ImpakuImpaku

International Taekwon-Do Federation

태권도

Gałąź taekwondo założona przez Choi Hong Hi 22 marca 1966 roku. Ma 24 tul, walkę na dwie rundy z kontrolowanym kontaktem i punktowane uderzenia ręką w głowę.

Podstawowe informacje

Założyciel
Mistrzowie i osobistości
Kraj pochodzeniaKorea Południowa
Rok powstania1966
RegionAzja
Główny naciskUderzenia
Poziom kontaktuPółkontakt
System stopniPasy

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiSkodyfikowana sportowo
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

StrójKimono wymagane
SparingPółkontakt
Rola broniBez broni
Rola formFormy są podstawą

Dla kogo

Programy dla dzieciDzieci to główna grupa
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji3/5
Przełożenie na samoobronę3/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

StopnieTak (pasy)
Format zawodówNa punkty
Kategorie wagoweTak
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących1–10 mln

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiZnaczące
KopnięciaKluczowe
Rzuty i obaleniaNie występuje
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaNie występuje
BrońNie występuje

Porównania

International Taekwon-Do Federation vs. WT Taekwondo→

Katalogi i bazy dla International Taekwon-Do Federation

📜 Tradycyjne katy i formy24 pozycji
→
👊 Baza technik237 pozycji
→
📖 Słownik pojęć6 pozycji
→
👥 Osobistości i mistrzowie2 pozycji
→

O sztuce walki International Taekwon-Do Federation

ITF Taekwondo to gałąź taekwondo związana z generałem Choi Hong Hi. Przedstawił on nazwę Taekwon-Do 11 kwietnia 1955 roku, a 22 marca 1966 roku założył w Seulu federację ITF, do której przystąpiło dziewięć krajowych stowarzyszeń. Siedziba przeniosła się w 1972 roku do Toronto, a w 1985 roku do Wiednia. Po śmierci Choi w 2002 roku istnieją trzy organizacje o nazwie ITF. Technicznie ITF łączy się z falą sinusoidalną, przy której ciało między technikami unosi się, a przy uderzeniu opada, oraz z Theory of Power Choi, według której energia uderzenia rośnie głównie wraz z szybkością. Kiedy powstała fala sinusoidalna, źródła się rozchodzą, a stosują ją tylko niektóre szkoły. Trening i zawody opierają się na 24 formach tul, sparingu i łamaniu. Według przepisów ITF z Wiednia z 2026 roku walczy się dwie rundy na powierzchni 9 × 9 m, kontakt musi być kontrolowany, a uderzenia ręką w głowę punktują. Rywalizuje się także w tul, special technique i power breaking oraz w samoobronie jako formie pokazowej. Obowiązkowy jest kask, rękawice i ochraniacze goleni. Kategorie zawodów zaczynają się od 8 lat. Stopnie dzielą się na gup 10–1 i dan 1–9, a kolory pasów to biały, żółty, zielony, niebieski, czerwony i czarny. Między organizacjami ITF stopnie nie są jednak jednolite.

Historia

ITF Taekwondo to jedna z dwóch głównych gałęzi taekwondo. Nazwę Taekwon-Do przedstawił Choi Hong Hi 11 kwietnia 1955 roku. Federację ITF Taekwon-Do założył 22 marca 1966 roku w Seulu z udziałem dziewięciu krajowych stowarzyszeń jako członków założycieli i został jej pierwszym prezydentem. W 1972 roku siedziba federacji przeniosła się do Toronto, co organizacja wiąże z napięciem politycznym z rządem południowokoreańskim i z dążeniem do rozpowszechnienia taekwon-do na świecie. Choi Hong Hi wyjechał wtedy do Kanady, a w 1979 roku do Korei Północnej. W 1985 roku siedziba przeniosła się do Wiednia, gdzie miała wesprzeć rozwój w krajach bloku wschodniego. Choi Hong Hi zmarł 15 czerwca 2002 roku. Po 2002 roku istnieją trzy organizacje o nazwie ITF: ITF w Wiedniu, którą kierował Chang Ung (wybrany w 2002 roku), a od 2015 roku Ri Yong Son, ITF kierowana przez Paula Weilera oraz ITF kierowana przez Choi Jung Hwa, syna Choi, który w 2001 roku został wybrany na następcę, tę decyzję jednak Choi Hong Hi w 2002 roku odwołał. Siedziby organizacji źródła podają różnie.

