Chaquan (pięść rodziny Cha)
查拳Styl długiej pięści z prowincji Shandong, związany z chińskimi muzułmanami. Duży zasięg, akrobatyka i dziesięć serii kopnięć tantui jako baza siły.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Chaquan (pięść rodziny Cha)
O sztuce walki Chaquan (pięść rodziny Cha)
Chaquan to północnochiński styl długiej pięści z prowincji Shandong, ściśle związany z chińskimi muzułmanami, czyli z ludem Hui, a za ich pośrednictwem z tureckojęzycznymi ludami Azji Środkowej. Ten związek widać w samym stylu i jest to zarazem jedyna rzecz dotycząca jego pochodzenia, którą źródła rzeczywiście potwierdzają. Przekaz, według którego sztukę przyniósł miejscowej ludności turecki wojownik imieniem Zha Mi-Er u schyłku dynastii Ming, źródło wprost określa jako legendę; nazwa stylu być może pochodzi od jego imienia, ale i to podawane jest tylko jako możliwość, podobnie jak wyjaśnienie od tureckiego słowa oznaczającego żelazo. Katalog usunął więc z pól wcześniej podawanego założyciela oraz rok 1590. Technicznie chaquan jest typową długą pięścią: działa na dużym dystansie, z rozłożystymi postawami i szybkością połączoną z siłą, a należą do niego również elementy akrobatyczne w wyskoku. Podstawę stanowi dziesięć serii kopnięć zwanych tantui, na których buduje się siłę, a po nich następuje dziesięć dłuższych układów właściwego chaquanu. Z broni ćwiczy się kij, szablę, miecz, włócznię, kwandao i miecze hakowe. Spośród nowożytnych mistrzów źródła wymieniają Wang Ziping, słynącego z wielkiej siły, a także Zhang Wenguanga, Ma Jinbiao i Liu Hongchi.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.