Villabrille-Largusa Kali
Filipiński system kali Flora Villabrille'a, który według witryny szkoły uporządkował jego następca Ben Largusa. Szkoła podaje naukę broni, walki gołymi rękami i kopnięć.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Villabrille-Largusa Kali
O sztuce walki Villabrille-Largusa Kali
Villabrille-Largusa Kali to filipiński system kali oparty na nauczaniu Flora Villabrille'a, który według witryny szkoły uporządkował jego uczeń i wybrany następca Ben Largusa, od którego system bierze nazwę. Wiley w książce Filipino Martial Culture (1996) nazywa Largusę spadkobiercą systemu kali Villabrille'a i zalicza go do trzech nazwisk związanych z pojawieniem się filipińskich sztuk walki w Stanach Zjednoczonych. Według witryny szkoły Villabrille urodził się 18 lutego 1912 w Cebu i zmarł w wieku 80 lat. Black Belt podał w 1992 roku, że zmarł 8 marca 1992 w wieku 79 lat. Według Black Belt w wieku osiemnastu lat stoczył jedną ze swoich najbardziej pamiętnych walk z wojownikiem Moro z kijem i wygrał ją po pięciu rundach. Witryna szkoły podaje jako jego ostatnią walkę na Filipinach pojedynek z 4 lipca 1933 z Elario Eranem, datu z Mindanao. Wiley pisze, że historia o księciu Moro, który pokonał Dizona i którego potem pokonał Villabrille, według badań nie wydarzyła się. Według Dana Inosanta Villabrille startował w zawodach od 1933 do 1936 roku i po raz ostatni w 1948. Kali Association of America, którą witryna szkoły określa jako organ zarządzający systemem, powstała 27 stycznia 1973.
Historia
Według Black Belt i witryny szkoły Villabrille zaczął trenować w wieku czternastu lat, a jego ulubioną nauczycielką była niewidoma księżniczka Josephina z wyspy Samar. W wywiadzie dla Jose Fraguasa (2001) Largusa wymienia jako pierwszego nauczyciela wuja Villabrille'a, mistrza Villagana, i mówi, że Villabrille przyjechał na Hawaje pod koniec nastoletnich lat i osiadł w Honolulu. Antonio Ilustrisimo wspomina u Wileya, że w Manili zaprzyjaźnił się ze swoim kuzynem Florem Villabrillem oraz z Felicisimem Dizonem i Angelem Cabalesem. Ben Largusa (1926 do 2010) według witryny szkoły trenował u Villabrille'a od 1951 roku przez siedem lat, w 1972 roku otrzymał tytuł tuhan, a w 1992 roku został wielkim mistrzem.
Technika
Witryna szkoły podaje, że szkoły nadal uczą technik Villabrille'a z bronią, walki gołymi rękami kinamot i panantukan oraz kopnięć sikaran. Dan Inosanto (1980) pisze, że ówczesne walki eskrimy były pełnokontaktowe i bez zbroi, kij zwykle trzymano w prawej ręce, a lewą uderzano, a w zwarciu używano łokcia, kolana i głowy. Według Fraguasa Largusa opisuje system czterech rogów Villabrille'a z wyobrażonymi przeciwnikami oraz zasady przedstawiane figurami geometrycznymi, na przykład ósemką.
Trening
Według Black Belt i Inosanta Villabrille przed walką sam odchodził w góry i wyobrażał sobie, że atakuje go wróg. Witryna szkoły podaje, że Largusa musiał obiecać Villabrille'owi, że nie będzie uczył nikogo poza swoimi synami. Według Fraguasa jego trening był prawie tajny, bez innych partnerów do sparingów niż sam Villabrille.
Stopnie i postępy
Witryna szkoły podaje, że z woli Villabrille'a system ma tylko jednego wielkiego mistrza i jednego mistrza. Według witryny Largusa był tuhanem od 1972 i wielkim mistrzem od 1992, a Mel Lopez został mianowany tuhanem w 1994. Nie znaleźliśmy systemu pasów, bo witryna zna tylko tytuły guro, tuhan i wielki mistrz.
Zawody
Dan Inosanto (1980) podaje, że rundy trwały dwie minuty z minutową przerwą, a Villabrille startował w zawodach od 1933 do 1936 roku, po czym walki przerwano aż do 1948 roku, kiedy miał ostatnią walkę. Witryna szkoły pisze, że krótko po jego ostatniej walce te walki zakazano.
Dziś
Witryna szkoły podaje jako kierownictwo wielkiego mistrza Jamesa Berdala i tuhana Willie'ego Berdala oraz wspomina wielkiego mistrza Mela Lopeza i Bena Largusę, który zmarł 3 października 2010. Według witryny Kali Association of America opisuje się jako organizacja non-profit i organ zarządzający systemem i jego szkołami członkowskimi. Black Belt wymienił w 1990 Grega Lontayao z Wilmington w Kalifornii jako jednego z głównych instruktorów systemu.
Ciekawostki
Według Fraguasa Largusa podaje, że Villabrille pracował dla studia MGM w Hollywood, gdzie spotkał Franka Sinatrę, i był rybakiem. Witryna szkoły i Inosanto podają, że certyfikat Villabrille'a od generalnego gubernatora Franka Murphy'ego wisi w muzeum w Cebu obok obrazu lub rzeźby Lapu-Lapu. Według witryny szkoły Largusa w 1964 roku zaprezentował kali na mistrzostwach Eda Parkera w Long Beach.
Często zadawane pytania
Kto założył Villabrille-Largusa Kali?
System wywodzi się z nauczania Flora Villabrille'a i według witryny szkoły uporządkował go jego następca Ben Largusa, od którego bierze nazwę. Wiley nazywa Largusę spadkobiercą systemu Villabrille'a.
Kiedy walczył Villabrille?
Według Dana Inosanta od 1933 do 1936 roku i po raz ostatni w 1948. Black Belt podaje, że w wieku osiemnastu lat pokonał wojownika Moro z kijem po pięciu rundach.
Czego uczy się w Villabrille-Largusa Kali?
Według witryny szkoły technik z bronią, walki gołymi rękami kinamot i panantukan oraz kopnięć sikaran.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.