Huaquan (pięść rozkwitu)
華拳Północnochiński styl długiej pięści oparty na trzech cechach: duchu, oddechu i wewnętrznej sile. Dziś filar sportowego changquanu.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Huaquan (pięść rozkwitu)
O sztuce walki Huaquan (pięść rozkwitu)
Huaquan, czyli pięść rozkwitu, to północnochiński styl z rodziny długiej pięści. Jego pochodzenie jest przedmiotem legendy, a nie udokumentowanej historii, i katalog traktuje to poważnie: wcześniej podawany założyciel Cai Mao oraz rok 756 zostały usunięte z pól. Legendy z czasów cesarza Xuanzonga opowiadają o wojowniku o tym imieniu z góry Hua, lecz źródło wyraźnie określa je jako legendy i nie podaje żadnego roku. Udokumentowane jest dopiero to, że cztery stulecia później styl stosowali Cai Tai i Cai Gang z Jining w Shandongu w publicznych walkach, oraz że za dynastii Ming Cai Wanzhi napisał księgę Tajemnice huaquanu — lecz i tu źródło dodaje, że nikt nie ma pewności co do jego rzeczywistego udziału. Sam styl opiera się na trójcy, od której bierze nazwę: shen, czyli duch, qi, czyli oddech, i jing, czyli siła wewnętrzna, trójcy wywodzącej się z myśli taoistycznej. Ruch jest płynny i połączony, prowadzony jak nagły podmuch wiatru, podczas gdy postawy mają być zakorzenione jak sosny. Program obejmuje czterdzieści osiem układów gołych rąk oraz pracę z bronią. Obok trójcy cech styl opiera się także na myśleniu w przeciwieństwach, jin i jang, co przekłada się w nim na naprzemienność napięcia i rozluźnienia. Dziś huaquan należy do głównych filarów sportowych układów changquanu we współczesnym wushu i ćwiczy się go w akademiach sportowych.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.