Pak Hok Pai (tybetański biały żuraw)

Podstawowe informacje

Założyciel

Ah Dat Ta(według tradycji)

Kraj pochodzeniaChiny

RegionAzja

Główny naciskMieszane

Poziom kontaktuPełny kontakt

System stopniCertyfikaty

Charakter i pochodzenie

Trening

Dla kogo

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Katalogi i bazy dla Pak Hok Pai (tybetański biały żuraw)

O sztuce walki Pak Hok Pai (tybetański biały żuraw)

Pak Hok Pai, tybetański biały żuraw, to jedna z trzech gałęzi, które według Wikipedii wyrosły z linii zwanej Ryk Lwa. Pozostałe dwie to Lama Pai i Hop Ga. Tradycja umieszcza powstanie w piętnastym wieku u tybetańskiego lamy Adatuo z dzisiejszego Qinghai, który miał ułożyć styl po obserwacji walki małpy z żurawiem. To legenda, której nie udało nam się udokumentować, i przypomina opowieści o pochodzeniu innych stylów. Według Wikipedii mistrz Sing Lung przybył w 1865 roku z Sichuan do Guangdong. Właściwy Pak Hok Pai ustanowił Ng Siu-chung, w pinyin Wu Zhaozhong, uczeń Wong Lam-hoi. Według Chińskiego Uniwersytetu w Hongkongu urodził się w 1896 roku w Sanshui, w 1930 roku przeniósł się do Hongkongu, a po wojnie założył Klub Atletyczny Białego Żurawia. Według Wikipedii styl opiera się na czterech zasadach: bezlitosności, uniku, przeniknięciu i przechwyceniu ataku. Uderzenia są kołowe z mocą z bioder, a kopnięć jest niewiele. Tradycyjny program obejmuje dwadzieścia cztery układy, czternaście bez broni i dziesięć z bronią. Hongkoński spis niematerialnego dziedzictwa kulturowego prowadzi Pak Hok Pai pod numerem 370.

Historia

Według tradycji styl powstał w piętnastym wieku u tybetańskiego lamy Adatuo w dzisiejszym Qinghai, który nauczył się tybetańskich zapasów i dźwigni. Legenda opowiada, że obserwował żurawia, jak unika małpy i kontratakuje, i z małpich zapasów oraz żurawich uników i uderzeń w czułe punkty zbudował styl. Udokumentowana historia jest młodsza. Według Wikipedii mistrz Sing Lung przybył w 1865 roku z Sichuan do Guangdong i z jego linii Ryk Lwa rozwinęły się trzy gałęzie: Hop Ga, Pak Hok Pai i Lama Pai. Pak Hok Pai ustanowił Ng Siu-chung, uczeń Wong Lam-hoi, który działał w Macao i Hongkongu. Chiński Uniwersytet w Hongkongu podaje, że urodził się w 1896 roku w Sanshui, a w 1930 roku przeniósł się do Hongkongu.

Czym się różni

Wobec Hop Ga i Lama Pai Pak Hok Pai kładzie według Wikipedii większy nacisk na techniki żurawia. Z fujiańskim białym żurawiem nie ma związku, ten rozwinął się osobno w południowoshaolińskiej tradycji pięciu zwierząt.

Technika

Według Wikipedii styl opiera się na czterech zasadach: can, bezlitosności, shan, uniku, chuan, przeniknięciu, i jie, przechwyceniu ataku. Kopnięć jest niewiele, trzy niskie i jedno wysokie w wyskoku, a uderzenia są kołowe z mocą z bioder. Zaawansowany miękki układ, zwany układem bawełnianej igły, trenuje precyzję i uderzenia palcami.

Trening

Tradycyjna droga wymagała według Wikipedii dwudziestu czterech układów, w tym czternastu bez broni i dziesięciu z bronią. Trenowano na czternastu śliwowych palach szerokich na około stopę i wysokich na dziesięć do piętnastu stóp, dziś często zastępują je namalowane koła.

Dziś

Hongkoński spis niematerialnego dziedzictwa kulturowego, opublikowany w 2014 roku, prowadzi Pak Hok Pai pod numerem 370 w dziale sztuk walki. Po wojnie Ng Siu-chung założył w Hongkongu Klub Atletyczny Białego Żurawia. Po jego śmierci zarządzał nim według Wikipedii komitet, a późniejsze spory skłoniły niektórych mistrzów do odejścia.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.