roku, imię Sun Bina to późniejsze przypisanie.

Podstawowe informacje

Mistrzowie i osobistości
Kraj pochodzeniaChiny
RegionAzja
Główny naciskUderzenia
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopniCertyfikaty

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaWczesna nowożytność

Trening

StrójBez określonego stroju
SparingLekki kontakt
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy są podstawą

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce rzadko
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Przełożenie na samoobronę3/5
Korzyść kondycyjna4/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

StopnieTak (certyfikaty)
Format zawodówFormy
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaMarginalne
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaMarginalne
BrońZnaczące

Katalogi i bazy dla Sun Bin Quan

👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji
→

O sztuce walki Sun Bin Quan

Sun Bin quan, Pięść Sun Bina, to styl z Szantungu, który według opisu pozycji państwowej utrzymuje się głównie w okolicach Jinan, Qingdao, Liaocheng, Zibo i Guantao. Nazwa nawiązuje do stratega Sun Bina, autora dzieła Sun Bin bingfa, a styl odwołuje się do jego myśli, jednak opis pozycji podaje, że stworzyły go późniejsze pokolenia pod imieniem Sun Bina i że czas powstania różni się w źródłach. Źródła nie podają ani założyciela, ani roku powstania. Umieszczono go na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin w trzeciej turze 2011 roku jako pozycję VI-60 w kategorii tradycyjny sport, gry i akrobatyka, w dwóch zgłoszeniach: za dzielnicę Shibei w Qingdao (instytucja chroniona: Stowarzyszenie Wushu, Literatury i Sztuki w Qingdao) i za miasto Anqiu (instytucja chroniona: Dom Sztuk Walki Qingyunshan w Anqiu).

Czytaj dalej

Druga nazwa stylu, pięść długich rękawów (changxiu quan), opisuje jego najbardziej rzucającą się w oczy cechę: podczas uderzeń ręce często chowają się w długich rękawach. Opis pozycji podaje spiralną pracę rąk, w której atak i obrona się zlewają, sprężystą siłę i uderzenie jak bicz, pięść słoniowej trąby i kołyszący krok, a zasady streszcza w pięciu obrazach: spokój jak kogut, ruch jak smocza talia, zwinność jak małpa, duch jak orle oko i rozluźnione ramiona jak gibon. Według opisu styl łączy elementy kilku szkół. Tradycyjne układy to ćwiczenia podstawowe, ćwiczenia jedną ręką, duża, średnia i mała rama, Sześćdziesiąt Rąk i Kij Sun Bina. Przekazywanie pozostaje tradycyjne, przez przyjęcie na ucznia i ustne objaśnianie z pokazem. Reprezentatywnym nosicielem państwowej listy jest od grudnia 2017 roku Liu Haigang z Anqiu (urodzony w 1971 roku), piąte pokolenie linii. Szantuński serwis Qilu wang podaje jako nosiciela trzeciej tury z 2011 roku Meng Xiantanga i jako pierwsze pokolenie Zhang Jingchuna z powiatu Chiping, który rozpowszechniał styl pod koniec dynastii Qing jako kupiec w podróży. Wersje rodowej linii różnią się w źródłach.

Historia

Opis pozycji państwowej podaje, że Sun Bin quan stworzyły późniejsze pokolenia pod imieniem stratega Sun Bina i że czas powstania różni się w źródłach. Styl czerpie z myśli dzieła Sun Bin bingfa i łączy elementy walki kilku szkół. Źródła nie podają ani założyciela, ani roku powstania.

