Thoda (indyjskie łucznictwo bojowe)
Ludowa gra łucznicza z Himachal Pradesh: jedna strona tańczy i unika strzał, druga strzela pod kolano strzałami z drewnianą główką. Strony pasha i saatha wywodzą początek z Mahabharaty.
Podstawowe informacje
IndieCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Thoda (indyjskie łucznictwo bojowe)
O sztuce walki Thoda (indyjskie łucznictwo bojowe)
Thoda, także thoda ka khel, to ludowa gra łucznicza z Himachal Pradesh, którą źródła nazywają sportem, tańcem i sztuką walki. Według dziennika The Tribune gra się w nią między dwiema grupami, pasha i saatha, które uważają się za potomków Pandawów i Kaurawów z Mahabharaty. Jedna grupa tańczy, unika strzał i kopie nogami, a druga mierzy strzałami w jej łydki, przy czym przepisy zabraniają mierzyć powyżej kolan. Strzała ma zamiast grotu okrągły kawałek drewna. Nie udało nam się znaleźć założyciela ani roku powstania. Agencja IANS w 2019 roku opisała thodę jako sport liczący około 120 lat. Według The Tribune gra się w nią w kilku miejscach w górach wokół Shimli, na przykład w Theog, Narkandzie i Chaupal, oraz w okręgach Sirmaur i Solan, a według jednej relacji powstała w okolicach Kullu. Gra się na lokalnych jarmarkach w ciągu roku, według The Tribune w Baisakhi i w czerwcu na jarmarku Shoolini w Solan, według agencji IANS na jarmarku Anokhi Dali koło Shimli dokładnie miesiąc po Diwali. Główny minister Himachal Pradesh Virbhadra Singh ogłosił w 2015 roku, że thoda zostanie zaliczona do gier wiejskich. Według agencji PTI turniej stanowy odbył się po raz pierwszy od 1988 roku, po 34 latach, z udziałem 48 drużyn. Zorganizowało go stowarzyszenie Himachal Pradesh Thoda Games and Cultural Association.
Historia
Według dziennika The Tribune z 2006 roku thoda ka khel, gra łucznicza, w której celem jest tańczący człowiek, rozgrywa się między dwiema grupami, pasha i saatha, które uważają się za potomków Pandawów i Kaurawów. Według tego samego artykułu thoda powstała według jednych w okolicach Kullu, według innych w głębi wzgórz Shimli, a rozgrywa się ją między innymi w Theogu, Narkandzie, Chaupalu, Sirmaurze i Solanie. Nazywa się ją także bishu, gdzie indziej obchodzi się ją w święto Baisakhi i jest to dwudniowy coroczny jarmark. Tygodnik Organiser podał w 2023 roku, że thoda może być symbolicznym przedstawieniem wojny opisanej w Mahabharacie. Według The Tribune wykonawcy nazywają się zbiorczo khashiya i pochodzą z klanu Thakur. Wsie zakładają komitety thoda, które zapraszają khashiya do występu. Agencja IANS opisała w 2019 roku thoda jako sport liczący około 120 lat.
Czym się różni
Główny minister Virbhadra Singh ogłosił w 2015 roku, według IANS, że zawody thoda będą organizowane jak kabaddi i kho-kho wśród gier wiejskich. Celem jest według The Tribune tańczący człowiek.
Technika
Łuk ma według dziennika The Tribune około siedmiu stóp długości i trzystopową cięciwę, a na końcu strzały jest przymocowany okrągły kawałek drewna. Według The Tribune z 2024 roku drewniana okrągła głowica zastępuje ostry grot, a każda drużyna stara się trafić w nogę przeciwnika poniżej kolana, podczas gdy obrońcy tańczą, kopią nogami lub uskakują na bok.
Trening
Według dziennika The Tribune khashiya owijają nogi warstwami tkaniny patti albo noszą grube spodnie pod szorstkimi spodniami salwar lub suthan, krótką koszulę naltoo i mocne buty, aby się nie zranić. Do areny wtańczają z siekierą dangroo przy dźwiękach instrumentów dhol, nagara, shehnai i narsingh. Agencja PTI podaje, że zawodnicy mają nogi owinięte grubą tkaniną.
Zawody
Według dziennika The Tribune jedna grupa tańczy, uskakuje i kopie nogami, podczas gdy druga mierzy strzałami w jej łydki. Zasady zabraniają celować powyżej kolan, a tego, kto je złamie, żartobliwie atakuje się siekierą dangroo. Zdobywa się punkty, a zwycięzcy są ogłaszani prawdziwymi khund, czyli wojownikami. Według agencji PTI turniej stanowy odbył się poprzednio po raz ostatni w 1988 roku. Po 34 latach grało w nim 48 drużyn, a zwycięzca miał otrzymać 2 lakh rupii i trofeum.
Dziś
Na jarmarku Shoolini w Solanie thoda była według The Tribune w czerwcu 2024 roku głównym wydarzeniem drugiego dnia, grały cztery drużyny z Theog, Sirmaur i Kyonthal. Agencja IANS opisała w 2019 roku dwudniowy jarmark Anokhi Dali w rejonie Jubbarhatti koło Shimli, który odbywa się co roku dokładnie miesiąc po Diwali. Turniej stanowy odbył się według PTI ponownie po 34 latach, zorganizowało go stowarzyszenie Himachal Pradesh Thoda Games and Cultural Association, a grało w nim 48 drużyn. Thoda była według tygodnika Organiser w 2023 roku główną atrakcją Pahari Day w Shimli, który zorganizował departament języka, sztuki i kultury rządu Himachal Pradesh.
Ciekawostki
Himachalska tradycja mówi według The Tribune, że Kaurawów było sześćdziesięciu, nie stu, i dlatego ich potomkowie nazywają się saatha, a pięciu Pandawów to pasha. Nazwa thoda jest według tego samego artykułu tłumaczona na trzy sposoby: od thod, podwyższonej platformy, na której khashiyowie składają ofiary, od okrągłego kawałka drewna na strzale albo od thuda, dolnych kończyn, w które się celuje. Według miejscowego mieszkańca, którego cytuje IANS, gra rozprzestrzeniła się na polecenie, które według tradycji miejscowy kapłan otrzymał we śnie od Narasimhy, czwartego awatara Wisznu.
Często zadawane pytania
Gdzie strzela się w thoda?
Według dziennika The Tribune w nogi przeciwnika poniżej kolana. Zasady zabraniają celować powyżej kolan, a strzała ma zamiast grotu okrągły kawałek drewna.
Kiedy gra się w thoda?
Na lokalnych jarmarkach w ciągu roku. Według The Tribune w święto Baisakhi i w czerwcu na jarmarku Shoolini, według agencji IANS na jarmarku Anokhi Dali koło Shimli miesiąc po Diwali.
Co oznaczają nazwy pasha i saatha?
Według himaczalskiej tradycji przytaczanej przez The Tribune pasha to potomkowie pięciu Pandawów, a saatha to potomkowie Kaurawów, których według niej było sześćdziesięciu.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.