Czym się różni

ITF i World Taekwondo (WT) to dwie główne gałęzie taekwondo. WT powstało w 1973 roku jako World Taekwondo Federation i jest federacją olimpijską, a taekwondo jest dyscypliną medalową od igrzysk w Sydney 2000. ITF nie jest federacją olimpijską i od 2002 roku jest podzielona na trzy organizacje. Różni się punktacja walki. Olimpijska walka WT ma trzy rundy po dwie minuty, a według NBC Olympics uderzenie ręką w tułów daje 1 punkt, kopnięcie w tułów 2, kopnięcie w głowę 3, a kopnięcia obrotowe 4 i 5 punktów, uderzenie ręką w głowę jest zabronione. Wiedeńskie przepisy ITF z marca 2026 przewidują dwie rundy, uderzenie pięścią w ciało i w głowę za 1 punkt, kopnięcie w głowę za 2 i kopnięcie w skoku w głowę za 3 punkty, a walka jest przerywana tylko w celu potwierdzenia techniki za 3 do 5 punktów. Agencja AFP podała w 2017 roku, że olimpijskie taekwondo stosuje wyraźnie mniej uderzeń rękami. Różnią się też układy. WT rywalizuje w poomsae, dla dorosłych obowiązkowe są Taegeuk 8 Jang i układy mistrzowskie od Koryo do Hansu, oceniane z 10 punktów, 4 za dokładność i 6 za wykonanie. ITF ma 24 tul oceniane ze 100 punktów.

Technika

Ruch ITF łączą źródła z falą sinusoidalną, przy której ciało między technikami unosi się, a przy wykonaniu techniki opada. Według jednych rozwinął ją Choi Hong Hi po 1973 roku i opisał w swoim dziele z 1983 roku, które opisuje unoszenie i opadanie bioder oraz sprężynowanie kolan dla zwiększenia masy w uderzeniu. Esej Granta Ecclesa (ITFNZ, 2015) podaje, że wydania z 1965 i 1972 roku jej nie znają, a wyrażenie sine wave pojawia się po raz pierwszy dopiero w piętnastotomowym wydaniu z 1993 roku. Źródła rozchodzą się więc w dacie, a falę sinusoidalną stosują tylko niektóre szkoły ITF. Theory of Power Choi wychodzi z tego, że energia kinetyczna rośnie z kwadratem prędkości, a z masą tylko liniowo. Obejmuje siłę reakcji, koncentrację, równowagę, kontrolę oddechu, masę i szybkość. Wydanie z 1965 roku miało według eseju ITFNZ tylko cztery składowe, bez masy. Formy nazywają się tul. Oficjalny sylabus ma ich 24, w 1986 roku tul Juche zastąpił dawniejszy Ko-Dang.

Trening

Podstawą nauczania są układy tul. Oficjalny program obejmuje według ITF kierowanej przez Paula Weilera 24 tul, które symbolizują 24 godziny doby. Najkrótszy jest według przepisów ITF w Wiedniu Chon-Ji z limitem czasu 30 sekund, najdłuższy So-San ze 110 sekundami. W 1986 roku układ tul Juche zastąpił wcześniejszy Ko-Dang. W zawodach ITF kierowanej przez Weilera dwaj zawodnicy wykonują jednocześnie jeden układ tul dowolny i jeden obowiązkowy, a oceniane są zawartość techniczna, siła, równowaga, kontrola oddechu i rytm. Struktury zwykłej lekcji ani zalecanej częstotliwości treningu nie znaleźliśmy w źródłach ITF.

