Chaquan (pięść rodziny Cha)
查拳Chińska pięść muzułmańskiego ludu Hui z powiatu Guanxian w Shandongu, wpisana na państwową listę niematerialnego dziedzictwa. Opiera się na ćwiczeniu tantui i dziesięciu formach.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Chaquan (pięść rodziny Cha)
O sztuce walki Chaquan (pięść rodziny Cha)
Chaquan to chiński styl pięści związany z muzułmańskim ludem Hui. W 2008 roku został wpisany na państwową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin jako pozycja VI-32 dla powiatu Guanxian w prowincji Shandong. Według opisu państwowego długo nauczano go tylko wśród muzułmanów we wsiach ludu Hui w Guanxian, a dopiero później rozprzestrzenił się wśród muzułmanów w całym kraju.
Czytaj dalej
Źródła opowiadają o pochodzeniu różnie. Opis państwowy umieszcza powstanie w dynastii Tang. Podczas powstania An Shi, według niego, Tangowie pożyczyli armię z zachodniego kraju Dashi, a rannego młodego generała Hua Zongqi opiekowali się muzułmanie we wsi Zhangyinzhuang. Hua uczył ich potem swojej pięści i zaprosił z Hami swojego starszego współucznia Zha Yuanyi. Z imion obu mistrzów powstała nazwa chahuaquan, skrócona do chaquan. Artykuł w recenzowanym czasopiśmie Tiyu xuekan wymienia legendarnego założyciela Zha Mi'er oraz opinię mistrza Zhang Wenguang, że jest to przekręcenie imienia Sha Mi'er, a twórcą był Sha Liang, wojskowy absolwent jinshi z piątego roku ery Yongzheng. Autor artykułu po badaniach terenowych uważa, że Sha Liang był tylko ważnym mistrzem w przekazie stylu. Nie udało nam się znaleźć dokumentacji dotyczącej założyciela ani roku powstania. Podstawą stylu jest tantui, po którym następuje dziesięć form chaquan oraz praca z włócznią, kijem, szablą i mieczem. Według opisu państwowego ruchy są zamaszyste, a rytm wyraźny. Około ery Qianlong w Guanxian wyodrębniły się dwie gałęzie, gałąź Zhang i gałąź Yang. W czasach nowożytnych, według opisu państwowego, chaquan rozprzestrzenił się do Szanghaju, Pekinu i innych prowincji, po 1949 roku zaczął się szeroko rozchodzić, a nowe formy changquan i sportowe wushu przejęły z niego wiele ruchów. Państwowymi nosicielami tradycji są Wang Xiufen i Sha Zongchao, oboje z ludu Hui.
Historia
Chaquan został w 2008 roku wpisany na państwową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin jako pozycja VI-32 dla powiatu Guanxian w prowincji Shandong. Opis państwowy umieszcza jego powstanie w dynastii Tang. Podczas powstania An Shi, według niego, Tangowie pożyczyli armię z zachodniego kraju Dashi, a młodego generała Hua Zongqi, rannego w walce, opiekowali się muzułmanie we wsi Zhangyinzhuang w Guanxian. Po wyzdrowieniu uczył ich swojej pięści jiaziquan, a ponieważ zgłosiło się do niego wielu uczniów, zaprosił z Hami swojego starszego współucznia Zha Yuanyi, który uczył pięści shenfashi. Po śmierci obu mistrzów miejscowi zaczęli nazywać jiaziquan huaquanem, a shenfashi chaquanem, a ponieważ Cha i Hua od dawna są jedną rodziną, obie razem chahuaquan, w skrócie chaquan.
Czytaj dalej
Według opisu państwowego chaquan nauczano tylko wśród muzułmanów i rzadko rozprzestrzeniał się na zewnątrz, w Guanxian głównie w zachodniej i południowej ulicy miasta powiatowego, w Zhangyinzhuang i w ponad dziesięciu wsiach ludu Hui. Artykuł w recenzowanym czasopiśmie Tiyu xuekan, autorstwa osób z Uniwersytetu Lanzhou, nazywa go słynną pięścią religijnej wspólnoty Hui, znaną na zewnątrz jako huihuiquan. Ten sam artykuł wymienia legendarnego założyciela Zha Mi'er i cytuje profesora Zhang Wenguang, według którego jest to przekręcenie imienia Sha Mi'er, a prawdziwym twórcą był Sha Liang. Sha Liang, z przydomkiem Latająca Noga, był wojskowym absolwentem jinshi z piątego roku ery Yongzheng i jest pierwszym mistrzem chaquan zapisanym w oficjalnych dziejach. Autor artykułu na podstawie badań terenowych i studiów dokumentów uważa, że Sha Liang był tylko ważnym mistrzem w dziejach przekazu stylu, a nie jego twórcą. Nie udało nam się znaleźć dokumentacji dotyczącej założyciela ani roku powstania. Około ery Qianlong dynastii Qing w Guanxian według opisu państwowego wyodrębniły się dwie gałęzie, gałąź Zhang, reprezentowana przez Zhang Qiwei z Zhangyinzhuang, i gałąź Yang, reprezentowana przez Yang Hongxiu z południowej ulicy miasta. Opis państwowy wymienia mistrzów obu gałęzi, wśród nich Zhang Yingzhen, Wang Ziping, Chang Zhenfang i Zhang Wenguang. Artykuł w Tiyu xuekan wymienia ponadto Ma Yongzhen i He Fusheng, a Wang Ziping przypomina z przydomkiem Król Boskiej Siły Tysiąca Funtów.
