Ditangquan (pięść padająca na ziemię)
地趟拳Północnochiński styl, który świadomie idzie na ziemię i stamtąd walczy. Pad jest techniką, nie końcem, a przeciwnik ze stójki nie ma odpowiedzi.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Ditangquan (pięść padająca na ziemię)
O sztuce walki Ditangquan (pięść padająca na ziemię)
Ditangquan, dosłownie pięść padająca na ziemię, to północnochiński styl, który robi to, czego większość sztuk walki unika: świadomie idzie na ziemię i stamtąd walczy. Pad nie jest błędem ani końcem, lecz techniką. Ćwiczący opada, przetacza się, z przewrotu wystrzeliwuje nogą, nożycami chwyta nogi rywala i ściąga go w dół, po czym natychmiast wstaje w nowy ruch. Cały styl opiera się na tym, że ruch nie kończy się zetknięciem z ziemią — przejście w dół i z powrotem w górę jest równie płynne jak krok. Stąd wynika też, dlaczego to ma sens: przeciwnik, który ćwiczył walkę na stojąco, nie ma wyuczonej odpowiedzi na atak prowadzony spod jego kolan. Styl jest fizycznie bardzo wymagający. Wymaga świetnej szkoły padów, siły tułowia i wytrzymałych stawów, dlatego w pełnej postaci ćwiczy się go stosunkowo krótką część życia. Dziś ditangquan widać przede wszystkim w wushu zawodniczym, gdzie ma własną formę i należy do najbardziej widowiskowych dyscyplin. Zapisy o założycielu i powstaniu w szesnastym wieku są w katalogu zastępcze, a nie udokumentowane.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.