Mizongyi (pięść zgubionego śladu)
迷蹤藝Północnochiński styl związany z Huo Yuanjią i szanghajską szkołą Jingwu. Opiera się na niespodziewanych zmianach kierunku i lekkich otwartych postawach.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Mizongyi (pięść zgubionego śladu)
O sztuce walki Mizongyi (pięść zgubionego śladu)
Mizongyi, dosłownie sztuka zagubionego śladu, to północnochiński styl związany z Huo Yuanjią z Tianjinu. Według tianjińskiego centrum dziedzictwa niematerialnego Huo rozwinął rodzinny mizongquan do postaci mizongyi i jako pierwszy zaczął go uczyć publicznie. Styl czerpie też z taijiquan, changquan i tanquan, a jego zasadą jest siła twarda, ale nie sztywna, lekkie otwarte postawy i niespodziewane zmiany. Tego, kto założył mizongquan, nie udało nam się udokumentować. Państwowy portal wspomina o układach mizongquan w yanqingquan z Cangzhou i wymienia Huo Yuanjię wśród jego ćwiczących. Huo Yuanjia stał u początków szanghajskiej szkoły Jingwu, która powstała w 1909 roku, a rok później została przemianowana na Jingwu Athletic Association. Zmarł w 1910 roku. Historyk Ben Judkins odrzuca pogłoski o otruciu i za prawdopodobną przyczynę uważa gruźlicę. Jingwu miało w 1920 roku ponad 1100 członków i oddziały w Hankou, Guangzhou, Foshan, Hongkongu i innych miastach. Na tianjińskiej liście miejskiej dziedzictwa niematerialnego znalazł się w 2007 roku układ Huoshi lianshouquan z 72 technikami. Na liście państwowej mizongyi samodzielnie nie figuruje. Historię Huo Yuanjii przedstawiło wiele filmów, w których historia jest mocno przerobiona.
Historia
Mizongyi wiąże się z Huo Yuanjią, który według tianjińskiego centrum dziedzictwa niematerialnego urodził się w 1869 roku we wsi Xiaonanhe w dzisiejszej dzielnicy Xiqing w Tianjinie w rodzinie artystów walki. Według tego samego źródła rozwinął rodzinny mizongquan do postaci mizongyi i jako pierwszy udostępnił rodzinny styl publicznie. Do tego czasu styl przekazywano tylko w obrębie rodu, synowym, a nie córkom. W 1909 roku w szanghajskiej dzielnicy Zhabei powstała szkoła Jingwu, w 1910 roku przemianowana na Jingwu Athletic Association. Huo Yuanjia zmarł w 1910 roku w szanghajskim szpitalu Czerwonego Krzyża. Historyk Ben Judkins odrzuca pogłoski o otruciu i za prawdopodobną przyczynę uważa gruźlicę. Jingwu nie była według niego nawet pierwszą publiczną szkołą sztuk walki. Nie znaleźliśmy w źródłach informacji, kto założył mizongquan. Państwowy portal wspomina o układach mizongquan w yanqingquan z Cangzhou i wymienia Huo Yuanjię wśród jego ćwiczących.
Czym się różni
Według chińskiej Wikipedii mizongquan pierwotnie nazywano yanqingquan, a znany jest też jako mizongyi lub lianshouquan. Przysłowie mówi, że pierwsza forma to mizong, a druga yanqing, więc obu nie rozdziela się. Zgadza się to z tym, że państwowy portal wspomina formy mizongquan w ramach yanqingquan z Cangzhou. Z mizongyi i luohanquan powstał według angielskiej Wikipedii styl Mizong Luohan, styl zewnętrzny z wpływami długiej pięści, taijiquan i baguazhang.
Technika
Według tianjińskiego centrum dziedzictwa niematerialnego mizongyi wywodzi się z mizongquan i czerpie także z taijiquan, changquan i tanquan. Na liście Tianjinu figuruje układ Huoshi lianshouquan, ćwiczebna pięść Huo, z 72 technikami. Przy yanqingquan z Cangzhou państwowy portal podaje układy mizongquan jiazi, sześć dróg mizongquan i mizongyi. Według chińskiej Wikipedii mizongquan wyróżnia się lekkim ciałem, szybkimi uderzeniami i rozluźnionym krokiem, a około siedem dziesiątych technik celuje w górną część ciała, trzy dziesiąte w dolną. Angielska Wikipedia podkreśla zwodnicze ruchy rąk, złożoną pracę nóg i wysokie skoki.
Trening
Konkretnego planu treningowego nie znaleźliśmy w źródłach. Tianjińskie centrum dziedzictwa niematerialnego opisuje zasady: siła ma być twarda, ale nie sztywna, i miękka, ale nie wiotka, postawy lekkie i otwarte, a zmiany niespodziewane. Zachowane rękopiśmienne podręczniki mają według dziennika Guangming wartość dla badania technik walki, akrobatyki i tańca.
Stopnie i postępy
Własnego systemu stopni w źródłach nie znaleźliśmy. Według wywiadu z rodziną Huo w dzienniku The Paper drugi syn Huo Yuanjia, Huo Dongge, w wieku szesnastu lat poszedł uczyć do szanghajskiego Jingwu, a w 1924 roku założył oddział w Surabai. Prawnuczka Huo Jinghong została w 2015 roku reprezentatywną nosicielką Huoshi lianshouquan na liście Tianjinu. Według angielskiej Wikipedii istnieją dziś oddziały Jingwu na świecie oraz ich federacja World Chin Woo Federation.
Dziś
Mizongyi nie figuruje jako odrębna pozycja na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin. Na miejskiej liście Tianjinu znalazł się w 2007 roku układ Huoshi lianshouquan. Państwowy portal wspomina o układach mizongquan w ramach pozycji yanqingquan z Cangzhou.
Ciekawostki
Film Fist of Fury z 1972 roku z Bruce'em Lee luźno czerpie z historii Jingwu, ale główny bohater Chen Zhen jest zmyślony. W 1920 roku Jingwu liczyło ponad 1100 członków i oddziały w Hankou, Guangzhou, Shantou, Xiamen, Foshan i Hongkongu. Ojciec Huo Yuanjii początkowo nie chciał go uczyć, ponieważ jako chłopiec był słaby fizycznie.
Często zadawane pytania
Jaki styl ćwiczył Huo Yuanjia?
Według tianjińskiego centrum dziedzictwa niematerialnego rodzinny mizongquan, który rozwinął do postaci mizongyi. Państwowy portal wymienia go także wśród ćwiczących cangzhouskiego yanqingquan.
Kiedy powstała szkoła Jingwu?
W 1909 roku w szanghajskiej dzielnicy Zhabei, w 1910 roku przemianowana na Jingwu Athletic Association. Huo Yuanjia zmarł w tym samym roku.
Czy Huo Yuanjia został otruty?
Historyk Ben Judkins pisze, że nie ma dowodów na otrucie, i za prawdopodobną przyczynę śmierci uważa gruźlicę.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.