Lutte Traditionnelle Africaine
Pojęcie zbiorcze dla zachodnioafrykańskich zapasów tradycyjnych i format turnieju ECOWAS, który według organizacji powstał w 1986 roku.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Lutte Traditionnelle Africaine
O sztuce walki Lutte Traditionnelle Africaine
Lutte traditionnelle africaine, afrykańskie zapasy tradycyjne, to pojęcie zbiorcze i format zawodów ponad narodowymi tradycjami Afryki Zachodniej. Nation Africa opisuje je jako zapasy, które po francusku nazywają się lutte traditionnelle, w języku wolof laamb, a w Gambii boreh. Africanews podaje, że afrykańskie mistrzostwa w zapasach tradycyjnych odbywają się od 1995 roku. Wspólnota Gospodarcza Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) podaje, że swój turniej zapasów tradycyjnych TOLAC wprowadziła w 1986 roku. Gambijski dziennik The Point pisał w 2008 roku o drugiej edycji w Dakarze z 11 krajami, a Africanews i Nation Africa uznają rok 2008 za początek mistrzostw. Numeracja edycji różni się w źródłach, a ECOWAS w 2025 roku podaje 13. edycję w Abuji, po raz pierwszy także z kobietami. Według Africanews dwóch zapaśników w przepaskach biodrowych walczy w piaszczystym kole o średnicy 20 m, a przegrywa ten, kto upadnie lub dotknie ziemi kolanem. ECOWAS podaje kategorie wagowe 66, 76, 86, 100 i 120 kg.
Historia
The Point podaje, że w Dakarze w 2008 roku rywalizowały Senegal, Gambia, Burkina Faso, Togo, Nigeria, Liberia, Mali, Niger, Wybrzeże Kości Słoniowej, Gwinea Bissau i Gwinea, a w finale Senegal pokonał Niger 4:1, zaś Nigeria zajęła trzecie miejsce. Africanews natomiast w 2017 roku pisał, że pierwszy turniej w Dakarze w 2008 roku wygrała Nigeria. ECOWAS podaje, że 8. edycja zakończyła się 22 kwietnia 2012 roku w Niamey zwycięstwem Nigru przed Senegalem i Nigerią. W 2013 roku w Niamey według ECOWAS rywalizowało 79 zapaśników, Senegal pokonał obrońcę tytułu, Niger, i po raz pierwszy przeprowadzono wyrywkowe kontrole antydopingowe.
Czym się różni
Serwis afrik.com opisuje Jeux de la Francophonie w Niamey, gdzie szesnaście krajów zaprezentowało własne zapasy tradycyjne. Według niego kodeks nigerski nie ma kategorii wagowych, walka może zakończyć się remisem, a do przegranej wystarczy dotknięcie kolanem lub łokciem, podczas gdy według kodeksu afrykańskiego trzeba trzech podpór o ziemię. United World Wrestling w 2016 roku wymienia wśród stowarzyszonych stylów Senegalese Wrestling i Zimbabwe Traditional Wrestling, a nazwy lutte traditionnelle africaine nie ma.
Technika
Według Africanews walka trwa około 12 minut, a jeśli nikt nie upadnie, przegrywają obaj, z wyjątkiem finału, który toczy się do rozstrzygnięcia. Zabronione są uderzenia pięścią i gryzienie, a według Nation Africa także chwytanie przepaski biodrowej, w celu zapobiegania urazom, które mogłyby zagrozić płodności. Wikipedia w haśle Lutte Traditionnelle podaje, że laamb jest jedyną zachodnioafrykańską tradycją, która dopuszcza uderzenia, oraz że w Nigerii i w hausańskich regionach Nigru element uderzeń wydzielił się jako dambe.
Zawody
Turniej w Abuji w marcu 2025 roku odbył się według ECOWAS jako drużynowe zawody pucharowe każdy z każdym, zorganizowane przez ECOWAS Youth and Sports Development Centre i nigeryjską National Sports Commission, a w klasyfikacji drużyn zwyciężył Senegal przed Nigerią, Beninem i Gwineą. W listopadzie 2021 roku w Dakarze według ECOWAS rywalizowało 60 zapaśników z dziesięciu państw członkowskich, a Senegal zdobył pięć złotych medali. ECOWAS w 2013 roku podaje nagrody za miejsca drużynowe 5 000 000, 3 000 000 i 1 500 000 FCFA. The Point w 2008 roku podaje pięć kategorii wagowych 65, 75, 85, do 100 i powyżej 100 kg oraz zawody indywidualne i drużynowe.
Dziś
Nation Africa nazywa mistrzostwa ECOWAS największymi międzynarodowymi zawodami poświęconymi wyłącznie temu sportowi, z trzydniowym programem, ponad 60 zapaśnikami, pięcioma kategoriami wagowymi i ponad 100 walkami. Jak pisze, do tego czasu gościły je tylko Senegal i Niger, a najlepsi senegalscy zapaśnicy zarabiają do 80 000 USD za walkę, w Gambii do 10 000 USD. Africanews podaje, że zapaśnicy noszą amulety i wygłaszają zaklęcia, co jest dozwolone, sędziowie mogą sprawdzać wideo, a od 2013 roku testuje się doping.
Ciekawostki
Nation Africa pisze, że czołowi zapaśnicy mają trenera, griota, który ich opiewa, i szamana, który przygotowuje amulety. Według niego historycy opisują rozwój zapasów od przygotowania do wojny przez wiejski rytuał do rozrywki.
Często zadawane pytania
Czy Lutte traditionnelle africaine to jedne zapasy?
Źródła używają tej nazwy jako pojęcia zbiorczego i nazwy zawodów ponad narodowymi tradycjami, takimi jak senegalskie laamb czy gambijskie boreh.
Kiedy powstał turniej ECOWAS w zapasach tradycyjnych?
ECOWAS podaje, że turniej TOLAC wprowadzono w 1986 roku. Africanews i Nation Africa podają jako początek mistrzostw rok 2008, a The Point już w 2008 roku pisał o drugiej edycji.
Jak przegrywa się w afrykańskich zapasach tradycyjnych?
Według Africanews przegrywa zapaśnik, który upadnie lub dotknie ziemi kolanem. Uderzenia pięścią i gryzienie są zabronione.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.