International Taekwon-Do Federation
태권도Gałąź taekwondo założona przez Choi Hong Hi 22 marca 1966 roku. Ma 24 tul, walkę na dwie rundy z kontrolowanym kontaktem i punktowane uderzenia ręką w głowę.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Porównania
Katalogi i bazy dla International Taekwon-Do Federation
O sztuce walki International Taekwon-Do Federation
ITF Taekwondo to gałąź taekwondo związana z generałem Choi Hong Hi. Przedstawił on nazwę Taekwon-Do 11 kwietnia 1955 roku, a 22 marca 1966 roku założył w Seulu federację ITF, do której przystąpiło dziewięć krajowych stowarzyszeń. Siedziba przeniosła się w 1972 roku do Toronto, a w 1985 roku do Wiednia. Po śmierci Choi w 2002 roku istnieją trzy organizacje o nazwie ITF. Technicznie ITF łączy się z falą sinusoidalną, przy której ciało między technikami unosi się, a przy uderzeniu opada, oraz z Theory of Power Choi, według której energia uderzenia rośnie głównie wraz z szybkością. Kiedy powstała fala sinusoidalna, źródła się rozchodzą, a stosują ją tylko niektóre szkoły. Trening i zawody opierają się na 24 formach tul, sparingu i łamaniu. Według przepisów ITF z Wiednia z 2026 roku walczy się dwie rundy na powierzchni 9 × 9 m, kontakt musi być kontrolowany, a uderzenia ręką w głowę punktują. Rywalizuje się także w tul, special technique i power breaking oraz w samoobronie jako formie pokazowej. Obowiązkowy jest kask, rękawice i ochraniacze goleni. Kategorie zawodów zaczynają się od 8 lat. Stopnie dzielą się na gup 10–1 i dan 1–9, a kolory pasów to biały, żółty, zielony, niebieski, czerwony i czarny. Między organizacjami ITF stopnie nie są jednak jednolite.
Historia
ITF Taekwondo to jedna z dwóch głównych gałęzi taekwondo. Nazwę Taekwon-Do przedstawił Choi Hong Hi 11 kwietnia 1955 roku. Federację ITF Taekwon-Do założył 22 marca 1966 roku w Seulu z udziałem dziewięciu krajowych stowarzyszeń jako członków założycieli i został jej pierwszym prezydentem. W 1972 roku siedziba federacji przeniosła się do Toronto, co organizacja wiąże z napięciem politycznym z rządem południowokoreańskim i z dążeniem do rozpowszechnienia taekwon-do na świecie. Choi Hong Hi wyjechał wtedy do Kanady, a w 1979 roku do Korei Północnej. W 1985 roku siedziba przeniosła się do Wiednia, gdzie miała wesprzeć rozwój w krajach bloku wschodniego. Choi Hong Hi zmarł 15 czerwca 2002 roku. Po 2002 roku istnieją trzy organizacje o nazwie ITF: ITF w Wiedniu, którą kierował Chang Ung (wybrany w 2002 roku), a od 2015 roku Ri Yong Son, ITF kierowana przez Paula Weilera oraz ITF kierowana przez Choi Jung Hwa, syna Choi, który w 2001 roku został wybrany na następcę, tę decyzję jednak Choi Hong Hi w 2002 roku odwołał. Siedziby organizacji źródła podają różnie.
Czym się różni
ITF i World Taekwondo (WT) to dwie główne gałęzie taekwondo. WT powstało w 1973 roku jako World Taekwondo Federation i jest federacją olimpijską, a taekwondo jest dyscypliną medalową od igrzysk w Sydney 2000. ITF nie jest federacją olimpijską i od 2002 roku jest podzielona na trzy organizacje. Różni się punktacja walki. Olimpijska walka WT ma trzy rundy po dwie minuty, a według NBC Olympics uderzenie ręką w tułów daje 1 punkt, kopnięcie w tułów 2, kopnięcie w głowę 3, a kopnięcia obrotowe 4 i 5 punktów, uderzenie ręką w głowę jest zabronione. Wiedeńskie przepisy ITF z marca 2026 przewidują dwie rundy, uderzenie pięścią w ciało i w głowę za 1 punkt, kopnięcie w głowę za 2 i kopnięcie w skoku w głowę za 3 punkty, a walka jest przerywana tylko w celu potwierdzenia techniki za 3 do 5 punktów. Agencja AFP podała w 2017 roku, że olimpijskie taekwondo stosuje wyraźnie mniej uderzeń rękami. Różnią się też układy. WT rywalizuje w poomsae, dla dorosłych obowiązkowe są Taegeuk 8 Jang i układy mistrzowskie od Koryo do Hansu, oceniane z 10 punktów, 4 za dokładność i 6 za wykonanie. ITF ma 24 tul oceniane ze 100 punktów.
