King Mui Choy Li Fut
Linia Choy Li Fut z wsi King Mui (Jingmei) w Xinhui, miejsca narodzin założyciela Chan Heunga (1806–1875). Na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa Chin od 2008 roku.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla King Mui Choy Li Fut
O sztuce walki King Mui Choy Li Fut
King Mui Choy Li Fut to linia stylu Choy Li Fut związana z wsią King Mui (Jingmei) w powiecie Xinhui (San Wui) w prowincji Guangdong, miejscem narodzin założyciela Chan Heunga. Opis państwowej pozycji podaje, że Chan Heung (Chen Xiang) z wsi Jingmei w Yaxi założył styl w 16. roku ery Daoguang (1836). Studium w Tiyu xuekan (Tang, Cai i Qin, 2011) oraz HK01 podają jego daty życia jako od 1806 do 1875. Nazwy King Mui lub San Woi Choy Li Fut jako osobnej gałęzi nie znajdziemy ani w źródłach listy państwowej, ani w literaturze fachowej. Lista państwowa prowadzi tylko Choy Li Fut dla Xinhui, a hongkoński inwentarz rozróżnia linie Hung Sing i Bak Sing.
Czytaj dalej
Nazwa stylu jest hołdem dla trzech nauczycieli Chan Heunga, Choy Fooka, Li Yau-Sana i stryja Chan Yuen-Wu. Według studium Tang 2011 Choy i Li to nazwiska pierwszych dwóch nauczycieli, a sylaba Fut (Budda) zastępuje nauczyciela z rodu Chan, ponieważ wszyscy trzej byli buddystami. Hongkoński inwentarz podaje też drugą wersję, według której Fut odnosi się do mnicha Qing Cao. Według HK01 Choy Fook był buddyjskim mnichem z góry Luofu, który uczył Choy Gar, według Tang 2011 Chan Yuen-Wu uczył Fut Gar z naciskiem na dłonie, HK01 jednak podaje, że stryj uczył Hung Kuen. Długość nauki u poszczególnych nauczycieli różni się w źródłach. Według HK01 Chan Heung założył w wieku trzydziestu lat w rodzinnej kaplicy Yuanfu w swojej wsi pierwszą szkołę zwaną Hung Sing (Hongsheng guan). Około pięćdziesiątki był prześladowany przez władze Qing za pomoc triadom i uciekł do Hongkongu i Azji Południowo-Wschodniej. Choy Li Fut został wpisany na państwową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin w drugiej partii 2008 roku jako pozycja VI-36 za Xinhui w Jiangmen. Chronioną instytucją jest Stowarzyszenie Pięści Założyciela Choy Li Fut w Xinhui, którego prezydentem i głównym trenerem był według Tang 2011 reprezentatywny nosiciel Chen Zhongjie. Linia z Xinhui nie jest małą szkołą rodzinną. W 2007 roku powiat zorganizował obchody 170 lat stylu i 200 lat od narodzin Chan Heunga z udziałem ponad dwustu zagranicznych uczniów z 16 krajów, w 2008 roku pierwszy międzynarodowy turniej Choy Li Fut w Guangdong z około pięćdziesięcioma drużynami, a według Nanfang+ (2025) stowarzyszenie współpracuje z ponad trzydziestoma przedszkolami i szkołami.
Historia
Choy Li Fut założył według opisu państwowej pozycji Chan Heung (Chen Xiang) z wsi Jingmei (King Mui) w Yaxi w powiecie Xinhui w 16. roku ery Daoguang (1836). Studium Tang, Cai i Qin w Tiyu xuekan (2011) oraz HK01 (2017) podają jego daty życia jako od 1806 do 1875. Dokładnej daty urodzenia 23 sierpnia, którą podaje angielska Wikipedia, nie znaleźliśmy w źródłach na poziomie związku ani w literaturze fachowej. Według HK01 uczył go od dzieciństwa stryj Chan Yuen-Wu (według HK01 Hung Kuen, według Tang 2011 Fut Gar), potem uczył się u Li Yau-Sana, a od 21. roku życia u mnicha Choy Fooka z góry Luofu, długość nauki różni się w źródłach (Guangzhou Ribao: u Li pięć lat od 19. roku życia, u Choy Fooka do 34. roku życia).
