Sibpalgi (koreańska sztuka 18 rodzajów broni)
십팔기Koreański program osiemnastu dyscyplin bojowych, spisany w 1759 roku i rozszerzony później do dwudziestu czterech.
Podstawowe informacje
Korea PołudniowaCharakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Sibpalgi (koreańska sztuka 18 rodzajów broni)
O sztuce walki Sibpalgi (koreańska sztuka 18 rodzajów broni)
Sibpalgi znaczy po koreańsku osiemnaście metod i oznacza zbiór dyscyplin bojowych, które dwór koreański spisał i uporządkował w XVIII wieku. Nie jest to zatem szkoła z założycielem, lecz program wojskowy: wcześniejszy podręcznik Muyejebo z końca XVI wieku zawierał sześć dyscyplin z bronią, a w 1759 roku dołączono do nich kolejnych dwanaście, dzięki czemu powstał zbiór Muyesinbo. Pracą kierował następca tronu Sado, który występował wówczas w imieniu króla Yeongjo. Trzydzieści lat później, w 1790 roku, dwór ponownie rozszerzył program i wydał ilustrowany Muyedobotongji z dwudziestoma czterema dyscyplinami; ta księga jest dziś głównym źródłem rekonstrukcji koreańskiej walki bronią. Repertuar tworzy przede wszystkim broń biała: kilka rodzajów mieczy, wśród nich oburęczny ssangsudo i jednoręczny yedo, włócznie różnej długości, trójzębne widły dangpa, długi kij gonbang oraz cepy, a do tego dyscypliny konne i walka bez broni. W koreańskim słowo sibpalgi ma ponadto drugie, szersze znaczenie, w którym odnosi się do chińskich sztuk walki jako całości. Dziś pod tą samą nazwą uprawia się nowoczesny system koreański złożony na tej podstawie źródłowej, mający własne stowarzyszenie; karta nie podaje więc założyciela, a rok 1759 traktuje jako datę kodyfikacji, nie powstania.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.