Ditangquan (pięść tocząca się po ziemi)
地趟拳Chiński styl upadków, przewrotów i technik nóg z ziemi. Nie znaleźliśmy go na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa, w IWUF 2019 to tylko jeden ze stylów tradycyjnych.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Ditangquan (pięść tocząca się po ziemi)
Ditangquan to chiński styl, który wykorzystuje upadki, przewroty i techniki nóg prowadzone z ziemi. Angielska Wikipedia podaje jako jego zawartość upadki, przewroty, obroty, techniki nóg, salta i akrobatykę w ataku i obronie oraz wymienia cztery formy, Dixingquan, Ditang meihuaquan, Shaolin dilongquan i Feilong ditangquan. Opisu techniki ze źródła na poziomie związku ani z listy państwowej nie mamy. Angielska Wikipedia tłumaczy nazwę jako ground tumbling boxing.
Czytaj dalej
Pochodzenie jest udokumentowane tylko słabo. Angielska Wikipedia lokuje powstanie stylu w prowincji Szantung i wstecznie w epoce dynastii Song oraz wymienia mnicha Hui Kai ze Świątyni Białego Lotosu jako nauczyciela Zheng Yishana i Zhuang Zishena jako głównego krzewiciela, bez podania źródła. Na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin nie znaleźliśmy ditangquan, nie ma go też w pierwszej ani piątej partii listy prowincjonalnej Szantungu. Serwis informacyjny ifeng podaje, że ditangquan to nazwa, którą w Foshan nazywa się fujiański styl dishuquan, zapisany na liście państwowej w 2011 roku (pozycja VI-58), podczas gdy przepisy IWUF prowadzą dishuquan i ditangquan jako dwie odrębne pozycje. Założyciela ani roku powstania źródła nie podają. W wushu sportowym ditangquan nie jest odrębną dyscypliną. Przepisy 8. Mistrzostw Świata w Kungfu IWUF (Emeishan, 2019) wymieniają go z nazwy wśród stylów tradycyjnych we wspólnej kategorii pozostałych stylów. Nie występuje on w przepisach IWUF dla wushu tradycyjnego, w przepisach taolu ani w przepisach 15. Mistrzostw Świata w Wushu z tego samego roku. Według Wikipedii tradycyjne formy stylu były w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku nieznane współczesnym trenerom wushu, a nowa forma powstała z ruchów stylu małpy i pijaka, z odwołaniem do Kungfu Magazine. Źródła tego nie zweryfikowaliśmy.
Historia
Udokumentowana historia ditangquan jest słaba. Na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin nie znaleźliśmy pozycji o tej nazwie, nie ma go też w pierwszej partii listy prowincjonalnej Szantungu w dziale sportu tradycyjnego (zawiera ona cuju z Zibo, chaquan z Guan, wushu z Liangshan i tanglangquan z Laiyang) ani w piątej partii z 2021 roku, gdzie najbliżej jest digongquan z powiatu Guangrao. Angielska Wikipedia lokuje powstanie stylu w prowincji Szantung i wstecznie w epoce dynastii Song oraz wymienia mnicha Hui Kai ze Świątyni Białego Lotosu, który miał uczyć Zheng Yishana, i Zhuang Zishena jako głównego krzewiciela, wszystko bez podania źródła. Serwis informacyjny ifeng podaje natomiast, że ditangquan to nazwa, którą w Foshan nazywa się fujiański styl dishuquan, zwany też dilongquan, którego państwowa pozycja (VI-58, trzecia partia 2011, prowincja Fujian) ma jako instytucję chroniącą Fujiańskie Stowarzyszenie Dishuquan. Według Wikipedii tradycyjne formy stylu były w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku nieznane współczesnym trenerom wushu, a nową formę ułożono z ruchów stylu małpy i pijaka, z odwołaniem do Kungfu Magazine. Założyciela ani roku powstania źródła nie podają.
Czym się różni
Najbliższym krewnym jest fujiański dishuquan, zwany też gouquan (pięść psa). Opis jego państwowej pozycji charakteryzuje go jako styl naśladujący psa, z mocnymi technikami nóg i wiązaniami. Źródła rozchodzą się w kwestii, czy to ta sama sztuka: ifeng podaje, że ditangquan to foshańska nazwa dishuquan, natomiast przepisy 8. Mistrzostw Świata w Kungfu IWUF 2019 prowadzą dishuquan w dziale stylów typu nanquan, a ditangquan w dziale pozostałych stylów jako dwie osobne pozycje. Angielska Wikipedia podaje, że tradycyjny ditangquan przetrwał w stylu chuojiao oraz jako samodzielny fujiański styl gouquan, to twierdzenie Wikipedii bez cytatu. Innego udokumentowanego porównania z pokrewnymi stylami nie znaleźliśmy.
Dziś
W wushu sportowym ditangquan nie jest odrębną dyscypliną. Przepisy 8. Mistrzostw Świata w Kungfu IWUF (Emeishan, 14 do 19 czerwca 2019) wymieniają go w dziale pozostałych stylów wśród indywidualnych form bez broni, obok xingyiquan, baguazhang, bajiquan, tongbeiquan, piguaquan, fanziquan, stylów naśladowczych, chaquan, huaquan, paochui, hongquan, shaolinquan, wudangquan i emeiquan. To wspólna kategoria, nie osobne zawody. W przepisach IWUF dla wushu tradycyjnego z 2019 roku ditangquan nie występuje, podobnie jak w przepisach taolu 2019 i w przepisach 15. Mistrzostw Świata w Wushu 2019. Nie znaleźliśmy związku ani stowarzyszenia, które by ditangquan zrzeszało, a instytucją chroniącą pokrewnej państwowej pozycji dishuquan jest Fujiańskie Stowarzyszenie Dishuquan.
Często zadawane pytania
Czy ditangquan jest odrębną dyscypliną IWUF?
Nie. W przepisach Mistrzostw Świata w Kungfu 2019 jest jednym z wymienionych stylów we wspólnej kategorii pozostałych stylów, a w przepisach IWUF dla wushu tradycyjnego 2019 nie występuje.
Czy ditangquan jest na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa Chin?
Pozycji o tej nazwie nie znaleźliśmy. Pokrewny fujiański dishuquan jest na liście państwowej od 2011 roku jako pozycja VI-58.
Czy ditangquan to to samo co dishuquan?
Źródła rozchodzą się. Serwis informacyjny ifeng podaje ditangquan jako foshańską nazwę dishuquan, a przepisy IWUF 2019 prowadzą oba nazwy jako różne pozycje.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.