Empi Uchi
猿臂打ち
Dosłownie: uderzenie „małpim ramieniem” (łokciem)
Inne nazwy: Enpi uchi, Hiji ate, 肘打ち
Uderzenie łokciem do walki z bliska w twarz lub tułów; Shotokan ćwiczy je w czterech kierunkach – w górę, w tył, łukiem i w bok.
Podstawowe informacje
Katy zawierające tę technikę
O technice
Empi uchi to uderzenie łokciem. Japońska Federacja Karate wymienia termin empi (猿臂), dosłownie długie ramię jak u małpy, i opisuje je jako technikę łokciową do walki z bliska, która celuje pionowo w twarz lub poziomo w tułów przeciwnika. Znak 肘 oznaczający łokieć czyta się zwykle hiji, lecz w nazwach uderzeń utrwaliło się starsze odczytanie empi; stąd też zapis 肘打ち i równoległa nazwa hiji ate. Shotokan rozróżnia cztery kierunki. Age empi biegnie pionowo w górę w brodę, żuchwę lub splot słoneczny. Ushiro empi celuje do tyłu w przeciwnika stojącego z tyłu lub w tego, kto chwycił ćwiczącego od tyłu. Mawashi empi prowadzi łokieć poziomym łukiem w skroń, żuchwę lub żebra pływające, a siłę nadaje mu obrót bioder i tułowia. Yoko empi uderza prosto w bok. Dłoń ramienia uderzającego pozostaje zaciśnięta w pięść. W kata Enpi prawy łokieć uderza w lewą dłoń jako piętnasty ruch; sama nazwa kata, lot jaskółki, nie ma związku z uderzeniem łokciem. Uderzenia łokciem ćwiczy się też poza karate, w kata judo, w jujutsu, aikido i kobudo.