Villabrille-Largusa Kali
Hawajska linia filipińskiego kali po Florze Villabrille, uporządkowana w spójny system przez jego ucznia Bena Largusę.
Podstawowe informacje
FilipinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Villabrille-Largusa Kali
O sztuce walki Villabrille-Largusa Kali
Villabrille-Largusa Kali to hawajska linia filipińskiej walki kijem, ukształtowana przez dwa nazwiska i dwie różne role. Floro Villabrille (urodzony 18 lutego 1912 roku w Cebu, zmarł w 1992 roku) zaczął trenować w wieku czternastu lat: eskrimy uczył się od wujów, a kung-fu od dziadka. Za trzech najważniejszych nauczycieli uważał wuja Leoncia Villagano, mistrza Pio z wysp Masbate oraz niewidomą księżniczkę Josephinę z Gandary na wyspie Samar, do której dotarł dopiero po przejściu prób lojalności. Villabrille zasłynął walkami na śmierć i życie, które stoczył na Filipinach, w Australii i na Hawajach. Swoją ostatnią filipińską walkę stoczył 4 lipca 1933 roku przeciwko Elariowi Eranowi, moro datu; uderzenie kijem z twardego drewna bahi trafiło przeciwnika w szyję i zabiło go na miejscu. W tym samym roku wyjechał na Hawaje i osiedlił się na wyspie Kauai, gdzie kontynuował pojedynki aż do 1948 roku, kiedy walki na śmierć i życie zostały zakazane. Sam Villabrille uczył raczej jako wojownik niż jako pedagog. Dopiero jego najlepszy uczeń i wyznaczony następca, Ben Largusa, rozłożył system na części, uporządkował go i nadał mu formę, którą dało się nauczać stopniowo i systematycznie; dopiero wtedy system otrzymał nazwę Villabrille-Largusa Kali. Dlatego zapis nie podaje roku założenia — system nie ma jednej daty powstania, lecz dwie fazy i dwoje ludzi, wojownika i tego, kto po latach uczynił z jego doświadczenia metodę możliwą do przekazania kolejnym pokoleniom.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.