Schwingen
Szwajcarskie zapasy narodowe na ringu z trocin. Przeciwnicy chwytają krótkie płócienne spodnie; zwycięzca największego święta dostaje w nagrodę byka.
Podstawowe informacje
SzwajcariaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Schwingen
O sztuce walki Schwingen
Schwingen to szwajcarskie zapasy narodowe i obok rzutu kamieniem oraz hornussen należy do tradycyjnych sportów alpejskich. Udokumentowane są od XIII wieku, a dzisiejsza postać ustaliła się w XIX, gdy powstały związek i jednolite przepisy. Walczy się na okrągłym placu z trocin o średnicy dwunastu metrów, w krótkich płóciennych spodniach (Schwingerhosen) naciągniętych na zwykłe ubranie. To właśnie one są kluczowe: chwyt bierze się wyłącznie za nie — z tyłu za pas i za nogawkę. Nie wolno chwytać rywala za ciało ani za koszulę. Celem jest położenie rywala na obie łopatki przy zachowaniu przez cały czas przynajmniej jednego chwytu na spodniach. Puszczenie kosztuje punkt. Techniki mają własne szwajcarskie nazwy — Kurz, Brienzer, Wyberhaken, Gammen — i jest ich około stu. Sędziowie punktują każdą walkę w skali dziesięciopunktowej i oceniają także aktywność, nie tylko wynik. Turnieje odbywają się pod gołym niebem, z orkiestrą dętą i śpiewem; szczytem jest Eidgenössisches Schwing- und Älplerfest, raz na trzy lata, przyciągający dziesiątki tysięcy widzów. Charakterystycznym zwyczajem jest gest końcowy: zwycięzca strzepuje pokonanemu trociny z pleców. Zwycięzca największego turnieju otrzymuje tytuł Schwingerkönig, a jako nagrodę zwykle byka — nagród pieniężnych związek tradycyjnie nie przyjmuje.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.