Stopnie i postępy

Stopnie uczniowskie gup liczy się od 10. do 1., mistrzowskie dan od 1. do 9. Kolory pasów to biały, żółty, zielony, niebieski, czerwony i czarny. Posiadacze od 1. do 3. danu tytułują się boosabum, od 4. do 6. danu sabum, 7. i 8. danu sahyun, a 9. danu saseong. Dany wydają poszczególne organizacje ITF samodzielnie, dlatego stopnie nie są między nimi jednolite. Zasad egzaminów, czyli okresów oczekiwania i minimalnego wieku, w źródłach ITF nie znaleźliśmy.

Dla kogo

Przepisy ITF z Wiednia z marca 2026 roku dzielą zawodników na pre-children (8–9 lat), children (10–11), cadet (12–13), junior (14–15), youth (16–17), adult (18–34), senior (35–44) i weteranów od 45 lat. Na mistrzostwa zgłasza każdy kraj dwóch mężczyzn i dwie kobiety w kategorii, w kategorii seniorów do trzech na płeć. Walki dzieci są krótsze: pre-children walczą 2 × 1 minutę, children i cadet 2 × 1,5 minuty. Powierzchnię można zmniejszyć do 6 × 6 m u pre-children i do 7 × 7 m u children i cadet, dzieci mogą używać rękawic 8 oz. Programów dziecięcych klubów przepisy nie podają.

Zawody

Przepisy ITF z Wiednia z marca 2026 roku określają dla walki dwie rundy, u juniorów do seniorów po 2 minuty z minutową przerwą. Standardowa powierzchnia ma 9 × 9 m z marginesem bezpieczeństwa 1 m, a ataki muszą być w miejscu trafienia kontrolowane. Uderzenie ręką w środek ciała lub głowę i kopnięcie w środek ciała liczy się za 1 punkt, kopnięcie w głowę 2 punkty, kopnięcie w skoku w głowę 3 punkty, a kopnięcia w powietrzu z obrotem od 180 do ponad 360 stopni w głowę 4 i 5 punktów. W zawodach tul pięciu sędziów ocenia indywidualny występ do 100 punktów, z czego 80 za technikę i 20 za siłę, najwyższą i najniższą ocenę się skreśla. Posiadacze 1. danu losują pierwszy tul z serii od Kwang-Gae do Ge-Baek, a drugi z serii od Chon-Ji do Ge-Baek. Special technique to przebijanie deski na wysokości, przy latającym wysokim kopnięciu co najmniej 2,8 m u dorosłych mężczyzn i 2,3 m u kobiet. Obrót deski o 90 stopni i więcej daje 10 punktów, mniejszy 2 punkty, dotknięcie 1 punkt. Osobną dyscypliną jest power breaking, na turnieju juniorskim się nie odbywa. Samoobronę rozgrywa się jako formę pokazową, mężczyźni z jednym Hero przeciwko trzem przeciwnikom, kobiety z jedną Heroine przeciwko dwóm. Walkę drużynową wygrywa drużyna, która zdobędzie 6 punktów, zwycięstwo w walce liczy się za 2 punkty, a remis za 1 punkt.

Sprzęt

Przepisy ITF z Wiednia z 2026 roku wymagają w walce ochraniaczy zatwierdzonych przez ITF: zamkniętych rękawic na rzepy, od wieku 14 lat rękawic 10 oz, dla dzieci i kadetów 8 lub 10 oz, a ponadto ochraniacza zębów, kasku chroniącego całą głowę z wyjątkiem twarzy, ochraniaczy goleni oraz ochraniaczy rąk i stóp w kolorze narożnika. Kobiety noszą ochraniacz piersi, mężczyźni ochraniacz krocza. Ochraniacza tułowia przepisy nie podają, a kask według nich jest obowiązkowy.