Czytaj dalej

Rodowa linia jest udokumentowana tylko w prasie regionalnej, a wersje się różnią. Szantuński serwis Qilu wang (2020) podaje jako pierwsze pokolenie Zhang Jingchuna z powiatu Chiping, który pod koniec dynastii Qing pracował jako kupiec i rozpowszechniał styl w podróżach, jako drugie pokolenie Yang Mingzhaia, który w 1928 roku założył Akademię Guoshu w Qingdao przy Guangdong lu w Qingdao, jako czwarte pokolenie Meng Xiantanga, a jako piąte Lan Chunling, pierwszą kobietę na czele szkoły. Portal Sohu podaje trzy różne wersje pierwszego pokolenia (Zhang z wsi Zhangjialou koło Guantao, Zhang Jingchun z Chiping i Zhang Youchun z Linqing) oraz nauczanie w Qingdao od 1918 do 1936 roku, jest to źródło bez redakcji. Sun Bin quan umieszczono na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin w trzeciej turze 2011 roku jako pozycję VI-60 (numer porządkowy 1143) w kategorii tradycyjny sport, gry i akrobatyka za prowincję Szantung, w dwóch zgłoszeniach: za dzielnicę Shibei w Qingdao z chronioną instytucją Stowarzyszenie Wushu, Literatury i Sztuki w Qingdao oraz za miasto Anqiu z chronioną instytucją Dom Sztuk Walki Qingyunshan w Anqiu.

Technika

Druga nazwa stylu, pięść długich rękawów (changxiu quan), bierze się stąd, że ręce podczas uderzeń często chowają się w długich rękawach. Opis pozycji państwowej podaje spiralną pracę rąk, w której atak i obrona są jednością, sprężystą siłę (tanhuang jin) i uderzenie jak bicz (bianshao jin), główną pięść słoniowej trąby (xiangbi quan) i kołyszący krok. Zasady streszcza w pięciu obrazach: spokój jak kogut, ruch jak smocza talia, zwinność jak małpa, duch jak orle oko i rozluźnione ramiona jak gibon. Tradycyjne układy to według opisu ćwiczenia podstawowe, ćwiczenia jedną ręką, duża, średnia i mała rama, Sześćdziesiąt Rąk i Kij Sun Bina (guai). Według Qilu wang średnia rama ma 32 ruchy, mała rama 64 i duża rama 96, a pełny system ma według Meng Xiantanga 360 ruchów, sumy artykuł nie wyjaśnia.

Trening

Według opisu pozycji państwowej styl przekazuje się przez przyjęcie na ucznia i ustne objaśnianie z pokazem. Qilu wang podaje, że tradycyjna zasada nakazywała uczyć tylko mężczyzn i zawsze tylko części systemu, a Meng Xiantang ją złamał, by zachować styl w całości. Bardziej szczegółowego programu treningu ze źródła związkowego lub państwowego nie mamy.

Dziś

Reprezentatywnym nosicielem państwowej listy jest Liu Haigang z Anqiu (urodzony w 1971 roku), piąte pokolenie linii, mianowany w piątej turze w grudniu 2017 roku, działa też w Stowarzyszeniu Wushu w Anqiu. Qilu wang podaje jako nosiciela trzeciej tury z 2011 roku Meng Xiantanga, który według tego samego artykułu uczył w ponad czterdziestu krajach, czego nie sprawdziliśmy na stronie państwowej listy. Instytucjami chronionymi są Stowarzyszenie Wushu, Literatury i Sztuki w Qingdao oraz Dom Sztuk Walki Qingyunshan w Anqiu. Samodzielną dyscypliną zawodów wushu Sun Bin quan nie jest, przepisy IWUF dla tradycyjnego wushu z 2019 roku nie wymieniają stylu. Stopni ani duan specyficznych dla stylu nie znaleźliśmy.

Często zadawane pytania

Kiedy Pięść Sun Bina trafiła na państwową listę niematerialnego dziedzictwa?

W 2011 roku, w trzeciej turze, jako pozycja VI-60 w kategorii tradycyjny sport, gry i akrobatyka, w dwóch zgłoszeniach, za Qingdao i Anqiu.

Dlaczego Sun Bin quan nazywa się pięścią długich rękawów?

Według opisu pozycji z listy państwowej ręce podczas uderzeń często chowają się w długich rękawach.

Gdzie ćwiczy się Sun Bin quan?

Opis pozycji państwowej wymienia Jinan, Qingdao, Liaocheng, Zibo i Guantao oraz ich okolice.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Wing ChunHung GarChoy Li FutTie zhang gong (żelazna dłoń)Tai Chi styl SunNanquan (pięść Południa)