Czym się różni
Według opisu państwowego oba odłamy z Guanxian różnią się ujęciem. Chaquan Zhanga jest szybki i zwinny, z surową metodą pięści, chaquan Yanga jest zamaszysty i szczodry, z poprawnymi postawami i okrągłymi technikami. Według opisu państwowego chaquan i huaquan, pisany innym znakiem, pięść mistrza Hua Zongqi, to jedna rodzina, a obie pięści później połączyły się pod nazwą chahuaquan. Nie chodzi o huaquan rodziny Cai z Jining, który pisze się innymi znakami. Według opisu państwowego nowe zestawy changquan i nowoczesne wushu sportowe przejęły z chaquan wiele ruchów i ich styl.
Technika
Według opisu państwowego podstawą chaquan jest tantui, po którym następuje dziesięć form chaquan oraz praca z bronią, włócznią, kijem, szablą i mieczem. Ruchy są zamaszyste, a rytm wyraźny i mocny. Liczby serii tantui opis państwowy nie podaje. Angielska Wikipedia podaje dziesięć serii tantui dla podstawowej siły oraz dziesięć dłuższych form chaquan, a do broni dodaje guandao i miecze hakowe. Dziesięciu serii tantui, guandao ani mieczy hakowych nie znaleźliśmy w innych źródłach.
Dziś
Po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej, według opisu państwowego, przełamano bariery etniczne i chaquan zaczął się szeroko rozprzestrzeniać. Dziś jest jedną ze słynnych szkół sztuk walki, z dużym wpływem i wieloma praktykującymi w całym kraju. Ma szeroką bazę w południowo-zachodnim Shandongu, a w epoce nowoczesnej rozprzestrzenił się do Szanghaju, prowincji Jiangsu, Henan i Shanxi, do Pekinu i do Yunnanu. Państwowymi nosicielami tradycji chaquan za Guanxian są według rejestru państwowego Wang Xiufen i Sha Zongchao, oboje z narodu Hui. Opis państwowy jednocześnie ostrzega, że wobec ogólnego upadku sztuk walki pełne przekazanie chaquan jest trudne, a jego ratowanie i ochrona są pilne.
Ciekawostki
W świecie sztuk walki, według opisu państwowego, przekazuje się powiedzenie nan quan bei tui Shandong Cha, czyli południowe pięści, północne kopnięcia i szantuński Cha. Anglojęzyczna Wikipedia podaje, że generał Li Jinglin w 1929 roku wybrał pięciu mistrzów, którzy mieli reprezentować północ Chin w południowym instytucie guoshu, a wśród nich był mistrz chaquan Wang Shaozhao. Według dziennika China Times Cai Longyun, mistrz huaquan rodziny Cai z Jining, napisał także książkę Pięć dróg chaquan.
Często zadawane pytania
Czym jest chaquan?
Chaquan to chiński styl pięści związany z narodem Hui. W 2008 roku został wpisany na państwową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin za powiat Guanxian w Shandongu.
Kto założył chaquan?
Nie udało nam się znaleźć założyciela. Opis państwowy opowiada o mistrzach Hua Zongqi i Zha Yuanyi z czasów Tang, a recenzowany artykuł wymienia legendarnego Zha Mi'er i Sha Liang jako pierwszego mistrza zapisanego w oficjalnych dziejach.
Jak chaquan łączy się z narodem Hui?
Według opisu państwowego chaquan przez długi czas uczono tylko wśród muzułmanów w wioskach narodu Hui w Guanxian, a dopiero później rozszerzył się na cały kraj. Obaj dzisiejsi państwowi nosiciele tradycji pochodzą z narodu Hui.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.