Kalaripayattu Vadakkan
Północny styl kalaripayattu. Według Zarrilli po 1958 roku tak zaczęto nazywać samą sztukę z Kerali, w odróżnieniu od tamilskich form stylu południowego.
Podstawowe informacje
IndieCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Kalaripayattu Vadakkan
O sztuce walki Kalaripayattu Vadakkan
Północny styl kalaripayattu, który angielska Wikipedia i turystyczna strona rządu Kerali nazywają vadakkan kalari, nie jest odrębną szkołą z założycielem. Phillip Zarrilli pisze w encyklopedii sztuk walki Greena, że po założeniu Kerala Kalaripayattu Association w 1958 roku tamilskie formy zaczęto nazywać stylem południowym, a samo kalaripayattu, zachowane głównie w środkowej i północnej Kerali, stylem północnym. Pod rządami brytyjskimi sztuka przetrwała według niego tylko u kilku mistrzów, głównie na północy. Stowarzyszenie uznaje dziś trzy style, północny, środkowy i południowy, ale na zawodach ogłasza zwycięzców w dwóch, północnym i południowym.
Czytaj dalej
Opis treningu u Zarrilli dotyczy głównie stylu północnego. Po uroczystym wtajemniczeniu i pozdrowieniu mistrza, gurukkal, uczeń natłuszcza ciało olejem i ćwiczy pozycje, kopnięcia, kroki, skoki i ćwiczenia nóg w coraz bardziej złożonych sekwencjach w całym kalari. Najważniejsze jest opanowanie podstawowych pozycji nazwanych od zwierząt, na przykład słonia, konia i lwa, które Zarrilli porównuje do jogicznych asan, oraz kroków łączących pozycje, tak że ciało, według niego, płynie jak rzeka. Według Zarrilli mistrz C. Mohammed Sherif uczy osiemnastu podstawowych ataków bez broni i dwunastu sposobów obrony, które tradycyjnie należały przynajmniej do niektórych stylów północnej Kerali. Kalari stylu północnego to budynek, najlepiej w jamie wykopanej w ziemi, natomiast styl południowy ćwiczy się na zewnątrz lub w nieosłoniętych dachem ogrodzeniach. Według encyklopedii Greena mistrzowie północy z powodów etycznych uczą tylko wewnątrz i w nocy, a budynek może im służyć także jako gabinet medycyny tradycyjnej. Styl północny opiera się na ajurwedzie, południowy na medycynie siddha.
Historia
Phillip Zarrilli w encyklopedii Greena Martial Arts of the World opisuje, jak powstała nazwa styl północny. W 1958 roku powstała Kerala Kalaripayattu Association jako członek Kerala State Sports Council. Od tego czasu formy tamilskie nazywa się stylem południowym kalaripayattu, a samo kalaripayattu, zachowane głównie w środkowej i północnej Kerali, stylem północnym. Za rządów brytyjskich sztuka przetrwała według Zarrilli tylko u kilku mistrzów na rozproszonych obszarach Kerali, głównie na północy. Zarrilli nie podaje ani założyciela, ani roku powstania stylu północnego, opisuje tylko powstanie jego nazwy. Tradycja ustna i pisemna przypisuje założenie pierwszego kalari i rodów nauczycieli wojownikowi i mędrcowi Parasurama. Artykuł V. M. Maneesh w International Journal of Yogic, Human Movement and Sports Sciences (2023) podaje, że według legendy założycielem stylu północnego był bezpośrednio Parasurama.
Czym się różni
Kalari stylu północnego jest według encyklopedii Greena budynkiem, najlepiej zagłębionym w dole, podczas gdy styl południowy wykorzystuje przestrzenie na zewnątrz, na przykład doły albo cienisty zakątek za domem mistrza. Styl północny opiera się na ajurwedzie, styl południowy, czyli tamilskie formy varma ati, wywodzi się od mędrca Agasthya i opiera się na medycynie siddha. Zarrilli opisuje też styl środkowy, który dodaje techniki wykonywane wewnątrz rysunków z mąki ryżowej na podłodze i kroki uczone według wzoru pięciu kręgów. Artykuł V. M. Maneesh (2023) podaje, że w stylu północnym istnieją dziś trzy style: Arappukai, Vatten thirippu i Pilla thangi. Zarrilli wymienia wśród historycznych linii kalaripayattu między innymi Arappukai, Pillatanni i Vatten Tirippu, ale nie przypisuje ich stylowi północnemu.
