ImpakuImpaku

Pekiti-Tirsia Kali

Filipiński system walki ostrzami i kijami, związany z rodziną Tortal i z Leo Gaje, który od 1972 roku szerzył go w USA. Uczy go filipińska piechota morska.

Podstawowe informacje

Mistrzowie i osobistości
Kraj pochodzeniaFilipiny
Rok powstania1897
RegionAzja
Główny naciskBroń
Poziom kontaktuPełny kontakt

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaXIX wiek

Trening

StrójBez określonego stroju
SparingPółkontakt
Rola broniBroń w centrum
Rola formFormy opcjonalnie

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce rzadko
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie dla seniorów
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Przełożenie na samoobronę4/5
Korzyść kondycyjna3/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

Format zawodówBez zawodów
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiZnaczące
KopnięciaMarginalne
Rzuty i obaleniaMarginalne
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaMarginalne
BrońKluczowe

Katalogi i bazy dla Pekiti-Tirsia Kali

📖 Słownik pojęć1 pozycji
→
👥 Osobistości i mistrzowie2 pozycji
→

O sztuce walki Pekiti-Tirsia Kali

Pekiti-Tirsia Kali to filipiński system walki, który według artykułu Korpusu Piechoty Morskiej USA z 2008 roku używa ostrzy i kijów. Ten sam artykuł podaje, że system założył w 1897 roku Norberto Tortal. Angielska Wikipedia również umieszcza jego początek w 1897 roku przy Norberto Tortalu i pisze, że jego wnuk Conrado Tortal rozwijał system w latach 1930-1936. Black Belt pisze, że Leo Gaje, urodzony w 1938 roku na wyspie Negros, od szóstego roku życia uczył się u dziadka Conrada Tortala. Według angielskiej Wikipedii i Alberta Filipino Journal Gaje przeniósł się w 1972 roku do Stanów Zjednoczonych. Encyklopedia Martial Arts of the World (Green 2001) wymienia go jako propagatora filipińskich sztuk walki w Australii, Kanadzie, Niemczech, Wielkiej Brytanii i USA, a Pekiti-Tirsia zalicza do systemów rozpowszechnianych na seminariach. Według Greena praktycy Pekiti-Tirsia noszą zawsze trzy noże. Korpus Piechoty Morskiej USA napisał w 2008 roku, że filipińska piechota morska włączyła Pekiti-Tirsia do szkolenia rekrutów. Nie znaleźliśmy, jakich stopni system używa ani czym według źródeł fachowych różni się od innych systemów filipińskich.

Historia

Artykuł Korpusu Piechoty Morskiej USA z 31 października 2008 roku podaje, że Pekiti-Tirsia Kali założył w 1897 roku Norberto Tortal. Angielska Wikipedia uważa Norberto Tortala za punkt wyjścia systemu rodzinnego i pisze, że jego wnuk Conrado Tortal rozwijał system w latach 1930-1936. Black Belt w artykule z grudnia 2024 roku podaje, że bracia Conrada obserwowali hiszpańskie szermierstwo i opracowali własne metody walki w zwarciu. Alberta Filipino Journal pisze, że system założyła w 1897 roku rodzina Tortal. Źródła zgadzają się więc co do roku 1897, ale różnie wskazują, kto stał na początku. Leo Gaje urodził się według Black Belt w 1938 roku na wyspie Negros i od szóstego roku życia uczył się u dziadka Conrada Tortala. Angielska Wikipedia nazywa go wnukiem i spadkobiercą Conrada. Według Wikipedii i Alberta Filipino Journal Gaje przeniósł się w 1972 roku do Stanów Zjednoczonych, według drugiego do Nowego Jorku, gdzie, jak twierdzi, założył system.

