Kokh
ԿոխOrmiańskie zapasy tradycyjne, w których każdy pojedynek zaczyna taniec; ośmiominutowe walki, odmiany Lori i Szirak.
Podstawowe informacje
ArmeniaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Kokh
O sztuce walki Kokh
Kokh to ormiańskie zapasy tradycyjne, w których walka i obrzęd trzymają się razem. Historycznie należały do wesel, pielgrzymek i wiejskich świąt, a do dziś każdy pojedynek zaczyna się tańcem: obaj zapaśnicy wchodzą w krąg przy ormiańskiej muzyce i dopiero potem chwytają się nawzajem. Walka trwa osiem minut i wygrywa się ją przez położenie przeciwnika na łopatki albo na punkty. Najbardziej rozpowszechnione są dwie odmiany regionalne, kokh z Lori i z Sziraku, różniące się dozwolonymi chwytami i tempem. Pod względem technicznym są to zapasy w stójce z chwytem za ubranie i pas, z rzutami przez biodro i przez nogę; celem jest powalenie rywala, a nie zmęczenie go w parterze, i stąd bierze się znane powiedzenie ormiańskich trenerów, że Ormianina się nie rzuca, ponieważ upadek uchodzi za sprawę honoru. Założyciel ani rok powstania nie są udokumentowane, jest to bowiem tradycja ludowa bez kodyfikacji, dlatego karta ich nie podaje. Zorganizowaną postać kokh otrzymał dopiero w czasach nowożytnych: federacja narodowa powstała w 2001 roku, a od 2015 prowadzi ją mistrz świata Waginak Galustian. Federacja współpracuje z ministerstwem kultury, aby zachować także stronę obrzędową, i ma blisko trzydziestu trenerów; na turniej w Garni w 2017 roku stanęło osiemdziesięciu ośmiu zapaśników, wśród nich młodzi mężczyźni przychodzący z judo i samoobrony.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.