Czytaj dalej
Według studium Tang 2011 Chan Heung nazwał styl na pamiątkę trzech nauczycieli, Choy i Li to ich nazwiska, a Fut (Budda) zastępuje nauczyciela z rodu Chan, ponieważ wszyscy trzej byli buddystami. Hongkoński inwentarz podaje też drugą wersję, według której Fut odnosi się do mnicha Qing Cao, i opisuje styl jako złożony z Choy Gar, Li Gar i Fut Gar. Według HK01 Chan Heung założył w wieku trzydziestu lat w rodzinnej kaplicy Yuanfu w swojej wsi pierwszą szkołę zwaną Hung Sing (Hongsheng guan, innymi znakami niż Hung Sing z Foshan). Około pięćdziesiątki był prześladowany przez władze Qing za pomoc triadom i uciekł do Hongkongu i Azji Południowo-Wschodniej, artykuł nie podaje roku. Kaplica w King Mui została według HK01 po przebudowie w grudniu 2001 roku przemianowana na Hongsheng guan. Choy Li Fut został wpisany na państwową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin w drugiej partii 2008 roku jako pozycja VI-36 (numer porządkowy 808) w kategorii sport tradycyjny, gry i akrobatyka za Xinhui w Jiangmen. Chronioną instytucją jest Stowarzyszenie Pięści Założyciela Choy Li Fut w Xinhui. Nazwa King Mui lub San Woi Choy Li Fut jako osobna gałąź nie występuje w źródłach listy państwowej ani w literaturze fachowej. W 2007 roku powiat Xinhui zorganizował obchody 170 lat stylu i 200 lat od narodzin Chan Heunga z udziałem ponad dwustu zagranicznych uczniów z 16 krajów i regionów, a w 2008 roku pierwszy międzynarodowy turniej Choy Li Fut w Guangdong z około pięćdziesięcioma drużynami i ponad pięciuset uczestnikami w 12 konkurencjach oraz zawodach tańca lwa.
Technika
Opis państwowej pozycji podaje 193 formy: 39 gołymi rękami, 54 w parach, 64 z bronią (w tym 14 z kijem), 18 ćwiczeń na drewnianym manekinie, 9 form lwa oraz formy pracy wewnętrznej. Wymienia 30 sekwencji bojowych, 28 technik dłoni, 29 technik przedramienia, 35 uderzeń pięścią, 14 ruchów tułowia, 16 technik nóg i 18 technik postaw i kroków, ruchy są według opisu zamaszyste, a ręce łączą atak z obroną. Styl używa pięciu dźwięków do oznaczania postaw, a wokalizacja towarzyszy ruchowi. Studium Tang 2011 podaje jako specjalność techniczną sekwencje gua, shao i cha w strategii następujących po sobie uderzeń i opisuje składniki stylu: Fut jest silny w dłoniach i łączy długie i krótkie mosty, Li używa długich mostów, szerokiej postawy i zamaszystych prostych ramion, Choy używa długich, średnich i krótkich mostów oraz wielokrotnych uderzeń.
Trening
Studium Tang 2011 opisuje trzy formy przekazu: jeden nauczyciel uczy wielu, nauka indywidualna i linia rodzinna z ojca na syna. W 2006 roku powiat Xinhui wprowadził w szkole podstawowej Huangchong w Yamen nazwę Szkoła Wushu Choy Li Fut w Xinhui z nauką stylu na lekcjach wychowania fizycznego. Według Nanfang+ (2025) reprezentatywny nosiciel Chen Zhongjie opracował Podstawowy podręcznik Choy Li Fut dla szkół podstawowych i średnich w Jiangmen oraz książkę o technice walki Choy Li Fut, a stowarzyszenie współpracuje z ponad trzydziestoma przedszkolami i szkołami. Systemu stopni specyficznego dla stylu nie znaleźliśmy.
Dziś
Reprezentatywnym nosicielem państwowej pozycji za Xinhui jest według witryny listy państwowej Chen Zhongjie, w 2011 roku podawany jako prezydent i główny trener Stowarzyszenia Pięści Założyciela Choy Li Fut w Xinhui. Prowincjonalny Departament Kultury i Turystyki Guangdongu ocenia wypełnianie obowiązków przez tę chronioną instytucję jako zadowalające. Stowarzyszenie Wushu Guangdongu szacowało w 2012 roku, że Choy Li Fut jako całość ma kluby w ponad 35 krajach i co najmniej trzy miliony ćwiczących w ponad stu krajach, jest to szacunek stowarzyszenia. W Xinhui stoją dom, w którym urodził się Chan Heung, i kaplica założyciela. Choy Li Fut nie jest samodzielną dyscypliną zawodów wushu i nie występuje w przepisach IWUF dla wushu tradycyjnego z 2019 roku.
Ciekawostki
W 2009 roku rozpoczęły się według studium Tang 2011 zdjęcia do dwóch filmów, Choy Li Fut i Choy Li Fut 2010, a podczas otwarcia w Xinhui odsłonięto jednocześnie tablicę państwowej pozycji niematerialnego dziedzictwa.
Często zadawane pytania
Kto i kiedy założył Choy Li Fut?
Według opisu państwowej pozycji Chan Heung (Chen Xiang) z wsi Jingmei (King Mui) w Xinhui w 1836 roku.
Dlaczego styl nazywa się Choy Li Fut?
Według studium w Tiyu xuekan na pamiątkę trzech nauczycieli, Choy Fooka, Li Yau-Sana i Chan Yuen-Wu. Fut zastępuje nauczyciela z rodu Chan, ponieważ wszyscy trzej byli buddystami.
Czy Choy Li Fut jest na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa Chin?
Tak, od 2008 roku jako pozycja VI-36 za Xinhui, a chronioną instytucją jest Stowarzyszenie Pięści Założyciela Choy Li Fut w Xinhui.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.