Emeiquan (kung-fu z góry Emei)
峨眉拳Grupa stylów walki z Syczuanu powołujących się na świętą górę Emei; nie udokumentowano jednolitej szkoły historycznej.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Emeiquan (kung-fu z góry Emei)
O sztuce walki Emeiquan (kung-fu z góry Emei)
Emeiquan (峨嵋拳, „pięść góry Emei") to zbiorcze określenie grupy stylów walki z chińskiej prowincji Syczuan, które powołują się na świętą górę Emei. Emei jest jedną z czterech świętych gór buddyjskich Chin, a tradycja ludowa wymienia ją obok Shaolinu i Wudangu jako trzecią wielką szkołę chińskich sztuk walki; ta triada jest jednak w znacznej mierze konstrukcją literacką rozpowszechnioną przez dwudziestowieczne powieści wuxia, a nie udokumentowaną instytucją. Najlepiej poświadczona tradycja Emei dotyczy włóczni: traktat Emei qiangfa, wydany w 1621 roku w zbiorze Cheng Zongyou, przedstawia metodę walki włócznią i przypisuje ją mnichowi o imieniu Pu'en. Nie ma pisemnego dowodu na istnienie jednolitej szkoły emeiquan przed XX wiekiem, dlatego karta nie podaje ani założyciela, ani roku powstania. Dzisiejszy kształt emeiquanu wywodzi się z prowincjonalnego spisu sztuk walki przeprowadzonego w Syczuanie w latach osiemdziesiątych, gdy miejscowe tradycje rodzinne i klasztorne zostały zapisane i uporządkowane; źródła syczuańskie dzielą je zwykle na osiem gałęzi. Pod względem technicznym są to style krótkiego dystansu, o niskich i sprężystych pozycjach, wyraźnej pracy nadgarstka i przedramienia, szybkich zmianach kierunku oraz szerokim repertuarze broni, w którym włócznia i prosty miecz jian zajmują pierwsze miejsce.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.