Baguazhang styl Cheng
程式八卦掌Najbardziej rozpowszechniona gałąź baguazhangu; Cheng Tinghua wniósł do niej chwyty i rzuty z zapasów shuai jiao.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Baguazhang styl Cheng
O sztuce walki Baguazhang styl Cheng
Szkoła Cheng to najbardziej rozpowszechniona gałąź baguazhangu, dłoni ośmiu trygramów. Stworzył ją Cheng Tinghua (1848-1900), pochodzący z powiatu Shen w Hebei, który w Pekinie utrzymywał się z wyrobu okularów, stąd przydomek Cheng Okularnik. Zanim został uczniem Dong Haichuana, twórcy baguazhangu, był uznanym zapaśnikiem shuai jiao i właśnie to wyróżnia jego wersję: obok uderzeń i technik otwartej dłoni niesie ona znaczny udział chwytów, dźwigni i rzutów wyniesionych z zapasów. Znakami rozpoznawczymi są smocza dłoń, czyli otwarta ręka z szeroko rozstawionym kciukiem i palcem wskazującym, chodzenie po okręgu krokiem tang ni bu, jakby ćwiczący brodził w błocie, oraz nieustanny obrót całego ciała, w którym talia i nogi ruszają przed rękami. Ćwiczy się osiem podstawowych zmian dłoni i ich odmiany w marszu, a także ćwiczenia w parach i broń, wśród której zwracają uwagę nadmiernie duże szable. Cheng zginął w Pekinie w 1900 roku podczas powstania bokserów. Z jego uczniów wyrosło kilka samodzielnych linii: Sun Lutang, twórca stylu Sun w taijiquan, Zhang Zhaodong oraz Gao Yisheng, od którego nazwano gałąź Gao baguazhangu. Źródła nie podają dokładnego roku, w którym Cheng zaczął nauczać własnej wersji stylu, dlatego karta również go nie wymienia.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.