Jion

Podstawowe informacje

O kata

Jion należy, razem z Jiin i Jitte, do grupy kat, które zaczynają się tą samą postawą: otwarta lewa dłoń zakrywa prawą pięść. Garen Ewing opisuje ten początek jako chińskie pozdrowienie przyjaźni. Angielska Wikipedia zalicza Jion do najbardziej typowych kat Shotokanu, ponieważ wymaga bezbłędnych postaw podstawowych; ATSK naliczyła w niej sześć, od musubi dachi do kosa dachi. Według karatevancouver.ca Jion należy razem z Bassai Dai, Kanku Dai i Enpi do wielkiej czwórki Shotokanu i wyróżnia się tym, że bloki i kontrataki łączą się w niej z ruchem naprzód. Karatevancouver.ca i ATSK podają zgodnie 46 ruchów, natomiast Linden Huckle na shotokankarateonline.com liczy 47 taktów z kiai na 17. takcie (pierwsze chudan ren-zuki) i na ostatnim. Wersja Shito-ryu ma według dojo Seishin-kan tylko 33 ruchy. Karatevancouver.ca wymienia ją jako obowiązkową katę ogólnojapońskich organizacji karate. W Shito-ryu, według Seishin-kan, uczy się jej przy zdawaniu na 4. kyu i jest to najdłuższa kata, jaką uczeń do tej pory ćwiczył; dojo zwraca też uwagę na nietypową pracę nóg. ATSK dodaje, że kto dobrze opanował serię Heian, lepiej wykona też Jion.

Kata w poszczególnych stylach

Znaczenie nazwy

Znaki 慈恩 karatevancouver.ca tłumaczy na trzy sposoby: miłość i miłosierdzie, dźwięk świątyni albo miłosierdzie świątyni. Sylaba ji może tu oznaczać zarówno świątynię, jak i miłość, sylaba on dźwięk, dobroć lub miłosierdzie; to samo źródło podaje też zapisy 寺音 i 寺恩. Dojo Seishin-kan tłumaczy nazwę jako współczucie i dobroczynność. Angielska Wikipedia trzyma się wykładni dźwięk świątyni, a ATSK wywodzi z niej spokojny ruch, dobrego ducha i harmonię.

Twórca i historia

Angielska Wikipedia umieszcza pochodzenie grupy Jion w szkole Tomari-te; Hirokazu Kanazawa uważa, że kata powstała w świątyni Jionji (慈恩寺). Historyoffighting.com rozwija jego wykładnię: w chińskiej świątyni buddyjskiej Jion mieli żyć sprawni wojownicy wśród mnichów, a kata trafiła stamtąd później do Tomari. Część badaczy to odrzuca i uważa, że katę po prostu ułożył ktoś związany ze świątynią. Dojo Seishin-kan zalicza ją do tak zwanych kat Itosu-kei: Itosu Anko albo ją stworzył, albo przede wszystkim przekazywał. Dopuszcza pochodzenie zarówno z Shuri-te, jak i z Tomari-te, dodając, że żaden dowód nie sięga dalej niż czasy Matsumury Sokona. Garen Ewing zalicza ją do piętnastu podstawowych kat Funakoshiego Gichina.

Różnice między stylami

Lista WUKF z kwietnia 2024 wymienia Jion jako opcjonalną katę sentei w Shotokanie, Wado-ryu i Shorin-ryu oraz jako dowolnie wybieraną katę tokui w Shito-ryu. Szkoły różnie postąpiły z jej siostrzanymi katami: JKA, według angielskiej Wikipedii, usunęła Jiin zarówno z nauczania, jak i z egzaminów. Seishin-kan zwraca uwagę, że wielu dzisiejszych badaczy wątpi, czy Jion, Jiin i Jitte tworzą jeden szereg, mimo że mają wspólne ruchy.

Bunkai – zastosowania

Rakesh Patel odczytuje wstępne powitanie yoi jako kontrolę głowy przeciwnika w klinczu; gedan barai oznacza u niego chwyt za nadgarstek i dociśnięcie przedramienia do tylnej strony ramienia nad łokciem. Jesse Enkamp w tym samym powitaniu, które pojawia się też w Bassai Dai, Jitte i Jiin, pokazuje dźwignię na kciuk. Dojo Seishin-kan radzi szukać przy niektórych ruchach zastosowań juho zamiast oczywistych bloków i uderzeń.

Klasyfikacja na zawodach

• Karate sportowe (WKF) — Oficjalna lista kata · obowiązuje od 1.01.2026 ↗
• WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Shito-ryu — Tokui (dowolne) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗
• WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Shōrin-ryū — Sentei (wybrane) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗
• WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Shotokan — Sentei (wybrane) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗
• WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Wado-ryu — Sentei (wybrane) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗

Techniki w kata

Pokrewne katy

• Dała początek: Maezato no Tekko