Chausson
Marsylska gra nogami z XVIII i XIX wieku; wysokie kopnięcia z podparciem ręką i policzki zamiast ciosów pięścią.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Chausson
O sztuce walki Chausson
Chausson, zwany także chausson marseillais albo po prostu grą marsylską, był francuskim sposobem walki nogami, który utrzymywał się w XVIII i XIX wieku w portowym świecie Marsylii. Nazwę wziął od lekkiego płóciennego buta, w którym ćwiczono. Od paryskiej savate różnił się wysokością kopnięć: walczący często opierał się ręką o ziemię albo trzymał się olinowania, co pozwalało mu kopać wysoko i zarazem utrzymać równowagę na kołyszącym się pokładzie. Uderzenia ręką istniały, lecz zadawano je otwartą dłonią, jak policzki; cios pięścią w twarz uchodził za zniewagę należącą do pojedynku, a nie do gry. Właśnie to rozróżnienie między grą a zniewagą tłumaczy, dlaczego chausson tak długo pozostawał poza kategorią bijatyki. W pierwszej połowie XIX wieku tradycje marsylska i paryska połączyły się, a Charles Lecour dodał do nich ciosy pięścią zaczerpnięte z boksu angielskiego; tak powstała dzisiejsza savate, czyli boxe française, w której chausson przestał istnieć jako osobna praktyka. Przetrwał głównie jako termin historyczny i jako część opowieści o pochodzeniu savate; niektóre kluby rekonstruują jego wcześniejszą postać. Ani założyciel, ani rok powstania nie są udokumentowane, była to bowiem praktyka ludowa bez kodyfikacji, dlatego karta ich nie podaje.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
