Wuzuquan (pięść pięciu przodków)
五祖拳Południowochiński styl z Fujianu złożony z pięciu źródeł. Jego forma sanzhan jest tożsama z okinawskim sanchinem: te same znaki, ta sama zasada.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Wuzuquan (pięść pięciu przodków)
O sztuce walki Wuzuquan (pięść pięciu przodków)
Wuzuquan, czyli pięść pięciu przodków, to południowochiński styl z Quanzhou w prowincji Fujian. Złożył go w dziewiętnastym wieku Cai Yuming, w wymowie hokkien znany jako Chua Giok Beng. Nazwa nie odsyła do pięciu osób jednej linii, lecz do pięciu źródeł, z których styl jest złożony, i na tym polega jego osobliwość: to świadoma kompozycja, a nie stopniowy wzrost jednej szkoły. Od Bodhidharmy, po chińsku Damo, przejął budowę ciała i rozciąganie; od pięści luohan pracę rąk; od stylu taizu, wiązanego z założycielem dynastii Song, mocną postawę; od pięści małpy ruchliwość i pracę nóg; a od białego żurawia oddech i sposób wydawania siły. Walkę prowadzi się na krótkim dystansie. Postawa jest niska i osadzona, ramiona pracują blisko ciała, uderzenia są krótkie i zadawane otwartą oraz zamkniętą dłonią. Do treningu należy hartowanie tułowia i ramion, zwane żelaznym ciałem. Formą centralną jest sanzhan, czyli trzy bitwy, ćwiczenie napięcia i prowadzonego oddechu, które w karate z Okinawy pojawia się pod japońskim odczytem sanchin: te same znaki i ta sama zasada, jeden z najwyraźniejszych zachowanych śladów chińskiego pochodzenia karate. Wuzuquan jest do dziś silny w Fujianie, na Tajwanie i przede wszystkim w chińskich społecznościach Azji Południowo-Wschodniej, czyli w Singapurze, Malezji i na Filipinach, dokąd zanieśli go wychodźcy z Fujianu.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.