ImpakuImpaku

Laamb (zapasy senegalskie)

Sport narodowy Senegalu w dwóch postaciach: czyste zapasy i zapasy z ciosami. Wygrywa ten, kto położy rywala na plecach, boku lub obu rękach.

Podstawowe informacje

Mistrzowie i osobistości
Kraj pochodzeniaSenegal
RegionAfryka
Główny naciskChwyty
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopniBez stopni

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiLudowa

Trening

StrójStrój tradycyjny
SparingPełny kontakt
Rola broniBez broni
Rola formBez form

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce powszechnie
Odpowiednie dla seniorówNieodpowiednie dla seniorów
Wymagania fizyczne4/5
Ryzyko kontuzji2/5
Krzywa nauki2/5
Wartość dla samoobrony2/5
Wartość dla kondycji4/5

Organizacja i zawody

System stopniBez stopni
Format zawodówNa punkty
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczącychPoniżej 10 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiNie występuje
KopnięciaNie występuje
Rzuty i obaleniaKluczowe
Walka w parterzeMarginalne
Dźwignie i unieruchomieniaNie występuje
BrońNie występuje

Katalogi i bazy dla Laamb (zapasy senegalskie)

👊 Baza technik3 pozycji
👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji

O sztuce walki Laamb (zapasy senegalskie)

Laamb to zapasy senegalskie i zarazem sport narodowy tego kraju. Nie mają założyciela ani udokumentowanego roku powstania; korzenie umieszcza się u ludu Serer, u którego zapasy służyły przygotowaniu do wojny, a samo określenie njom wywodzi się z sererskiego pojęcia jom, czyli serca i honoru. Najstarszym zapaśnikiem odnotowanym z imienia jest Boukar Djilak Faye z XIV wieku w królestwie Sine — to dowód, że zwyczaj istniał, a nie data jego narodzin. Istnieją dwie postaci. Lutte simple, miejscowo mbapatt, to czyste zapasy bez ciosów i właśnie w niej rywalizuje się międzynarodowo; lutte avec frappe dopuszcza ciosy rękami i jest wariantem, który senegalska publiczność zna z wielkich walk. Celem jest położenie rywala tak, by dotknął ziemi plecami, bokiem albo obiema rękami, zwykle przez podniesienie i przerzucenie. Walkę poprzedza obrzędowe przygotowanie, dla laamb równie istotne jak samo starcie. Zapaśnik wygłasza bàkk, mówioną i śpiewaną pochwałę samego siebie, której celem jest wymuszenie szacunku u rywala i u publiczności; dochodzą do tego amulety ochronne i rytuały przed wejściem na arenę. Od lat pięćdziesiątych XX wieku laamb stało się wielkim widowiskiem i wydarzeniem kulturalnym. Sportem kieruje Comité National de Gestion de la Lutte, a czołowi zapaśnicy jak Yékini, Tyson, Bombardier czy Balla Gaye 2 są gwiazdami całego kraju.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Zapasy nubijskieMgba (zapasy Igbo)Evala (zapasy w Togo)Lutte Traditionnelle AfricaineLiba (tradycyjne zapasy kongijskie)Luta de Galo