Baguazhang styl Cheng
程式八卦掌Gałąź baguazhang nosząca imię Cheng Tinghua, jednego z pięciu uczniów Dong Haichuan, którzy według Greena założyli dzisiejsze szkoły baguazhang.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Baguazhang styl Cheng
O sztuce walki Baguazhang styl Cheng
Gałąź Chenga baguazhang nosi imię Cheng Tinghua, jednego z uczniów Dong Haichuana (według Greena 1789 do 1879). Według encyklopedii sztuk walki Greena spośród licznych uczniów Dong tylko pięciu przejęło sztukę w całości i założyło szkoły nauczane do dziś: Cheng Tinghua, Li Cunyi, Yin Fu, Zhang Zhaodong i Liang Zhenpu. Pekiński wpis baguazhang na chińską krajową listę niematerialnego dziedzictwa z 2011 roku zalicza Chenga do następców Dong, których nauczanie było szeroko przekazywane.
Czytaj dalej
O życiu Chenga mamy mało wiarygodnych danych. Blog Kung Fu Tea podaje, że Sun Lutang zaczął się u niego uczyć w 1889 roku i został trzy lata, oraz że Chenga zastrzelili niemieccy żołnierze, gdy w czasie powstania bokserów łupili Pekin. Lata 1848 do 1900, miejsce urodzenia w powiecie Shen w prowincji Hebei i sklep z okularami w Pekinie podaje chińska Wikipedia. Green, powołując się na Kevin Menard, dodaje, że Cheng zaprzyjaźnił się z Li Cunyi, mistrzem xingyiquan, a ze wspólnego ćwiczenia obu systemów rozwinął się styl Hebei. Techniczną postać gałęzi opisuje głównie angielska Wikipedia: dłoń zwaną smoczym pazurem z szeroko rozstawionym kciukiem, krok haczykowy i bicza oraz osiem podstawowych dłoni, z których pierwsze trzy uchodzą za najstarsze i za dziedzictwo samego Chenga. Ten sam artykuł pisze, że gałąź Chenga dzięki jego doświadczeniu w zapasach shuaijiao podkreśla rzuty, a gałąź Yina uderzenia. Green zalicza rodową szkołę Chenga do pięciu szkół baguazhang, które dziś wydają się najpopularniejsze.
Historia
Green pisze w swojej encyklopedii Martial Arts of the World, że Dong Haichuan (1789 do 1879) miał wielu uczniów, ale całą sztukę przejęło tylko pięciu z nich i założyli oni szkoły baguazhang, których naucza się do dziś. Jednym z nich był Cheng Tinghua. Pekiński wpis baguazhang (okręg Xicheng) na chińskiej krajowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego z 2011 roku podaje, że Dong nauczał w Pekinie w erach Xianfeng i Tongzhi, i wymienia Chenga wśród następców, których nauka była szeroko przekazywana.
Czytaj dalej
Blog Kung Fu Tea opisuje, jak w 1889 roku do Chenga przyszedł Sun Lutang z poleceniem od Guo i przez trzy lata uczył się u niego baguazhang, wówczas według bloga dość młodego systemu. Ten sam blog podaje, że Chenga zastrzelili niemieccy żołnierze, gdy w związku z powstaniem bokserów plądrowali Pekin. Dalsze dane biograficzne mają tylko Wikipedie. Angielska i chińska podają lata 1848 do 1900 i miejsce urodzenia w powiecie Shen, chińska dodaje prowincję Hebei i sklep z okularami, który Cheng otworzył w Pekinie. Okoliczności śmierci opisują każda inaczej: według angielskiej Cheng bronił się przed przymusowym poborem do brygady roboczej, według chińskiej obcy karabin trafił go w brzuch, gdy wojska ośmiu mocarstw wkraczały do Pekinu. Różnią się też co do kolejności uczniów Donga: angielska Wikipedia stawia Chenga jako czwartego, chińska jako trzeciego i pisze, że do Donga wprowadził go Yin Fu. Chińska Wikipedia dodaje, że Yin Fu uczył w pałacu, a Cheng w mieście, i że po śmierci Donga baguazhang podzielił się tak na gałąź Yina i gałąź Chenga. Green, powołując się na Kevina Menarda, pisze, że w tej prowincji żyło wielu mistrzów baguazhang i xingyiquan i wielu się zaprzyjaźniło, zwłaszcza Cheng Tinghua i Li Cunyi. Z wzajemnego ćwiczenia obu systemów rozwinął się według niego styl z Hebei.
