Cumberland and Westmorland
Ludowe zapasy z Kumbrii w chwycie backhold, utrzymywanym przez całą walkę. Przegrywa ten, kto dotknie ziemi czymkolwiek poza stopami.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Cumberland and Westmorland
O sztuce walki Cumberland and Westmorland
Zapasy cumberlandzkie i westmorlandzkie to ludowe zapasy północno-zachodniej Anglii, nazwane od historycznych hrabstw dzisiejszej Kumbrii. Całość wyznacza chwyt zwany backhold. Zapaśnicy stoją pierś w pierś, każdy z brodą na prawym ramieniu przeciwnika, prawa ręka idzie w dół, lewa w górę, a dłonie zaciskają się za plecami. Ten chwyt utrzymuje się przez całą walkę. Przegrywa ten, kto dotknie ziemi czymkolwiek poza stopami, albo ten, kto puści chwyt, gdy przeciwnik go utrzyma. Przepisy zabraniają kopania. Gdy nie da się ustalić, kto upadł pierwszy, sędzia ogłasza no fall i upadek się powtarza. Walkę zwykle toczy się do dwóch wygranych upadków z trzech, a przy trzynastu i więcej zgłoszeniach organizator może wybrać jeden rozstrzygający upadek. Zapasami kieruje Cumberland and Westmorland Wrestling Association. Szczytem sezonu są Grasmere Sports, gdzie zapasy odbywają się od połowy dziewiętnastego wieku i co roku koronuje się tam mistrza świata w kategorii wszystkich wag. Kategorie kobiet powstały w latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku, a w 2016 roku w Grasmere odbyły się mistrzostwa świata kobiet. Tradycyjny strój tworzą skarpety, legginsy, koszulka bez rękawów i haftowane spodenki. Tradycja ludowa nie zna założyciela.
Historia
Na Grasmere Sports zapasy odbywają się według lokalnego serwisu Cumbria24 od 1852 roku, a studium naukowe w czasopiśmie Scottish Studies podaje rok 1850. W 1906 roku powstało Association Governing Cumberland and Westmorland Wrestling, poprzedniczka dzisiejszego związku, między innymi z powodu ustawianych wyników. Kobiety weszły do zapasów w latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku, kiedy powstały pierwsze kategorie kobiet. W Grasmere zgłoszenia kobiet notuje się według wiceprzewodniczącej związku Lindy Scott od 2003 roku, a w 2016 roku odbyły się tam mistrzostwa świata kobiet.
Czym się różni
Od zapasów kornwalijskich różnią się chwytem. W Kornwalii zapaśnicy chwytają się za kurtkę, a upadek ocenia się według punktów pleców, w Kumbrii zapaśnicy trzymają się wokół ciała bez kurtki i decyduje każdy dotyk ziemi. Scottish backhold ma podobny chwyt, ale walkę rozstrzyga się do pięciu upadków i dopuszcza też walki mieszane mężczyzn i kobiet. Według przepisów związku chłopcy i dziewczęta mogą walczyć razem tylko w kategorii do dwunastu lat, dorosłe kobiety startują we własnych kategoriach.
Technika
Pozycja wyjściowa jest ściśle określona: pierś w pierś, broda na prawym ramieniu przeciwnika, prawa ręka na dole, lewa na górze, a dłonie zaciśnięte za jego plecami. Walka o chwyt więc odpada, a o wyniku decyduje praca bioder, nóg i równowaga. Wikipedia dzieli chwyty na podnoszenia zwane hipes, obroty buttocks oraz podcięcia, do których należą inside click, cross click, back heel czy outside stroke. Kopać nie wolno, ale uderzenie bokiem stopy nie liczy się jako kopnięcie. Zapaśnik przegrywa, dotykając ziemi czymkolwiek poza stopami, albo gdy puści chwyt, który przeciwnik utrzyma. Gdy sędzia i sędziowie nie zgadzają się, kto upadł pierwszy, ogłasza się no fall i upadek się powtarza.
Trening
Trenuje się w akademiach związku, według regionalnej organizacji Active Cumbria na przykład w Carlisle, Kendal, Waberthwaite, Rothbury i Egremont. Sezon treningowy trwa zwykle od września do kwietnia, czyli poza letnimi zawodami. Początkujący nie potrzebuje specjalnego sprzętu, wystarczy zwykła odzież sportowa. Klubowe spodenki i koszulkę kupuje się dopiero po regularnym uczęszczaniu.
Stopnie i postępy
Postęp mierzy się tu wynikami w kategoriach wagowych i tytułami. Zawody Academy Shield mają kategorie od pięciu do piętnastu brytyjskich kamieni oraz kategorię wszystkich wag, osobno dla mężczyzn i kobiet. Format mistrzostw zależy od liczby zgłoszeń. Do dwunastu zapaśników walczy się na trzy upadki, od trzynastu zgłoszeń organizator może wybrać jeden rozstrzygający upadek.
Dziś
W północnej Anglii odbywa się według Active Cumbria ponad pięćdziesiąt letnich imprez. W Grasmere co roku koronuje się mistrza świata w kategorii wszystkich wag i regularnie przyjeżdżają tam zapaśnicy z Bretanii, Islandii i Szkocji. Cumberland and Westmorland Wrestling Association jest stowarzyszeniem nienastawionym na zysk i przez International Federation of Celtic Wrestlers łączy się z innymi zapasami celtyckimi. Kumbria ma nadzieję, że wiosną 2027 roku będzie gospodarzem mistrzostw Europy seniorów w zapasach celtyckich.
Ciekawostki
Tradycyjny strój tworzą skarpety, obcisłe legginsy, koszulka bez rękawów i haftowane spodenki na nich. Według studium w Scottish Studies powstał w dziewiętnastym wieku, by sport wyglądał szacowniej, a wiele turniejów nadal ogłasza konkurs na najlepszy kostium. Od statutu związku z 2018 roku jest obowiązkowy tylko w mistrzostwach seniorów mężczyzn i kobiet.
Często zadawane pytania
Jak wygrywa się w zapasach cumberlandzkich i westmorlandzkich?
Wygrywa ten, kto zmusi przeciwnika do dotknięcia ziemi czymkolwiek poza stopami albo do puszczenia chwytu. Walkę zwykle toczy się do dwóch wygranych upadków z trzech.
Czym jest backhold?
To chwyt wyjściowy, w którym zapaśnicy stoją pierś w pierś, mają brodę na prawym ramieniu przeciwnika, a dłonie zaciśnięte za jego plecami. Utrzymuje się go przez całą walkę.
Czy w zapasach cumberlandzkich mogą walczyć kobiety?
Tak. Kategorie kobiet powstały w latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku, a w 2016 roku w Grasmere odbyły się mistrzostwa świata kobiet. Razem z chłopcami dziewczęta mogą walczyć tylko do dwunastu lat.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.