Technika

Artykuł Korpusu Piechoty Morskiej USA z 2008 roku opisuje Pekiti-Tirsia Kali jako nastawioną na walkę filipińską sztukę walki, która używa ostrzy i kijów. Według niego amerykańscy marines uczyli się osłaniać, uderzać i wykonywać zabójcze techniki ostrzem i kijem oraz pracować nogami w walce w zwarciu. Według artykułu z marca 2010 roku lekcja obejmowała uderzenia typu jab i hook oraz pchnięcia, zaczynała się pokazem i przechodziła w ćwiczenia w parach. Black Belt wyjaśnia nazwę pekiti tirsia jako techniki walki w zwarciu. Encyklopedia Martial Arts of the World (Green 2001) podaje, że praktycy Pekiti-Tirsia noszą zawsze trzy noże. Wiąże to z zasadą wyrównania: uczeń nosi dwa lub więcej noży na wypadek, gdyby przeciwnik miał większy nóż.

Trening

Black Belt podaje, że system ma dwanaście metod, po jednej na miesiąc, podzielonych na cztery trzymiesięczne fazy: rozwój umiejętności, specjalizację, mistrzostwo i testowanie. Leo Gaje twierdzi w tym samym artykule, że szkolenie w armii filipińskiej zaczyna się od kija i przechodzi do noża oraz że używano przy nim twardych drewnianych kijów. Artykuł Korpusu Piechoty Morskiej USA z 2008 roku podaje, że instruktorzy ćwiczyli go dopiero trzy miesiące. Według artykułu z 2010 roku zajęcia prowadzili instruktorzy z Philippine Marine Corps Martial Arts Program.

Dziś

Według artykułu Korpusu Piechoty Morskiej USA z 2008 roku filipińska piechota morska włączyła Pekiti-Tirsia do szkolenia rekrutów, więc cały korpus, w tym oficerowie, ma się go nauczyć. Instruktor Staff Sgt. Carlito Englatiera podaje w artykule, że system stosowano przeciw rebeliantom na południu Filipin. W 2010 roku instruktorzy z Philippine Marine Corps Martial Arts Program uczyli amerykańskich marines z batalionu BLT 2/7 podczas ćwiczeń Balikatan 2010. Główny instruktor Tech Sgt. Manuel S. Prado Jr. powiedział wtedy, że walka człowieka z człowiekiem jest podstawową częścią szkolenia filipińskich marines. Poza wojskiem według angielskiej Wikipedii działa Pekiti Tirsia International, która powstała w USA w 1995 roku, od 1997 roku idzie własną drogą i kieruje nią Bill McGrath. Green (2001) zalicza Pekiti-Tirsia do systemów rozpowszechnianych na seminariach.

Ciekawostki

Artykuł Korpusu Piechoty Morskiej USA z 2010 roku zapisuje nazwę systemu jako Pekithtirsia. Leo Gaje twierdzi w artykule Black Belt, że techniki systemu sprawdziły się w walkach z Hiszpanami. To jego własne twierdzenie, którego nie zweryfikowaliśmy innym źródłem.

Często zadawane pytania

Kto założył Pekiti-Tirsia Kali?

Artykuł Korpusu Piechoty Morskiej USA z 2008 roku podaje jako założyciela Norberto Tortala i rok 1897. Angielska Wikipedia przypisuje rozwój systemu w latach 1930-1936 jego wnukowi Conradowi Tortalowi.

Kto przywiózł Pekiti-Tirsia do Stanów Zjednoczonych?

Leo Gaje, którego według Black Belt uczył dziadek Conrado Tortal. Według angielskiej Wikipedii Gaje przeniósł się do USA w 1972 roku.

Dlaczego praktycy Pekiti-Tirsia noszą trzy noże?

Encyklopedia Martial Arts of the World (Green 2001) wiąże to z zasadą wyrównania: uczeń nosi dwa lub więcej noży na wypadek, gdyby przeciwnik miał większy nóż.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

WudangquanSanatan Shastar VidiyaMardani khel (marathijska sztuka walki)Sibpalgi (18 dyscyplin walki)Villabrille-Largusa KaliKarra samu i kathi samu (telugijska walka kijem i mieczem)