Kokh

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaArmenia

RegionEuropa

Główny naciskChwyty

Poziom kontaktuPełny kontakt

System stopniBez stopni

Charakter i pochodzenie

Trening

Dla kogo

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Katalogi i bazy dla Kokh

O sztuce walki Kokh

Kokh to ormiański zapas narodowy, który był częścią wesel i uroczystości, gdzie mężczyźni pokazywali siłę. Nie ma założyciela, to tradycja ludowa, a encyklopedia Martial Arts of the World określa go jako być może jedną z najstarszych form zapasów i prawdopodobny wpływ na powstanie sambo. Walka zaczyna się muzyką zurny, duduka i dholu, zapaśnicy zbliżają się tanecznym krokiem, aż się dotkną, zwycięzca po walce wykonuje taniec zwycięstwa i oczekuje się, że zmierzy się ze wszystkimi wyzywającymi. Według Hetq przepisy zakazują uderzeń poniżej pasa i chwytania za nogi, a wygrywa ten, kto rzuci przeciwnika na plecy. Według federacji przepisy są podobne do stylu wolnego, judo i sambo, a walka trwa pięć minut, według encyklopedii pięć do dziesięciu.

Historia

Kokh, po ormiańsku ԿՈԽ, pisany też khokh, jest według encyklopedii Martial Arts of the World być może jedną z najstarszych form zapasów i prawdopodobnie jednym z wpływów, które ukształtowały sambo. Bywał często częścią wesel i innych uroczystości, na których mężczyźni pokazywali siłę i ewentualnie przyciągali przyszłą narzeczoną. Założyciela ani czasu powstania nie znaleźliśmy w źródłach. Radziecki film dokumentalny Hamlet z Kamo ze studia Ekran z 1983 roku pokazuje kokh w życiu wsi, gdzie chłopcy zdają egzamin wstępny do szkoły kokh. Według katalogu numizmatycznego Centralny Bank Armenii wydał w 2012 roku pamiątkową srebrną monetę Sztuka walki – kokh.

Czym się różni

Od stylu wolnego, judo i sambo, do których według federacji przepisy są podobne, kokh różni się muzyką i tańcem, które ramują walkę, oraz zakazem chwytania za nogi podanym przez Hetq. Encyklopedia Martial Arts of the World uważa go za prawdopodobny wpływ na powstanie sambo. Odmiany lorijska i sziracka różnią się strojem i tym, czy wolno chwytać za nogi.

Technika

Walka zaczyna się muzyką zurny, duduka i dholu, zapaśnicy zbliżają się według Hetq tanecznym krokiem, aż się dotkną, a zwycięzca po walce wykonuje taniec zwycięstwa. Celem jest według Międzynarodowego Centrum Sztuk Walki UNESCO rzucić przeciwnika na matę bez podnoszenia i obracania, według Hetq wygrywa ten, kto rzuci przeciwnika na plecy, a uderzenia poniżej pasa i chwytanie za nogi są zakazane. Federacja opisała przepisy jako podobne do stylu wolnego, judo i sambo, walka trwa według niej pięć minut, według centrum pięć do dziesięciu minut, a stroje zmodernizowano z zachowaniem elementów narodowych. Zwycięstwa na punkty nie znaleźliśmy w źródłach. Dwie formy regionalne różnią się strojem i chwytami: w kokh lorijskim zapaśnicy noszą tradycyjną szatę czocha i popychają oraz ciągną za nią przeciwnika, w szirackim walczą bez koszulki w tradycyjnych spodniach i wolno im chwytać przeciwnika za nogi, co przeczy ogólnemu zakazowi podanemu przez Hetq. Yuzbashyan wyróżnia wariant zachodnioormiański i wschodnioormiański, a uczestników nazywa tanecznymi zapaśnikami.

Trening

Opisu treningu nie znaleźliśmy w źródłach. Yuzbashyan zajmował się w 2017 roku adaptacją organizmu tanecznych zapaśników wszystkich kategorii wiekowych do obciążenia startowego w długoterminowym przygotowaniu i określał dla niej zadania treningowe, dostępny jest jednak tylko abstrakt. Komitet Statystyczny Armenii odnotował w 2021 roku w organizacjach sportowych dziesięć grup kokh, ośmiu trenerów i 126 zapaśników, żadnych kobiet. Pandemia COVID-19 według Międzynarodowego Centrum Sztuk Walki UNESCO znacznie zmniejszyła zajęcia kokh, a przekazywanie tradycji młodszemu pokoleniu częściowo się zatrzymało.

Stopnie i postępy

Kokh nie ma stopni ani tytułów. Mistrzostwa kraju dorosłych w Wanadzorze w październiku 2017 roku zapaśnicy rozegrali w ośmiu kategoriach wagowych, a ich wyniki miały posłużyć do sformowania kadry narodowej, Yuzbashyan zaś wspomina o pomiarach w różnych kategoriach wagowych i grupach wiekowych. Konkretnych limitów kategorii nie znaleźliśmy.

Dziś

Federacja Kokh organizuje zawody i dąży do zachowania sportu i przekazania go kolejnym pokoleniom. W październiku 2017 roku zorganizowała mistrzostwa kraju dorosłych w Wanadzorze, na które oczekiwano około stu sportowców w ośmiu kategoriach wagowych, a prezydent federacji Vaghinak Galstyan mówił o celu zorganizowania mistrzostw świata w kokh. Komitet Statystyczny Armenii odnotował w 2021 roku wśród sportów nieolimpijskich dziesięć grup kokh, ośmiu trenerów i 126 zapaśników w organizacjach sportowych pod nadzorem państwa. Kokh znajduje się na ormiańskiej liście niematerialnego dziedzictwa wymagającego pilnej ochrony, prowadzonej przez Ministerstwo Edukacji, Nauki, Kultury i Sportu, a na liście UNESCO go nie ma.

Ciekawostki

Radziecki film dokumentalny Hamlet z Kamo z 1983 roku pokazuje chłopców zdających egzamin wstępny do szkoły kokh. Według Hetq zwycięzca ma zmierzyć się ze wszystkimi wyzywającymi. Pamiątkowa srebrna moneta Sztuka walki – kokh z 2012 roku ma według katalogu numizmatycznego nominał 1000 dramów i nakład do 5000 sztuk.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.