Sanatan Shastar Vidiya
Północnoindyjska sztuka walki bronią z tradycji kszatrijów, przejęta w XVII wieku przez sikhijskich akali nihangów. Dziś skrajnie rzadka.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Sanatan Shastar Vidiya
O sztuce walki Sanatan Shastar Vidiya
Sanatan Shastar Vidiya to północnoindyjska sztuka walki bronią, której nazwa w pendżabskim znaczy dosłownie „nauka o broni". System należy do wojennej tradycji kszatrijów, indyjskiej warstwy wojowników, a w siedemnastym wieku przejęli go i rozwinęli w Pendżabie wojownicy sikhijscy, przede wszystkim zakon akali nihangów. Nauka nie zaczyna się od pięści, lecz od postawy i pracy nóg. Jej podstawą jest paintra, płynna pozycja bojowa, z której w każdej chwili można zaatakować lub uskoczyć. Dopiero potem przychodzi walka bez broni, a na samym końcu broń. Początkujący ćwiczy z drewnianym kijem zwanym marahati i do ostrej broni dochodzi dopiero wtedy, gdy opanuje podstawy. Arsenał jest szeroki: miecze kirpan i khanda, topór tabar, buzdygan guraj, włócznia barchha, łuk ze strzałami oraz miotany pierścień czakram. Broń dzieli się na astrę, czyli miotaną, oraz tę trzymaną w dłoni. Zaawansowani uczą się około trzydziestu trzech wrażliwych punktów na ciele, zwanych maram, wraz ze zbiorem ruchów osłaniających i wiążących zwanych bandish. Cechą charakterystyczną jest to, że walkę z kilkoma przeciwnikami naraz ćwiczy się od samego początku: system powstał dla pola bitwy, a nie dla pojedynku. Obok techniki szkoła podkreśla stronę duchową, czyli modlitwę, medytację i surowy kodeks postępowania. Dziś sztuka jest skrajnie rzadka. Jej głównym nosicielem i nauczycielem jest Nidar Singh Nihang, naprawdę Surjit Singh, który uczy w Wielkiej Brytanii. Twierdzenie o nieprzerwanej, liczącej tysiące lat linii przekazu należy do tradycji samej szkoły i nie da się go zweryfikować historycznie; udokumentowane źródła sięgają czasów państw sikhijskich.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