Filozofia

ITF kierowana przez Paula Weilera podaje pięć zasad taekwondo: uprzejmość, uczciwość, wytrwałość, samokontrolę i niezłomnego ducha. Niezłomny duch to według niej odwaga pokonania strachu, zwłaszcza gdy chodzi o wolność i sprawiedliwość. Filozofię nazywa Do, drogą, a ciało i umysł uważa za nierozdzielne. Uczeń ma według pięciu obowiązków przestrzegać zasad taekwondo, szanować starszych i przełożonych, nie przekręcać nazwy Taekwon-Do, być bojownikiem o wolność i sprawiedliwość oraz pomagać budować bardziej pokojowy świat. ITF podkreśla, że decyduje przekonanie, a nie powtarzanie zasad na każdej lekcji.

Dziś

Zawody ITF odbywają się dziś pod trzema odrębnymi organizacjami, a stopnie ani przepisy nie są między nimi jednolite. Zasady punktacji różnią się między organizacjami ITF. Dane o urazach w ITF są nieliczne. Materiał konferencyjny Archives of Budo 2015 podsumował około 4 000 zawodników z 15 raportów medycznych z zawodów ITF w Polsce i z opublikowanych badań WTF. Podaje 111,6 urazu na 1 000 narażonych sportowców w ITF, u juniorów ITF 117,7, u mężczyzn WTF 82,8 i u kobiet WTF 87,0, a obie gałęzie zalicza do dyscyplin sportowych o przeciętnej urazowości. Badania, które wraz z liczbami śledziłoby korzyści zdrowotne lub kondycyjne właśnie ITF, nie znaleźliśmy.

Ciekawostki

ITF uznaje 11 kwietnia 1955 roku, kiedy zatwierdzono nazwę Taekwon-Do, za oficjalną datę narodzin taekwondo. Choi Hong Hi urodził się w 1918 roku, w 1946 roku ukończył pierwszą akademię wojskową armii południowokoreańskiej, a w 1953 roku założył na wyspie Jeju 29. Dywizję Piechoty. W 1959 roku odbył z dziewiętnastoma najlepszymi czarnymi pasami objazd po Dalekim Wschodzie. Pierwsze mistrzostwa świata ITF odbyły się w 1974 roku w Montrealu. Taekwondo było sportem pokazowym na igrzyskach olimpijskich w Seulu 1988 i w Barcelonie 1992, a w Atlancie 1996 go zabrakło. World Taekwondo według AFP w 2017 roku usunęło ze swojej nazwy słowo Federation, aby uniknąć skrótu WTF. Światowa Agencja Antydopingowa WADA uznała 23 września 2019 roku ITF z siedzibą w Austrii za niezgodną z kodeksem antydopingowym, ponieważ nie wypełniła kwestionariusza zgodności.

Często zadawane pytania

Czym jest taekwondo ITF?

Taekwondo ITF to gałąź taekwondo kierowana przez International Taekwon-Do Federation, założoną 22 marca 1966 roku w Seulu. Od 2002 roku ITF jest podzielona na trzy organizacje. Od taekwondo olimpijskiego pod World Taekwondo różni się przepisami walki i układami tul.

Kto założył ITF?

ITF założył generał Choi Hong Hi, którego Britannica określa jako głównego twórcę taekwondo. Federacja powstała 22 marca 1966 roku w Seulu za zgodą dziewięciu krajów, a Choi był jej pierwszym prezydentem.

Czym jest sine wave w taekwondo ITF?

Sine wave, czyli fala sinusoidalna, to ruch, w którym ciało unosi się między technikami, a przy wykonaniu techniki opada, aby przenieść ciężar ciała w uderzenie. Według eseju Granta Ecclesa termin ten po raz pierwszy pojawia się w piętnastotomowej encyklopedii taekwondo z 1993 roku i używają go tylko niektóre szkoły ITF.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

ChaussonKyokushinTaidoYusulWT TaekwondoKick-boxing