Czym się różni
Angielska Wikipedia wyjaśnia różnicę między gałęzią Chenga a gałęzią Yina doświadczeniem Chenga w zapasach shuaijiao: według niej szkoła Chenga podkreśla rzuty, a szkoła Yina uderzenia. Chińska Wikipedia opisuje różnicę w kształcie dłoni. Gałąź Yina trzyma podczas chodzenia dłoń płasko, tak zwaną dłoń wołowego języka, a gałąź Chenga rozstawia wszystkie pięć palców w smoczą dłoń. Według niej gałąź Yina ma też mniej zestawów dłoni. Green dodaje, że niektóre linie Chenga, na przykład ta, której naucza Zhang Junfeng, są bardziej prostoliniowe, i wiąże to z wzajemnym wpływem xingyiquan.
Technika
Szczegółowy opis techniki gałęzi Chenga znaleźliśmy tylko w angielskiej Wikipedii. Według niej gałąź stosuje dłoń zwaną smoczym pazurem: kciuk jest szeroko odsunięty, a palce od drugiego do czwartego lekko rozstawione. Z kroków wymienia krok haczykowaty i krok wymachowy. Według tego samego artykułu każda podgrupa gałęzi Chenga ma za podstawę techniczną osiem podstawowych dłoni, z których tylko pierwsze trzy uważa się za najstarsze i za dziedzictwo samego Chenga: dłoń pojedynczej zmiany, dłoń podwójnej zmiany i dłoń płynnej postawy. Chińska Wikipedia pisze, że gałąź Chenga ma więcej zestawów dłoni niż gałąź Yina i podkreśla smoczą dłoń. Pekiński wpis na liście krajowej, który opisuje baguazhang jako całość, a nie tylko gałąź Chenga, wymienia wśród treści sześćdziesiąt cztery dłonie i broń, która jest według wpisu długa i ciężka.
Trening
Green podaje jako przykład linii Chenga styl, którego naucza Zhang Junfeng, uczeń Chenga: osiemnaście ćwiczeń o charakterze głównie prostoliniowym. Green wiąże to z wzajemnym wpływem xingyiquan. Wpis z Hebei dotyczący baguazhang na liście krajowej (Langfang, 2008), który odnosi się do baguazhang ogólnie, podaje jako podstawę wejściową osiem podstawowych dłoni i chodzenie po błocie.
Dziś
Pekiński wpis baguazhang na chińskiej krajowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego (okręg Xicheng, 2011) wymienia wśród swoich przedstawicieli Liu Jingru i Sun Zhijun. Że należą do gałęzi Chenga, podaje angielska Wikipedia, która zalicza ich do rodowodu tej gałęzi. Ten sam wpis podaje, że w 1982 roku powstało towarzystwo badawcze baguazhang przy pekińskim stowarzyszeniu wushu i że było to pierwsze cywilne towarzystwo badawcze jednego stylu od założenia Chińskiej Republiki Ludowej. Angielska Wikipedia podaje jako style wywodzące się z gałęzi Chenga baguazhang Gao, Jianga i Suna. Green zalicza rodową szkołę Chenga do pięciu szkół baguazhang, które dziś wydają się najpopularniejsze, obok Emei, Wudang, rodowej szkoły Yina i Yin Yang.
Ciekawostki
Chińska Wikipedia, która nie podaje na to źródła, pisze, że cesarzowa wdowa Cixi miała podobno podarować Chengowi tablicę z honorowym napisem, a jego potomków wpisać do Ośmiu Sztandarów Han, zapewniając im tym prawo do cesarskiego zboża. Ten sam artykuł podaje, że ciało Chenga odwieźli do pochówku jego brat i syn.
Często zadawane pytania
Od kogo pochodzi nazwa gałęzi Chenga w baguazhang?
Od Cheng Tinghua. Green zalicza go do pięciu uczniów Dong Haichuan, którzy przejęli sztukę w całości i założyli dzisiejsze szkoły baguazhang.
Czym gałąź Chenga różni się od gałęzi Yina?
Według angielskiej Wikipedii gałąź Chenga podkreśla rzuty, a gałąź Yina uderzenia. Chińska Wikipedia podaje inny kształt dłoni: gałąź Chenga rozwiera palce w smoczą dłoń, gałąź Yina trzyma dłoń płasko.
Jak zginął Cheng Tinghua?
Według bloga Kung Fu Tea zastrzelili go niemieccy żołnierze, gdy w czasie powstania bokserów łupili Pekin. Wikipedie podają rok 1900, ale każda inaczej opisuje okoliczności jego śmierci.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.