Technika
Ruch ITF łączą źródła z falą sinusoidalną, przy której ciało między technikami unosi się, a przy wykonaniu techniki opada. Według jednych rozwinął ją Choi Hong Hi po 1973 roku i opisał w swoim dziele z 1983 roku, które opisuje unoszenie i opadanie bioder oraz sprężynowanie kolan dla zwiększenia masy w uderzeniu. Esej Granta Ecclesa (ITFNZ, 2015) podaje, że wydania z 1965 i 1972 roku jej nie znają, a wyrażenie sine wave pojawia się po raz pierwszy dopiero w piętnastotomowym wydaniu z 1993 roku. Źródła rozchodzą się więc w dacie, a falę sinusoidalną stosują tylko niektóre szkoły ITF. Theory of Power Choi wychodzi z tego, że energia kinetyczna rośnie z kwadratem prędkości, a z masą tylko liniowo. Obejmuje siłę reakcji, koncentrację, równowagę, kontrolę oddechu, masę i szybkość. Wydanie z 1965 roku miało według eseju ITFNZ tylko cztery składowe, bez masy. Formy nazywają się tul. Oficjalny sylabus ma ich 24, w 1986 roku tul Juche zastąpił dawniejszy Ko-Dang.
Trening
Podstawą nauczania są układy tul. Oficjalny program obejmuje według ITF kierowanej przez Paula Weilera 24 tul, które symbolizują 24 godziny doby. Najkrótszy jest według przepisów ITF w Wiedniu Chon-Ji z limitem czasu 30 sekund, najdłuższy So-San ze 110 sekundami. W 1986 roku układ tul Juche zastąpił wcześniejszy Ko-Dang. W zawodach ITF kierowanej przez Weilera dwaj zawodnicy wykonują jednocześnie jeden układ tul dowolny i jeden obowiązkowy, a oceniane są zawartość techniczna, siła, równowaga, kontrola oddechu i rytm. Struktury zwykłej lekcji ani zalecanej częstotliwości treningu nie znaleźliśmy w źródłach ITF.
Stopnie i postępy
Stopnie uczniowskie gup liczy się od 10. do 1., mistrzowskie dan od 1. do 9. Kolory pasów to biały, żółty, zielony, niebieski, czerwony i czarny. Posiadacze od 1. do 3. danu tytułują się boosabum, od 4. do 6. danu sabum, 7. i 8. danu sahyun, a 9. danu saseong. Dany wydają poszczególne organizacje ITF samodzielnie, dlatego stopnie nie są między nimi jednolite. Zasad egzaminów, czyli okresów oczekiwania i minimalnego wieku, w źródłach ITF nie znaleźliśmy.
Dla kogo
Przepisy ITF z Wiednia z marca 2026 roku dzielą zawodników na pre-children (8–9 lat), children (10–11), cadet (12–13), junior (14–15), youth (16–17), adult (18–34), senior (35–44) i weteranów od 45 lat. Na mistrzostwa zgłasza każdy kraj dwóch mężczyzn i dwie kobiety w kategorii, w kategorii seniorów do trzech na płeć. Walki dzieci są krótsze: pre-children walczą 2 × 1 minutę, children i cadet 2 × 1,5 minuty. Powierzchnię można zmniejszyć do 6 × 6 m u pre-children i do 7 × 7 m u children i cadet, dzieci mogą używać rękawic 8 oz. Programów dziecięcych klubów przepisy nie podają.
Zawody
Przepisy ITF z Wiednia z marca 2026 roku określają dla walki dwie rundy, u juniorów do seniorów po 2 minuty z minutową przerwą. Standardowa powierzchnia ma 9 × 9 m z marginesem bezpieczeństwa 1 m, a ataki muszą być w miejscu trafienia kontrolowane. Uderzenie ręką w środek ciała lub głowę i kopnięcie w środek ciała liczy się za 1 punkt, kopnięcie w głowę 2 punkty, kopnięcie w skoku w głowę 3 punkty, a kopnięcia w powietrzu z obrotem od 180 do ponad 360 stopni w głowę 4 i 5 punktów. W zawodach tul pięciu sędziów ocenia indywidualny występ do 100 punktów, z czego 80 za technikę i 20 za siłę, najwyższą i najniższą ocenę się skreśla. Posiadacze 1. danu losują pierwszy tul z serii od Kwang-Gae do Ge-Baek, a drugi z serii od Chon-Ji do Ge-Baek. Special technique to przebijanie deski na wysokości, przy latającym wysokim kopnięciu co najmniej 2,8 m u dorosłych mężczyzn i 2,3 m u kobiet. Obrót deski o 90 stopni i więcej daje 10 punktów, mniejszy 2 punkty, dotknięcie 1 punkt. Osobną dyscypliną jest power breaking, na turnieju juniorskim się nie odbywa. Samoobronę rozgrywa się jako formę pokazową, mężczyźni z jednym Hero przeciwko trzem przeciwnikom, kobiety z jedną Heroine przeciwko dwóm. Walkę drużynową wygrywa drużyna, która zdobędzie 6 punktów, zwycięstwo w walce liczy się za 2 punkty, a remis za 1 punkt.
