S'Istrumpa (zapasy sardyńskie)

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaWłochy

RegionEuropa

Główny naciskChwyty

Poziom kontaktuPełny kontakt

System stopniBez stopni

Charakter i pochodzenie

Trening

Dla kogo

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Katalogi i bazy dla S'Istrumpa (zapasy sardyńskie)

O sztuce walki S'Istrumpa (zapasy sardyńskie)

S'istrumpa to sardyńskie tradycyjne zapasy. Nazwa pochodzi według dziennika L'Unione Sarda od czasownika istrumpare, czyli gwałtownie powalić kogoś na ziemię. Najstarsze pewne świadectwa pochodzą z renesansu, a tradycję przez stulecia przekazywano ustnie. Zapaśnicy chwytają się tak, że jedno ramię idzie pod pachą przeciwnika, drugie przez bark, a nadgarstki zaciska się za jego plecami. Dozwolone są podcięcia, szarpnięcia, pchnięcia, podnoszenie, obroty i rzuty, lecz nie do tyłu. Uderzenia są zakazane i kończą się dyskwalifikacją. Powalenie jest ważne, gdy przeciwnik dotknie ziemi plecami lub upadnie pod drugiego zapaśnika. Walkę prowadzi trzech sędziów, a gdy po trzeciej rundzie nie padnie ważne powalenie, wygrywa bardziej bojowy zapaśnik bez oficjalnego upomnienia. Ludowa tradycja nie zna założyciela. Federacja s'istrumpa powstała w 1994 roku w Ollolai, a włoski komitet olimpijski CONI uznał s'istrumpa za sport w 1997 roku. Włoska federacja FIJLKAM wymienia ją wśród dyscyplin. Kiedy odbył się pierwszy turniej według spisanych przepisów, źródła nie są zgodne: katalog UNESCO ICM podaje rok 1985, L'Unione Sarda pierwsze mistrzostwa regionalne w 1989 roku.

Historia

Nazwa pochodzi według dziennika L'Unione Sarda od sardyńskiego czasownika istrumpare, czyli gwałtownie powalić kogoś na ziemię. Najstarsze pewne świadectwa zapasów pochodzą z renesansu, a tradycję przez stulecia przekazywano ustnie. Według katalogu UNESCO ICM walki pokazywały pozycję człowieka we wsi i odbywały się także w tajemnicy, z zakładami o pieniądze. Sport zorganizowany jest młody. Katalog UNESCO ICM podaje, że pierwszy turniej z przepisami spisanymi według relacji świadków epoki odbył się w 1985 roku. L'Unione Sarda umieszcza pierwsze sardyńskie mistrzostwa regionalne w 1989 roku.

Technika

Zapaśnicy stoją naprzeciw siebie, jedno ramię przechodzi pod pachą przeciwnika, drugie przez bark, a nadgarstki zaciska się za jego plecami. Dozwolone są podcięcia, szarpnięcia, pchnięcia, podnoszenie, obroty i rzuty, ale nie rzuty do tyłu. Kontynuując atak, zapaśnik nie może dotknąć ziemi kolanem. Według L'Unione Sarda uderzenia są zakazane i kończą się dyskwalifikacją. Katalog UNESCO ICM pisze natomiast o połączeniu chwytów i uderzeń. Nie udało nam się rozstrzygnąć tej sprzeczności.

Stopnie i postępy

Federacja s'istrumpa powstała w 1994 roku w Ollolai. W 1996 roku doszło stowarzyszenie Sa Strumpa w Villagrande Strisaili, a w 1997 roku włoski komitet olimpijski CONI uznał s'istrumpa za sport. Włoska federacja FIJLKAM wymienia ją w swoim dokumencie z okresu około 2010 roku wśród dyscyplin, które obejmuje. Roku jej przyjęcia nie znaleźliśmy.

Dziś

Powalenie jest ważne, gdy przeciwnik dotknie ziemi plecami lub upadnie pod drugiego zapaśnika. Przy upadku któregokolwiek z nich sędzia zatrzymuje walkę gwizdkiem. Walkę prowadzi trzech sędziów, a jeśli po trzeciej rundzie nie padnie ważne powalenie, wygrywa bardziej bojowy zapaśnik bez oficjalnego upomnienia. Regionalny katalog Sardegna Cultura rejestruje artykuł Piero Frau o drodze s'istrumpa od wiejskiej zabawy do międzynarodowego turnieju w Ollolai. Katalog UNESCO ICM wspomina o udziale sardyńskich zapaśników w turniejach zapasów celtyckich.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.