Wudangquan
武當拳Zbiorcza nazwa sztuk wewnętrznych wiązanych z górami Wudang i taoizmem. Podział na zewnętrzne i wewnętrzne to konstrukt XVII wieku, nie starożytna klasyfikacja.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Wudangquan
O sztuce walki Wudangquan
Wudangquan nie jest jednym konkretnym stylem, lecz zbiorczą nazwą tak zwanych sztuk wewnętrznych wiązanych z górami Wudang w prowincji Hubei i z tradycją taoistyczną. Zalicza się do nich najczęściej taijiquan, xingyiquan i baguazhang. Tradycja przypisuje ich powstanie taoistycznemu mnichowi Zhang Sanfengowi, którego rzekomo zainspirowała walka węża z żurawiem. Udokumentowana historia wygląda inaczej: podział na sztuki zewnętrzne z Shaolinu i wewnętrzne z Wudangu pojawia się dopiero w 1669 roku, w napisie nagrobnym Wang Zhengnana pióra uczonego Huang Zongxi. Był to więc konstrukt literacki i myślowy siedemnastego wieku, a nie starożytna klasyfikacja, i uczciwie jest powiedzieć to wprost. Mimo to podział nadal oddaje realną różnicę podejścia: sztuki Wudangu pracują z rozluźnieniem, z ruchem prowadzonym ze środka ciała, z unikaniem i przekierowaniem siły zamiast jej blokowania oraz z oddechem i strukturą postawy jako podstawą treningu. W samych górach Wudang działają dziś klasztory i szkoły uczące własnych układów, między innymi taiyi wuxingquan i wielu form miecza. Duży ruch turystyczny sprawił jednak, że pod nazwą Wudang naucza się bardzo różnych treści, a jakość szkół bywa nierówna.
Style i odmiany
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