Sprzęt
Przepisy ITF z Wiednia z 2026 roku wymagają w walce ochraniaczy zatwierdzonych przez ITF: zamkniętych rękawic na rzepy, od wieku 14 lat rękawic 10 oz, dla dzieci i kadetów 8 lub 10 oz, a ponadto ochraniacza zębów, kasku chroniącego całą głowę z wyjątkiem twarzy, ochraniaczy goleni oraz ochraniaczy rąk i stóp w kolorze narożnika. Kobiety noszą ochraniacz piersi, mężczyźni ochraniacz krocza. Ochraniacza tułowia przepisy nie podają, a kask według nich jest obowiązkowy.
Filozofia
ITF kierowana przez Paula Weilera podaje pięć zasad taekwondo: uprzejmość, uczciwość, wytrwałość, samokontrolę i niezłomnego ducha. Niezłomny duch to według niej odwaga pokonania strachu, zwłaszcza gdy chodzi o wolność i sprawiedliwość. Filozofię nazywa Do, drogą, a ciało i umysł uważa za nierozdzielne. Uczeń ma według pięciu obowiązków przestrzegać zasad taekwondo, szanować starszych i przełożonych, nie przekręcać nazwy Taekwon-Do, być bojownikiem o wolność i sprawiedliwość oraz pomagać budować bardziej pokojowy świat. ITF podkreśla, że decyduje przekonanie, a nie powtarzanie zasad na każdej lekcji.
Dziś
Zawody ITF odbywają się dziś pod trzema odrębnymi organizacjami, a stopnie ani przepisy nie są między nimi jednolite. Zasady punktacji różnią się między organizacjami ITF. Dane o urazach w ITF są nieliczne. Materiał konferencyjny Archives of Budo 2015 podsumował około 4 000 zawodników z 15 raportów medycznych z zawodów ITF w Polsce i z opublikowanych badań WTF. Podaje 111,6 urazu na 1 000 narażonych sportowców w ITF, u juniorów ITF 117,7, u mężczyzn WTF 82,8 i u kobiet WTF 87,0, a obie gałęzie zalicza do dyscyplin sportowych o przeciętnej urazowości. Badania, które wraz z liczbami śledziłoby korzyści zdrowotne lub kondycyjne właśnie ITF, nie znaleźliśmy.
Ciekawostki
ITF uznaje 11 kwietnia 1955 roku, kiedy zatwierdzono nazwę Taekwon-Do, za oficjalną datę narodzin taekwondo. Choi Hong Hi urodził się w 1918 roku, w 1946 roku ukończył pierwszą akademię wojskową armii południowokoreańskiej, a w 1953 roku założył na wyspie Jeju 29. Dywizję Piechoty. W 1959 roku odbył z dziewiętnastoma najlepszymi czarnymi pasami objazd po Dalekim Wschodzie. Pierwsze mistrzostwa świata ITF odbyły się w 1974 roku w Montrealu. Taekwondo było sportem pokazowym na igrzyskach olimpijskich w Seulu 1988 i w Barcelonie 1992, a w Atlancie 1996 go zabrakło. World Taekwondo według AFP w 2017 roku usunęło ze swojej nazwy słowo Federation, aby uniknąć skrótu WTF. Światowa Agencja Antydopingowa WADA uznała 23 września 2019 roku ITF z siedzibą w Austrii za niezgodną z kodeksem antydopingowym, ponieważ nie wypełniła kwestionariusza zgodności.
Często zadawane pytania
Czym jest taekwondo ITF?
Taekwondo ITF to gałąź taekwondo kierowana przez International Taekwon-Do Federation, założoną 22 marca 1966 roku w Seulu. Od 2002 roku ITF jest podzielona na trzy organizacje. Od taekwondo olimpijskiego pod World Taekwondo różni się przepisami walki i układami tul.
Kto założył ITF?
ITF założył generał Choi Hong Hi, którego Britannica określa jako głównego twórcę taekwondo. Federacja powstała 22 marca 1966 roku w Seulu za zgodą dziewięciu krajów, a Choi był jej pierwszym prezydentem.
Czym jest sine wave w taekwondo ITF?
Sine wave, czyli fala sinusoidalna, to ruch, w którym ciało unosi się między technikami, a przy wykonaniu techniki opada, aby przenieść ciężar ciała w uderzenie. Według eseju Granta Ecclesa termin ten po raz pierwszy pojawia się w piętnastotomowej encyklopedii taekwondo z 1993 roku i używają go tylko niektóre szkoły ITF.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.