Doce Pares
Filipiński system eskrimy założony w Cebu w 1932 roku przez dwunastu mistrzów. Pracuje na trzech dystansach i ma własne przepisy zawodów.
Podstawowe informacje
FilipinyCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Doce Pares
Doce pares to filipiński system eskrimy, który powstał w 1932 roku w Cebu jako stowarzyszenie na rzecz krajowej sztuki walki. Nie ma jednego założyciela: organizację powołało dwunastu mistrzów eskrimy, wśród nich uznawany za najwybitniejszego Lorenzo Saavedra, a także Teodoro i Federico Saavedrowie oraz bracia Cañete. Eulogio Cañete został jej pierwszym prezesem i pełnił tę funkcję do 1988 roku. Nazwa jest hiszpańska i odsyła do Dwunastu Parów Karola Wielkiego, których opowieści dotarły na Filipiny przez literaturę i teatr kolonialny. Program pracuje na trzech dystansach: corto (bliski), media largo (średni) i larga mano (daleki). Ćwiczy się jeden i dwa kije, nóż, pracę bez broni oraz inne rodzaje broni; przejście między dystansami jest właściwym rdzeniem systemu, a nie jakikolwiek spis technik. Doce pares stoi też u źródeł jednego z głównych rozłamów w sztukach filipińskich. Venancio Bacon opuścił stowarzyszenie, uznawszy jego podejście za mało skuteczne, i założył balintawak. W latach pięćdziesiątych Ciriaco „Cacoy” Cañete uporządkował metodę i stworzył eskrido, połączenie eskrimy z zasadami judo. Do postaci sportowej doprowadził system Dionisio Cañete, który ułożył przepisy turniejowe i pełną ochronę ciała oraz założył WEKAF w 1987 roku.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.