ImpakuImpaku

Yau Kung Mun (pazur i siła)

柔功門

Południowochiński styl kung-fu; publiczna historia zaczyna się od szkoły Ha Hon Hunga w Kantonie w 1924 roku.

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaChiny
Rok powstania1924
RegionAzja
Główny naciskMieszane
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopniCertyfikaty

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

StrójBez określonego stroju
SparingLekki kontakt
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy w centrum

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce rzadko
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Krzywa nauki4/5
Wartość dla samoobrony3/5
Wartość dla kondycji4/5

Organizacja i zawody

System stopniCertyfikaty
Format zawodówFormy
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaMarginalne
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaMarginalne
BrońZnaczące

Katalogi i bazy dla Yau Kung Mun (pazur i siła)

👊 Baza technik3 pozycji
📖 Słownik pojęć3 pozycji
👥 Osobistości i mistrzowie2 pozycji

O sztuce walki Yau Kung Mun (pazur i siła)

Yau kung mun, czyli szkoła miękkiej siły, to południowochiński styl kung-fu, którego publiczna historia zaczyna się w 1924 roku, gdy mistrz Ha Hon Hung otworzył pierwszą szkołę w Kantonie; działała przy klubie sztuk walki nad Rzeką Perłową w Guangzhou. Według przekazu samej szkoły nazwę nadał stylowi mnich Tit Yan, który na początku XX wieku przyjął Ha Hon Hunga jako pierwszego świeckiego ucznia, a linia sięgać ma mnicha z czasów dynastii Tang w południowym klasztorze shaolin; ta starsza część jest opowieścią tradycyjną, a nie udokumentowaną historią, dlatego karta wymienia jako założyciela wyłącznie Ha Hon Hunga. Znakiem technicznym jest niska i mocna pozycja jeźdźca z wygiętymi plecami i barkami wysuniętymi do przodu, z której styl czerpie siłę do krótkich uderzeń; towarzyszą jej praca łokciem i przedramieniem, chwyty i obalenia. Twardy trening zewnętrzny łączy się z wewnętrznym, oddechowym, co jest typowe dla stylów południowych. Program obejmuje trzynaście układów bez broni i dwadzieścia osiem układów z bronią, w tym z narzędziami gospodarskimi. Po drugiej wojnie światowej ośrodek przeniósł się do Hongkongu, a stamtąd w latach sześćdziesiątych do Stanów Zjednoczonych i w latach siedemdziesiątych do Australii; dziś szkoła ma także oddziały w Kanadzie, Ameryce Południowej i Finlandii.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Wuzuquan (pięść pięciu przodków)Tai Chi styl Wu (Hao)Ditangquan (pięść padająca na ziemię)Emeiquan (kung-fu z góry Emei)Tianshan Pai (kung-fu z gór Tienszan)Pak Hok Pai (tybetański biały żuraw)