Changquan (tradycyjna długa pięść)
長拳Rodzina stylów północnochińskich o długim zasięgu, wysokich kopnięciach i głębokich postawach — nie jeden styl. Wersja zawodnicza pochodzi z lat pięćdziesiątych.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Changquan (tradycyjna długa pięść)
O sztuce walki Changquan (tradycyjna długa pięść)
Changquan, czyli długa pięść, nie jest jednym stylem, lecz całą rodziną szkół północnochińskich, i dobrze o tym wiedzieć, zanim zacznie się szukać tej jednej właściwej linii. Należą do niej między innymi chaquan, huaquan, paoquan i hongquan; łączy je wyprostowane ramię, długi zasięg, wysokie kopnięcia i kopnięcia z wyskoku oraz niskie, głębokie postawy. Tradycja wywodzi nazwę od Zhao Kuangyina, założyciela dynastii Song, któremu przypisuje się układ taizu changquan; tej linii nie da się udokumentować i jest to raczej opowieść legitymizująca, jaką ma w Chinach wiele szkół. Technicznie długą pięść poznaje się po otwartości ruchu: ramiona prostują się do końca, ciało się wydłuża, przejścia między postawami są długie, a w układach są skoki i obroty w powietrzu. **Uwaga na pomyłkę.** Obok tradycyjnego changquan istnieje nowoczesny changquan zawodniczy, ułożony w latach pięćdziesiątych przez chińską administrację sportową jako ujednolicona konkurencja wushu sportowego. Ten jest akrobatyczny, oceniany według trudności elementów, a z tradycyjnymi liniami dzieli jedynie słownik ruchów.
Style i odmiany
Styl długiej pięści z prowincji Shandong, związany z chińskimi muzułmanami. Duży zasięg, akrobatyka i dziesięć serii kopnięć tantui jako baza siły.
Północnochiński styl długiej pięści oparty na trzech cechach: duchu, oddechu i wewnętrznej sile. Dziś filar sportowego changquanu.
Tradycyjny północnochiński styl kung-fu charakterystyczny dzięki eksplozywnym i twardym uderzeniom prostym.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.