Taido
躰道Nowoczesna sztuka japońska z 1965 roku, która przenosi walkę w przestrzeń — ataki z pozycji odwróconych, salta i stania na rękach.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Taido
O sztuce walki Taido
Taido to nowoczesna sztuka japońska założona w 1965 roku przez Seikena Shukumine (1925–2001). Shukumine wywodził się z okinawskiej tradycji karate i wcześniej stworzył styl genseiryu, doszedł jednak do wniosku, że karate porusza się zbyt płasko — po liniach prostych w przód i w tył, z ciałem trzymanym pionowo. Taido jest jego odpowiedzią: pojmuje walkę jako ruch w przestrzeni, obejmujący zmiany wysokości, pochylenia osi ciała i obroty. Stąd jego najbardziej rzucająca się w oczy cecha, czyli ataki prowadzone z pozycji odwróconych i pochylonych, z saltami i rękami na podłodze. System opiera się na kilku pojęciach: unsoku to praca nóg po wyznaczonych torach, unshin ruch ciała w przestrzeni, a sen-i zmiana osi ciała. Techniki dzielą się na pięć grup — sen, un, hen, nen i ten — zależnie od sposobu przemieszczania ciała. Ćwiczy się układy zwane hokei oraz walkę wolną z ograniczonym kontaktem. Taido jest zorganizowane zawodniczo i ma własną federację międzynarodową; rozpowszechnione jest głównie w Japonii i Skandynawii, z mocnym zapleczem w Finlandii i Szwecji.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.