Mardani khel (marathijska sztuka walki)
Uzbrojona sztuka Maharasztry; wyróżniają ją patta, miecz z rękawicą zamiast rękojeści, oraz vita, włócznia na sznurze.
Podstawowe informacje
IndieCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Mardani khel (marathijska sztuka walki)
Mardani khel to uzbrojona sztuka walki Maharasztry w zachodnich Indiach, związana z marathijską tradycją wojskową. Powstała w pofałdowanym, górzystym terenie, a ten teren ukształtował także sposób walki: jeźdźcy marathijscy stawiali na lekką zbroję, szybkość i ruchliwość zamiast na ciężką jazdę pancerną, i ta sama logika przenika pracę bronią, w której przemieszczenie i wyczucie czasu liczą się bardziej niż siłowe natarcie. Najbardziej charakterystyczną bronią jest patta, długi giętki miecz, którego rękojeścią jest sztywna rękawica, gdzie ramię wsuwa się aż po łokieć; prowadzi się ją całym ramieniem, a często walczy się dwiema naraz. Drugą osobliwością jest vita, krótka włócznia przywiązana do ręki sznurem, którą się rzuca i przyciąga z powrotem. Repertuar uzupełniają zakrzywiony miecz talwar, kij lathi, włócznie i topory. Sztuka wiąże się ze wzrostem potęgi Marathów w XVII wieku i z postacią Śiwadźiego, którego miecz znany jest jako Bhawani; oddziały marathijskie równoważyły nią ograniczony dostęp do broni palnej w starciu z Mogołami. Źródła nie podają założyciela ani roku powstania, dlatego karta ich nie wymienia. Dziś mardani khel ćwiczy się w tradycyjnych salach zwanych talim, przede wszystkim w Maharasztrze, i coraz częściej zapisują się do nich również dziewczęta.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.