Buza
Rosyjska ludowa sztuka walki z Nowogrodu, gdzie taniec i rytm są nierozłączne z technika. Odrodzona w latach dziewięćdziesiątych.
Podstawowe informacje
RosjaCharakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Buza
Buza to rosyjska ludowa sztuka walki wręcz, w której walka i taniec przenikają się tak bardzo, że nie da się ich rozdzielić. Bywa opisywana jako męska taneczna bitwa: ruch wywodzi się z tradycyjnych tańców tropak i hopak, uzupełnionych kopnięciami z obrotu i podcięciami. Ćwiczący występują w tradycyjnym rosyjskim stroju i przy akompaniamencie muzyki ludowej, dzięki czemu rytm nie jest tłem, lecz częścią techniki. Korzenie buzy sięgają północno-zachodniej Rosji, obszaru Słowian nowogrodzkich. W drugiej połowie XX wieku przeżyła odrodzenie i rozprzestrzeniła się po wsiach obwodu twerskiego, nowogrodzkiego, wołogodzkiego i pskowskiego. Pod względem treści buza nie jest tylko walką na pięści: obejmuje uderzenia i chwyty, a także posługuje się tradycyjną bronią, przede wszystkim kijem i nożem. Dzisiejsza postać to rekonstrukcja. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku odtworzył ją z zachowanych stylów Grigorij N. Bazłow z Tweru i to właśnie od jego pracy wywodzi się dzisiejsza praktyka. Taka wyraźna metryka pochodzenia odróżnia buzę od wielu innych ludowych sztuk walki, których droga przekazu pozostaje zwykle anonimowa. Pole roku powstania pozostaje w rekordzie puste, ponieważ buza jako tradycja ludowa nie ma daty założenia, a źródła nie podają roku rekonstrukcji Bazłowa dokładniej niż z dokładnością do dekady. Między szkołami z różnych regionów odbywają się podobno regularne zawody pełnokontaktowe; buza nie jest sportem olimpijskim.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.