Bartitsu
Brytyjski system samoobrony złożony w Londynie około 1898 roku przez Edwarda Bartona-Wrighta z jujutsu, boksu, savate i walki kijem. Jedna z pierwszych sztuk mieszanych.
Podstawowe informacje
Wielka BrytaniaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Bartitsu
O sztuce walki Bartitsu
Bartitsu to brytyjski system samoobrony, który w Londynie około 1898 roku złożył Edward William Barton-Wright. Po latach spędzonych w Japonii połączył japońskie jujutsu z boksem angielskim, francuską savate i szwajcarską pracą z kijem — i stworzył jedną z pierwszych udokumentowanych mieszanych metod walki w Europie, sto lat przed tym, nim dla tego samego przyjęło się określenie MMA. Nazwa jest jego własnym zlepkiem: Barton plus jujutsu. Barton-Wright otworzył w Londynie Bartitsu Club i sprowadził japońskich instruktorów (Sadakazu Uenishi, Yukio Tani) oraz europejskich mistrzów (Pierre Vigny do kija). Klub działał tylko do 1902 roku; jako przedsięwzięcie nie powiódł się, a system zanikł. Metoda wychodziła z założenia, które dziś brzmi oczywiście, ale wtedy takie nie było: starcie nie zostaje na jednym dystansie. Bartitsu obejmowało więc kij i laskę spacerową na dystansie, boks i kopnięcia na średnim, jujutsu w klinczu i w parterze — a przede wszystkim przejścia między nimi. Sławę zapewnił mu paradoksalnie Arthur Conan Doyle, który kazał Sherlockowi Holmesowi pokonać Moriarty'ego przy wodospadzie Reichenbach za pomocą "baritsu" — literówki, która się przyjęła. Dzisiejsze bartitsu jest rekonstrukcją według źródeł z epoki: artykułów Barton-Wrighta w Pearson's Magazine i materiałów Vigny'ego. Nie ma nieprzerwanej linii i nikt nie twierdzi inaczej; to historycznie uczciwe ożywienie, nie zachowana tradycja.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.