Technika
Najważniejsze w stylu północnym jest według Zarrilli opanowanie podstawowych póz nazwanych od zwierząt, na przykład słonia, konia i lwa, które porównuje do jogicznych asan, oraz kroków łączących pozy, tak że ciało płynie jak rzeka. Mistrz C. Mohammed Sherif uczy osiemnastu podstawowych ataków bez broni i dwunastu sposobów obrony, które według Zarrilli tradycyjnie należały przynajmniej do niektórych stylów północnej Kerali. Angielska Wikipedia opisuje styl północny jako styl ćwiczony głównie w regionie Malabar, uważany zwykle za pierwotną postać kalaripayattu, który podkreśla elastyczne ruchy, uniki, skoki i trening z bronią.
Trening
Według Zarrilli uczeń stylu północnego po uroczystej inicjacji i oddaniu czci gurukkalowi natiera ciało olejem i wykonuje przygotowawcze ćwiczenia ciała, pozy, kopnięcia, kroki, skoki i ćwiczenia nóg, w coraz bardziej złożonych sekwencjach tam i z powrotem przez kalari. Encyklopedia Greena podaje, że północni mistrzowie z etycznej obawy przed nadużyciem niebezpiecznej sztuki uczą tylko wewnątrz i w nocy, a budynek kalari może im służyć także jako gabinet medycyny tradycyjnej. Artykuł V. M. Maneesh (2023) opisuje vaythari, rytmiczne ustne komendy mistrza, które według niego stosuje się w pierwszych trzech działach stylu północnego. Angielska Wikipedia podaje o kalaripayattu ogólnie, że większość kalari zaczyna broń po upływie od trzech do sześciu miesięcy, a niektóre pozwalają uczyć się tylko jednej broni rocznie. Zarrilli natomiast pisze, że metalowa broń bojowa pojawia się dopiero po kilku latach.
Stopnie i postępy
Postęp w północnej linii Arappukai opisuje artykuł V. M. Maneesh (2023): meythari, ćwiczenia ciała, kolthari, broń drewniana kettukari, mucchan lub cheruvadi i otta, ankathari, broń metalowa, a na końcu verumkai, walka bez broni, która nie kieruje się już ustnymi komendami. Zarrilli potwierdza kolejność ciało, drewno i metal, ale walki bez broni według niego uczy się już przez otta i jako część zaawansowanego treningu.
Dziś
Według Zarrilli Kerala Kalaripayattu Association uznaje trzy style, ale na corocznych zawodach okręgowych i stanowych w formach ogłasza zwycięzców generalnych w dwóch stylach, północnym i południowym. Rządowe komunikaty prasowe o igrzyskach Khelo India wymieniają tylko kalaripayattu bez rozróżniania stylów i odrębnego dowodu na styl północny z ostatnich lat nie znaleźliśmy.
Często zadawane pytania
Czym jest północny styl kalaripayattu?
Według Phillipa Zarrilli nazwa, która przyjęła się po 1958 roku dla samego kalaripayattu z Kerali, w odróżnieniu od tamilskich form zwanych stylem południowym.
Czym różni się północny styl kalaripayattu od południowego?
Styl północny ćwiczy się w budynku kalari i opiera się na ajurwedzie. Styl południowy ćwiczy się na zewnątrz, wywodzi się od mędrca Agasthya i opiera się na medycynie siddha.
Co jest najważniejsze w stylu północnym?
Według Zarrilli opanowanie podstawowych pozycji nazwanych od zwierząt i kroków, które je łączą, aby ciało płynęło jak rzeka.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.