Zapasy nubijskie
مصارعة النوبةTradycyjne zapasy Nuba z Nuba Mountains w sudańskim South Kordofan. W Khartoum stały się zapasami sudańskimi, na które przychodzą tysiące widzów.
Podstawowe informacje
SudanCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Zapasy nubijskie
O sztuce walki Zapasy nubijskie
Zapasy nubijskie to tradycyjne zapasy Nuba z Nuba Mountains w sudańskim South Kordofan. Christian Science Monitor napisał w 2015 roku, że dawniej zapasy odbywały się tylko w porze zbiorów, a Green (2001) podaje, że zapasy w Sudanie i Nigerii były zwykle związane z cyklem rolniczym. Według New York Review of Books niektórzy Nuba datują je na drugie tysiąclecie przed naszą erą. Według New York Review of Books wojny wypędziły wielu Nuba na przedmieścia Khartoum, a w 2001 roku tamtejsza społeczność nubijska przemianowała ten sport na zapasy sudańskie. Rozprawa doktorska Hayesa z Australian National University z 2022 roku podaje, że zapasy sudańskie powstały w ostatnich trzech lub czterech dekadach z różnych rytuałów Nuba Mountains i przyciągają na stadion w Khartoum tysiące widzów. Zasady różnią się w zależności od źródeł. Christian Science Monitor pisze, że przegrywa ten, kto pierwszy dotknie ziemi plecami. Według New York Review of Books w górach porażką jest kolano lub ręka na ziemi, a w Khartoum pokonany musi leżeć całym ciałem na piasku. Zapaśnicy smarują się popiołem, który według tego samego pisma wchłania pot razem z piaskiem, utrudnia chwyt i zdaniem niektórych chroni przed złym okiem.
Historia
Green (2001) podaje, że zapasy w Afryce znane są z egipskich rytów i malowideł sudańskich nubijskich zapaśników. Christian Science Monitor pisze, że Nuba pochodzą z Nuba Mountains w Kordofanie, około 400 mil na południe od Khartoum, i że u głównie rolniczych Nuba zapasy odbywały się tylko w porze zbiorów. Dzieci według New York Review of Books zaczynają zapasy w wieku około siedmiu lat, a mistrzów nazywa się faris, rycerze. Według New York Review of Books wojny wypędziły wielu Nuba na przedmieścia Khartoum, a dzielnica Haj Yusif stała się małym Jebel Nuba. W 2001 roku tamtejsza społeczność nubijska przemianowała ten sport na zapasy sudańskie. Film Nuba Wrestling Rolfa Husmanna i Wernera Sperschneidera z 1991 roku przedstawia cotygodniowe turnieje nubijskich imigrantów w Khartoum, którymi według jego opisu umacniają swoją tożsamość etniczną we wrogim środowisku miejskim.
Czym się różni
Japoński dyplomata Murotatsu powiedział według AFP z 2013 roku, że zapasy sudańskie przypominają zapasy w stylu wolnym i są zupełnie inne niż sumo. Według CNN arena zapasów w Khartoum jest znacznie większa niż w zapasach olimpijskich.
Technika
Christian Science Monitor opisuje zapaśników z tułowiem wysmarowanym popiołem i amuletami na ramionach. Przeciwnicy według pisma zaczepiają się głowami i ramionami, rzucają się na siebie i próbują przewrócić przeciwnika na plecy. New York Review of Books pisze, że popiół na twarzy i tułowiu jest zdaniem niektórych jedynym naprawdę tradycyjnym strojem zapaśniczym i ochroną przed złym okiem. Piasek, którym zapaśnicy razem z popiołem pocierają ręce i ciało, wchłania według pisma pot i utrudnia chwyt.
Zawody
Christian Science Monitor pisze, że przegrywa ten, kto pierwszy dotknie ziemi plecami, i że walki w Khartoum trwają cztery minuty, natomiast w Kordofanie zapasy trwają do wyłonienia zwycięzcy. Według New York Review of Books w górach porażką jest kolano lub ręka na ziemi, a w Khartoum pokonany musi leżeć całym ciałem na piasku. Gdy upłynie czas, zwykle po czterech lub pięciu minutach, sędzia ogłasza remis. W Khartoum walki kończą się wieczorną modlitwą, a w górach według pisma często zapasy odbywały się podczas pełni księżyca. Arena zapasów w Khartoum jest według CNN z 2015 roku znacznie większa niż w zapasach olimpijskich i pokryta piaskiem. Japoński trener uczył według CNN sudańskich zapaśników zasad olimpijskich. Japonia i Sudan rozpoczęły według CNN w sierpniu 2014 roku projekt Wrestling Diplomacy.
Dziś
Hayes podaje w swojej rozprawie, że zapasy sudańskie przyciągają na stadion w Khartoum tysiące etnicznie zróżnicowanych widzów i sportowców, w większości z klas robotniczych. Christian Science Monitor pisał w 2015 roku, że zapasy odbywają się trzy dni w tygodniu na stadionie w dzielnicy al-Haj Yusuf, że jest to najchętniej oglądany sport w Sudanie po piłce nożnej i według pisma oficjalny sport narodowy. Według niego kibice przyklejają zwycięzcom banknoty na czole, ale wygrane nie wystarczają na życie. Stadion Haj Youssef zbudował według AFP rząd w 2010 roku, a w 2019 roku po brutalnym rozpędzeniu protestów 3 czerwca walki wstrzymano. Po wybuchu wojny między armią a RSF 15 kwietnia 2023 roku zapaśnicy walczyli według New York Review of Books po obu stronach, a niektórzy zginęli. Zapaśnik Mudawi Hassan uciekł do Etiopii.
Ciekawostki
Dobra walka kończy się według New York Review of Books często tym, że pokonany niesie zwycięzcę na barkach. Christian Science Monitor podaje przydomki zapaśników, takie jak The Fat Tiger, Influenza czy Dictionary. Walkom w Khartoum towarzyszą według AFP z 2013 roku bębny, tancerze w pióropuszach i trąbka z rogu zwierzęcego.
Często zadawane pytania
Jak przegrywa się w zapasach nubijskich?
Według Christian Science Monitor przez dotknięcie ziemi plecami. Według New York Review of Books w górach wystarczy kolano lub ręka na ziemi, a w Khartoum pokonany musi leżeć całym ciałem na piasku.
Dlaczego zapaśnicy smarują się popiołem?
Według New York Review of Books popiół jest dla niektórych jedynym naprawdę tradycyjnym strojem i ochroną przed złym okiem. Razem z piaskiem wchłania pot i utrudnia chwyt.
Czym są zapasy sudańskie?
Według New York Review of Books to nazwa, którą sportowi w 2001 roku nadała społeczność nubijska w Khartoum. Według rozprawy Hayesa zapasy sudańskie powstały w ostatnich trzech lub czterech dekadach z rytuałów Nuba Mountains.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.