Wuzuquan (pięść pięciu przodków)
五祖拳Południowochiński styl z Quanzhou, który łączy pięć pięści: Damo, Taizu, Luohan, małpią pięść i białego żurawia. Od 2008 roku jest na państwowej liście dziedzictwa.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Wuzuquan (pięść pięciu przodków)
O sztuce walki Wuzuquan (pięść pięciu przodków)
Wuzuquan, pięść pięciu przodków, to południowochiński styl z Quanzhou w prowincji Fujian. Według starych podręczników, na które powołuje się państwowa lista niematerialnego dziedzictwa kulturowego, łączy pięć pięści: Damo, Taizu, Luohan, Xingzhe, czyli małpią pięść pielgrzyma, i Baihe, białego żurawia. Styl ma ponad dwieście układów, a lista opisuje go jako praktyczny i bezpośredni. Wikipedia podaje jako założyciela Cai Yuming, w wymowie hokkien Chua Giok Beng, w późnym dziewiętnastym wieku. Dokładnego roku powstania nie udało nam się udokumentować, a państwowa lista założyciela nie wymienia. Układem wstępnym jest według Wikipedii sanzhan, przejęty z fujiańskiego białego żurawia. Zapisuje się go tymi samymi znakami co okinawskie sanchin, tożsamości obu układów jednak w źródłach nie znaleźliśmy. Od 2008 roku Wuzuquan jest na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin pod numerem 803, zgłoszony przez miasto Quanzhou. Rozprzestrzenił się do Hongkongu, Macao, na Tajwan i do Azji Południowo-Wschodniej. Lista jednak ostrzega, że jest zagrożony, ponieważ przekazuje się go osobiście, a wielu mistrzów się zestarzało lub zmarło. Reprezentatywnym nosicielem jest Zhou Kunmin z Quanzhou, urodzony w 1945 roku.
Historia
Według starych podręczników, na które powołuje się państwowa lista niematerialnego dziedzictwa kulturowego, Wuzuquan obejmuje pięć pięści: Damo, Taizu, Luohan, Xingzhe i Baihe. Xingzhe, pielgrzym, odpowiada małpiej pięści, a Baihe białemu żurawiowi. Wikipedia podaje jako założyciela Cai Yuming, w wymowie hokkien Chua Giok Beng, i datuje powstanie na późne lata osiemdziesiąte dziewiętnastego wieku. W 2008 roku Wuzuquan umieszczono w drugiej partii na państwowej liście pod numerem 803 i kodem VI-31 w kategorii sportów tradycyjnych. Zgłosiło go miasto Quanzhou w prowincji Fujian.
Czym się różni
Według państwowej listy nosiciel Zhou Kunmin opanował cechy trzech głównych szkół Wuzuquan, lista jednak ich nie wymienia. Obok Wuzuquan w linii Chee Kim Thong naucza się systemu wewnętrznego Wujiquan, nastawionego na rozluźnienie, oddech i postawę, którego nie wolno mylić z Wuzuquan. Okinawskie sanchin zapisuje się tymi samymi znakami co sanzhan, tożsamości obu układów jednak nie udokumentowaliśmy.
Technika
Według państwowej listy styl ma ponad dwieście układów i jest opisywany jako praktyczny i bezpośredni. Układem wstępnym jest według Wikipedii sanzhan, czyli trzy bitwy, przejęty z fujiańskiego białego żurawia i nauczany jako pierwszy. Hartowanie ciała, tak zwane żelazne ciało, tradycja przypisuje Bodhidharmie. Hongkoński spis niematerialnego dziedzictwa prowadzi pod numerem 371 południowoshaolińskie Ng Cho Kun, czyli Wuzuquan, wraz z hartowaniem ramion Tiebigong.
Trening
Według brytyjskiej szkoły linii Chee Kim Thong typowa lekcja obejmuje rozgrzewkę, trening postaw, uderzenia, układy, aplikacje, ćwiczenia w parach, metody oddechowe, przygotowanie kondycyjne i wyciszenie. Treningu hartowania i układu sanzhan nie znaleźliśmy opisanych w chińskich źródłach urzędowych.
Stopnie i postępy
Jednolitego systemu stopni nie znaleźliśmy ani u federacji, ani w urzędzie państwowym. Brytyjska szkoła linii Chee Kim Thong podaje, że egzaminy oceniają technikę, układy, aplikacje, wiedzę, podejście, regularność i etykietę. Turnieje międzynarodowe mają układy obowiązkowe, które w 2024 roku pokazywano na otwarciu w Quanzhou.
Dziś
Reprezentatywnym nosicielem na państwowej liście jest Zhou Kunmin, urodzony w kwietniu 1945 roku w Quanzhou, autor książek o Wuzuquan. Styl dotarł do Hongkongu, Macao, na Tajwan i do Azji Południowo-Wschodniej. Lista ostrzega, że jest zagrożony, ponieważ przekazuje się go osobiście, a wielu mistrzów jest starych lub zmarło. Międzynarodowa Federacja Południowoshaolińskiego Wuzuquan współorganizuje turnieje w Quanzhou. Wikipedia podaje, że powstała w 1989 roku.
Ciekawostki
Według agencji China News Service Wuzuquan jest najbardziej reprezentatywnym stylem południowego Shaolin i najstarszym z siedmiu głównych stylów fujiańskich. W turnieju międzynarodowym w Quanzhou, otwartym 11 listopada 2024 roku, wzięło udział ponad sześciuset zawodników z ponad dwudziestu krajów i regionów.
Często zadawane pytania
Co oznaczają pięć przodków w Wuzuquan?
Pięć pięści, z których styl się wywodzi: Damo, Taizu, Luohan, Xingzhe, czyli małpia pięść, i Baihe, czyli biały żuraw.
Czy sanzhan to to samo co okinawskie sanchin?
Oba układy zapisuje się tymi samymi znakami. Ich tożsamości nie udało nam się w źródłach udokumentować.
Czy Wuzuquan jest dziedzictwem pod ochroną?
Tak. Od 2008 roku jest na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin pod numerem 803, a w hongkońskim spisie pod numerem 371.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.